PMD container
Print

Columns

Visioen
Vrijwel geluidloos zie ik de auto voorbij rijden. Ja nog stiller dan de elektrische, deze waterstof auto. Kort erna komen er twee pedaleurs voorbij. Het zijn de opvolgers van de vroegere elektrische fietsen. Als het niet goed dreigt te gaan dan zit er een ingebouwde rem in. Dreigt de bestuurder te vallen, dan klappen voor en achter automatisch zijwieltjes uit voor de stabiliteit. Je ziet dus veel ouderen gebruik maken van deze pedaleur.
Samen
Onlangs vond er in Sleen een nieuw evenement plaats, las ik op SleenWeb: de CaniTrail. Cani is Italiaans voor honden. Canitrailen is samen met je hond hardlopen in de natuur, met dien verstande, dat de hond in een tuigje aan een elastische lijn is verbonden met een gordel die de baas of bazin om z’n middel draagt.
Jenever en achterdocht
Non de dagen weer markbaor langer wordt, kan ik je vertellen dat er ok weer licht komp in mien gemoedsrust. Ik zal je eerlijk bekennen: Mien Geert en ik hadden ’t een zettien niks te vlak. Nou ja, as ik er achterof goed over naodenk moet ik eigenlijk zeggen dat ik het niet te vlak haar met Geert. Geert zölf haar der niks van in de gaten.
Vrijheid
Voor ons familiemagazine ‘De Hilbrander’, dat we jaarlijks samenstellen en rond kerst uitgeven (in familiekring, dus mensen, geen abonnementen mogelijk), keek ik oude foto’s door. Ik stuitte op een foto van een oude mevrouw met een kindje op de arm en met aan weerszijden een donkerharige jongen. De jongens keken vrolijk, zelfs een tikje ondeugend. Jonge, onschuldige kereltjes.
Vroeger
Vroeger, een woord wat van alles bij ons op kan roepen. Als je het woord gebruikt kun je al gauw reacties krijgen dat je oud bent of conservatief. Dat je verandering en vooruitgang in de weg staat. Want zeg nu zelf: vroeger was toch alles beter? Of toch niet?
Het ligt er maar net aan hoe je naar dat woord kijkt. Want eigenlijk is alles wat er achter ons ligt, altijd vroeger.
Schaamte
Het is alweer 8 januari 2020. De kerstboompjes zijn allang weer versnipperd of in stukjes gehakt. De laatste oliebolletjes zijn al dagen geleden verorberd met smakelijke gulzigheid. Hier en daar ligt er in zo’n Tupperware bakje nog een verdroogd nieuwjaarsrolletje gebroederlijk naast een Drents kniepertie.
Zilverpapier
Mijn moeder was een bezige vrouw. Met vijf kinderen had ze een druk huishouden en daarbij verleende ze ook nog eens de nodige hand-en-spandiensten in de zaak van mijn vader. Daarnaast zat ze in verschillende verenigingen en liep ze in de collectemaand vol overtuiging langs de deuren om geld op te halen voor goede doelen. Ze ging ook altijd mee als begeleidster van het jaarlijks uitstapje van de Slener bejaarden.
Elk veur zich
Der wordt al een zettien proot over dat grote zunnepark dat er kommen zal an de Haarstdiek in’t Broekveld. Men kreg zo zachiesan in de gaten wat heur te wachten stiet: Ien groot woud van glimmende frames en zunnepanelen waor men tot in lengte van jaoren tegenan kieken möt. En nou overal de bezwaoren opklinkt, umdat het kennelijk nou pas tot elk deurdringt wat heur te wachten stiet, bliekt dat bezwaor maken gien zin meer hef.
What's in a name
We communiceren er wat op los met mekaar: via de mail, de telefoon, sms, Facebook, Twitter, LinkedIn, Instagram, en tja….soms ook (nog) via ‘echte’ mens-tot-mens gesprekken, maar tegenwoordig vooral ook via Whatsapp. We kunnen er niet meer zonder. Voor elke gelegenheid, voor elk sociaal clubje, voor elke familie wordt wel een groep aangemaakt om foto’s te delen, grapjes uit te wisselen, maar vooral ook om niets te missen van elkaar.
Dorpswandeling
Het grijs kruipt van het trottoir op het asfalt. Zo’n zaterdag dus waar het blad van de bomen zwaar is van de motregen. De lindebomen voor het huis op het veldje zijn al prachtig geel en er staan een stuk of drie paddenstoelen. Eekhoorntjes brood, helaas te laat gezien. Want in roomboter gebakken met wat ui, peper en zout zijn ze prima te eten. Buiten de deur dus duidelijk de tekenen dat we echt in de herfst zitten.
Peinzend wandelen met de hond
Ik wandel elke dag minstens 5 kilometer met hond Bobby. Het liefst loop ik door de weilanden, akkers en bebossing rondom Sleen. Met plezier geniet ik van de diversiteit van het landschap in de verschillende seizoenen. De laatste tijd echter kijk ik anders naar het landschap. Boeren in opstand tegen de regelgeving op stikstof. Bouwers en aanverwante Bedrijfstakken in opstand tegen de regelgeving op stikstof en PFAS.
Eieren
Elke maand doet wijkagent Bonhof verslag van criminele zaken, wetsovertredingen en botsingen in het verkeer, met de buren en in relaties, in de rubriek Politieberichten. Meestal staan daar geen schokkende dingen in. Weliswaar wordt er hier en daar wat ingebroken, maar verder is het in Sleen en omgeving betrekkelijk rustig en veilig wonen. Behalve dus die inbraken. Zo schrijft de wijkagent dat ‘op 14 september werd gepoogd in te breken
Stikstof..
Wij muzzen kösdaags hen het westen van oes laand. Wij bint altied weer under de indruk van de gigantische verkeersstromen en de drokte daor. Mensen bint smangs net mieghommels: alles kröp het liefst op een bult bij mekaar. Non die hiele stikstofdiscussie an de gang is, vrugen wij oes of: Waor zul nou meer stikstof oetsteuten worden: in de randstad met al zien miljoenen mensen die almaol eten en drinken moet.
Troonrede
Leden van de Staten-Generaal…….
Dinsdag 17 september was het weer zover, de traditionele troonrede werd uitgesproken door ons aller Koning Willem Alexander, op de dag dat exact 75 jaar geleden operatie Market Garden begon….in de hoop op een betere toekomst. De koning sprak uit dat Nederland een land van vrijwilligers blijft
App 1419
De zon was al onder, toen het rumoer op de groepsapp begon. Hoewel, groepsapp voor buurtpreventie? Het gerucht gaat dat er rovers in het bos zitten. De scheper is ze al tegen gekomen en heeft de nodige problemen ervaren. Wat te doen in onze kleine buurtschap is de grote vraag. De groepsapp is een groot koor, dat de boodschap doorgeeft.
We springen even vooruit in de tijd en komen 600 jaar verder aan, in 2019.
Het IJsparadijs
Volgens mijn digitale weervoorspeller kan ik aankomend weekend weer tegen de 30 graden verwachten in Sleen. Heerlijk, heerlijk ... de slippertjes, de korte broek en het zonnebrilletje heb ik al klaargelegd. Vanmorgen nog even in de krant gelezen. DvhN welteverstaan. En waar gaat het over in de Drentse bijlage? IJs jawel, u hoort het goed: IJS, nou ja de ijsbaan dan in Hoogeveen. Die ijsbaan waarbij er een vurige strijd heeft gewoed tussen Assen en Hoogeveen.
BEL-GIE-JU-HU
Ik weet het, het gaat niet over Sleen, maar ik moet het toch even kwijt. We hebben een reisje geboekt naar de USA. Een rondje West Coast: San Francisco, L.A., de canyons, natuurparken en Las Vegas. In drie weken goed te doen, dus die tijd hebben we er ook voor uitgetrokken. Maar Amerika kom je zo maar niet in. Daar moet je wel wat voor doen. Normaal volsta je met het aanvragen van een ESTA:
Vakantie
Wij bint er even niet. Nou ja, wij bint er wal, maar de kommende weken niet in Slien. Hoogoet zo non en dan in gedachten. Aj ies wens hebt van je eigen hoes of zulkswat. Of van je eigen tuun. Of daj er naor verlangt um even langs de Jongbloedvaort te lopen aj waorens in een drokke stad loopt, die eigenlijk toch niet zo mooi is as elk zee dat e is. Of daj niet hen de wc kunt vanwege ’t veule stokbrood
Negenennegentig
Nog één keertje dan, nog één keer een column over het Zuidenveld. Het is tenslotte juli, traditiegetrouw de maand van de Zuidenveldtentoonstelling.
Is dat wel zo? We denken dat het hele evenement van tradities aan mekaar hangt, maar een duik in de geschiedenis leert dat dat mooi niet geldt voor de datum. Die varieerde van eind mei tot eind juli.
Interessante geschiedenis overigens!
Milieupas
Het komt wel eens vaker voor. Een aantal gebeurtenissen die op zich niets met elkaar te maken hebben. Ze doen zich in korte tijd voor en lijken daardoor juist met elkaar in verband te staan.
De milieupas van de gemeente komt binnen. Rond de sporthal zie ik kleuters rond scharrelen in veel te grote gele hesjes met blauwe vuilniszakken, waar ze zelf wel in passen