Columns
Keet
In Sleen en omstreken maken jongeren niet alleen feest. Ze maken plannen. En voeren ze uit!
Het was namelijk weer donders genieten op oudejaarsdag met Club TvP (Tied veur Pils). Voor de laatste keer organiseerden ze in het weiland bij Henk en Gea Groothuis het jaarlijkse carbidschieten. Sinds 2011 maakt deze hechte vriendenclub dit toffe feestje dat begon met een paar melkbussen
Verwarring
Het is een blijvende discussie in de eerste weken van het nieuwe jaar. Want tot wanneer mag je iemand een gelukkig Nieuwjaar wensen of al de varianten die daarop bestaan. De één vindt tot Driekoningen, wat dit jaar op 6 januari valt. Anderen hebben het over de eerste twee weken van het nieuwe jaar. Weer anderen vinden het na twee dagen al te lang duren. Verwarring alom dus.
Oud en Nieuw
Enigszins melancholisch staar ik naar mijn laptopscherm. Vervolgens kijk ik naar buiten door het raam. In de verte zie ik dat Geert Mennink in Diphoorn de voorbereidingen voor het carbidschieten al in volle vaart heeft gezet. Het zijn de tradities voor Oud en Nieuw. En morgen is het oudjaarsdag. Hier en daar, zo nu en dan, hoor je al een boem van vroegtijdig afgestoken vuurwerk.
Kerstliedje
Solda-aatjes lagen bij na-a-achte
Zij lagen bij nacht in het veld
Ze hielden getrouwe de wa-a-achte
Daarvoor waren zij aangesteld
Toen hoorden ze bo-ommen vallen
Hun da-agen waren geteld
Dankzij onze we-ereldlei-eiders
Belu-ust op macht en op geld
Boerhoorn
“Volgens mij is Slien slim in trek bij mensen van boeten oes darp”, miende mien Geert lest, toen e van de AH weerkwam. “IJ ziet host meer volk van boeten Slien, dan Slieners. De hiele winkel luup vol volk, en de ienigen die ik kende waren een stel oet Hesseln, een paar Zweeler en een vrouw oet Erm.” “Er bint ok veul mensen oet Emmen die hier de trek hen hebt” vulde ik an.
Er Was Eens … Cultuur
We geloven soms in een hardnekkig sprookje dat vertelt dat cultuur voornamelijk in het westen leeft. In Amsterdam dat vol staat met musea, in Den Haag waar theater en politiek elkaar afwisselen en in Rotterdam waar het lijkt of elk nieuw gebouw een architectuurprijs wint. Dat vooroordeel komt slechts voort uit zichtbaarheid. Want zeg nou zelf, wij zijn de laatste tijd hier niets tekortgekomen.
Complimenten
Er zit een brief in de brievenbus met als afzender de gemeente Coevorden. Die brief zet me aan het denken. Want misschien ken je dat wel. Zo’n zinnetje in die brief wat je alleen maar nieuwsgierig maakt naar het vervolg. Want halverwege staat:
“In dat geval hoeft u de rest van deze brief niet verder te lezen”. Ja, in mijn geval lees ik dan natuurlijk de rest juist wel.
Verkiezingen
Het is weer zover, er zijn weer landelijke verkiezingen. Na het uitstappen van de PVV van Geert besloot ook het NSC van omzichtig oprichter Pieter het zinkend schip te verlaten. Het kabinet van Dick Schoof behaalde daarbij een uniek predicaat. Namelijk dat van: “Nog nooit vertoond in de politieke geschiedenis van Nederland”. De meest ernstige verwijten vlogen over en weer.
Ondermijningsbus
Een alarmerend bericht op SleenWeb: De Ondermijningsbus komt naar Sleen. Wat? Ja echt, het staat er. De Ondermijningsbus. Zie je het voor je? Wilders triomfantelijk achter het stuur, met op de bijrijdersstoel ex-minister van asiel en migratie mevrouw Faber die nu op navigatie zit, en op de achterbank Yesilgöz en Caroline van der Plas die voor deze gelegenheid ook Mona Keijzer heeft meegenomen.
Toekomstdreumen
Wat hebt wij eigenlijk een lang zommer had. Pas sinds de leste weken zit wij ’s aovends weer wat vaker binnen. Maar van ’t zommer was de overkapping in de tuun oeze twiede woonkamer. En daor hebt wij gien televisie. En gek genog hew die ok hielemaool niet mist. Alhoewal ik moet bekennen dat het toch ok wal weer lekker is um binnen bij de televisie te zitten, hielmaol as ’t boeten van dat boezige, natte weer is.
Op de kop
Op een avond in juni krijgt mam bezoek van buurman drie huizen verderop. Hij komt met plannen, plannen voor woningbouw. Hij doet zijn voornemens van twee grote wooncomplexen in boerderijstijl aan de Schaapstreek keurig uit de doeken en geeft een uitgebreide toelichting. Zo vertelt hij dat de woningen met voorkeur naar Sleners gaan.
Oude kleren
Gingen mijn ouders op bezoek bij een zus van mijn moeder, mijn tante dus, dan lag er de volgende dag altijd een stapeltje kleren voor mij klaar. Bij die tante hadden ze één jongen, ruim een jaar ouder dan ik. Dus was mijn neef uit de kleren gegroeid, dan werden ze meegebracht en mocht ik ze verder dragen.
Eigenlijk niets nieuws dus. Andere woorden, andere aanpak maar in de kern hetzelfde als al lang geleden.
Hittegolf, zomervakantie en opaatje pesten
Het is nog steeds zomervakantie in Noord. Dus ja, dan gaat de telefoon gisteravond. Of mama, tegenwoordig oma dus, toch aaalsjeblieft op de kleinkinderen wil passen. Dochterlief heeft plotseling toch een afspraak op het werk. Vrouwlief heeft een goed hart en daar strijkt ze dus over. Tja, eigenlijk wou ze nog van alles in en om het huis doen. Natuurlijk al zonnebadend een literair werk lezen.
Zangles
Het is zomervakantie. Dat zie je om je heen. In Emmen is het bijvoorbeeld drukker dan normaal. Bij Wildlands maar ook in het centrum, waar de terrassen worden bevolkt door toeristen. Je herkent ze meteen, de vakantiegangers: pappa in een korte broek met iets te hoog opgetrokken sokken, mamma in een fleurig zomerjurkje achter een kinderwagen waaraan tassen met verschoning
Proms
Het is toch um verdrietig van te worden aj de neisberichten ziet die verslag doet van de toestanden in Gaza, of van de oorlog in Oekraïne. Wat kunt mensen mekaar het leven stoer maken. En waorum? Het was verleden week dartig jaor leden dat het drama in Srebrenica zuch voltrök. Een relatief kleine Nederlandse groep VN militairen stun machteloos tegenover een grote Bosnisch-Servische legermacht, die in koelen bloede achtdoezend jongens en mannen heur leven ofnam.
Hier begon hun toekomst
Met een flinke omweg wandelden we die prachtige zondagmiddag van Noord-Sleen, via de Gras-, Loo-, Braam-, Bommerts-, Kamp- en Kortmaatsweg (ja, wat een straatnamen), naar de Schaapstreek richting Sleen. Bij Melk & Meer stopten we voor een pauze. Met zwager en boer Albert genoten we van een lekker ijsje en keuvelden we met klanten. Bij de boerderijwinkel is het een komen en gaan van mensen, vaak bekenden, maar soms ook niet.
Herinneringen
Het is aardedonker. Ik zit bij mijn vader achterop de fiets en we zijn op weg naar huis. Terug van de gymnastiek uitvoering in het plaatselijke café. Om ons heen, in die duistere nacht, de pracht van het Noorderlicht. Magisch mooi, misschien was ik wel wat bang. Het is een niet meer uit te wissen herinnering van toen ik pakweg vijf was. In ons hele leven ontstaan ze. Mooie herinneringen, verdrietige,
Kortzichtigheid troef
Vanmorgen voor mijn doen vroeg op. De wekker staat op half negen. Ik moet met het taxibusje van Het Ellertsveld, waarop ik één van de vier chauffeurs ben, een groep mensen van Zorgcentrum De Valkenhof in de Rietlanden naar Nieuw Dordrecht brengen. Ze gaan een dagje naar de camping. De zon schijnt en de stemming is uitstekend, zowel bij de campinggasten als bij de chauffeur.
Verdrietig
Het snedt mij deur de ziel, elke keer weer as ik langs de puinhopen van het veurmale café Zwols fiets. Dat zun vredige plek, waor zoveul mensen zulkse mooie herinnerings an hebt, er zo bij lig, dat döt mij zo zeer.
Wij muken oes trouwens al veul langer zorgen over dizze plek. Er was vaak wat te doen rondum de groepsaccomodatie. Dan was er weer geluudsoverlast,
Als de rook om ons hoofd is verdwenen
Met slaperige ogen tuur ik in de ochtend van 6 mei naar mijn telefoon. Een melding van zuslief met een prachtige foto. ‘Drie uur vannacht vanaf ons huis’, staat erbij. Ik zie bloesem op de voorgrond, enkele sterren aan de donkere hemel en op de achtergrond de kerktoren in een prachtig fel licht. Ik kan het niet plaatsen, het tijdstip evenmin. Heb ik iets gemist? Het Noorderlicht misschien?