Oud papier PMD container
Print

Columns

Lief pupje
Wij, en daar bedoel ik natuurlijk mijn vrouw en ondergetekende mee, zijn sinds kort de trotse eigenaren van een hondje. Een pup wel te verstaan van het vrij onbekende merk “Barbet”. Ook wel bekend onder de naam “Franse waterhond”.
De afgelopen weken al eens regelmatig op bezoek geweest bij het nestje om alvast kennis te maken. Alsof zo’n pas geboren en nog visueel gehandicapt bosje haar je dan al herkend.
Schijtlijster
We staan om kwart voor zes op, want om zes uur staat Rocky voor de deur. Rocky is de kok van  lodge ‘De Plantage’ en hij was ook voor een paar dagen onze taxichauffeur in de Commewijne, het gebied ten oosten van Paramaribo, waar vroeger plantages waren. Rocky brengt ons naar Paramaribo naar de zangvogelwedstrijd op het op het Onafhankelijkheidsplein. Paramaribo is een uur rijden.
De Kastelein
Hoe zou het zijn met de Kastelein? Voor het duo Helemaal Hollands is het een superhit, voor Sleen is het anders, de huidige Kastelein is er helaas mee gestopt. Wel jammer dat zo’n groot pand zo vlak aan het Brinkje van Sleen dan weer leeg komt te staan.Toch heb ik wel een aantal bescheiden ideetjes voor het grote pand aan de Schaapstreek. Eigenlijk heeft het best heel veel positieve aspecten.
Sloop
Aj op dit moment deur de Broekveldstraot komt, is’t net of er daor een aardbeving west hef waor die van Loppersum maar kinderspel bij is. Zeuven op de schaol van Richter. Ik wuur der wat weemoedig van, maar mien Geert ruup: “Wie mooi wil zijn moet pijn lij’n. Daor komt vast hiele mooie wonings veur in de plaots.”
Goed, dat zal ok wal, maar toch. Het was altied zun vertrouwd gezicht.
Explosieven
Mijn google alerts heb ik op Sleen en omstreken ingesteld. Dat betekent dat, wanneer er iets in de media verschijnt over Sleen en omgeving, ik daarvan een melding ontvang in mijn mailbox. Zo mis ik niets, zeg maar. Al is het ook niet erg om af en toe even geen nieuws te ontvangen. Vaak ook klik ik het gewoon weg omdat het mij al ter ore is gekomen in deze knusse gemeenschap of omdat het me niet interesseert.
Een inbraakvrij 2018
10 januari 2018, het jaar is alweer 10 dagen jong. Hopelijk wordt het dit jaar wat minder met de inbraken in Sleen. De heren en/of dames van het inbrekersgilde hebben in 2017 flink huisgehouden. Naar mijn idee wordt het steeds maar erger. Het touwtje door de brievenbus is ook in Sleen allang niet meer aan de orde. Het achterom lopen in de avond bij dorpsgenoten wordt steeds minder. Steeds meer mensen doen gewoon al heel vroeg de achterdeur op slot.
Onzin
Afgelopen week trok een berichtje op SleenWeb mijn speciale aandacht. Het ging over een zwarte damesfiets van het merk Union, die door de politie onbeheerd werd aangetroffen aan de kant van de Jongbloedvaart. Niet netjes geparkeerd tegen een boom of op de stander of zoiets. Nee.

Bij het berichtje was een foto geplaatst, waarop duidelijk was te zien dat de fiets,
Witte kerst??
Wat kunnen we ons nog meer wensen dan een mooie witte decembermaand? Ik vind het altijd prachtig als de sneeuwvlokken vallen. Het geeft een bepaalde rust, letterlijk en figuurlijk. Noodgedwongen nemen we allemaal wat gas terug vanwege slippartijen en eventuele uitglijders. Dat maakt wel dat ik me ook weer meer bewust word van de schoonheid van ons mooie dorp.
Schatkist november
Oh oh. Wat valt er een water. Terwiel ik dit zit te schrieven klettert de regen bij oes op’t dak. Maar ik heb een paar keersies ansteuken en mooie muziek opzet (Geert is hen biljarten) en in de keuken stiet een pan bouillon te trekken die het hiele hoes vult met zalige geuren. Ik heb er een mooi stuk schenkel in en een paar frisse worsten, wortel, siepels, laurierblad, wat tijm, maggieplant, peterselie, peper, foelie….
Overactief dorp
Soms heb je van die momenten. Wat zeg ik momenten, perioden. Dan gaan de dagen zomaar aan je voorbij. Je bent hard aan het werk, af en toe een overnachting overver, nog even een repetitie en concertje van Crescendo tussendoor, sporten, een (gemiste) aflevering van Hollands Hoop kijken, de was, de mail bijwerken, bezig met een kerstboomproject van de Rotary, een gedichtje schrijven,
Wereldse ellende en geluk in Drenthe
Ik weet niet hoe u het vergaat wanneer u het nieuws leest of onderuitgezakt op de bank het nieuws ondergaat. Persoonlijk overkomt mij wel eens de gedachte “shit, wat een ellende in de wereld”. Dames en heren die seksueel worden geïntimideerd, aanslagen links en rechts in de wereld en gebouwen die spontaan in elkaar donderen. Als klap op de vuurpijl hebben wij dan nog een aantal niet nader te noemen brallende wereldleiders.
Anders
Op gezette tijden moet je wat met je huis doen, vinden vooral vrouwen. Ander kleurtje op de muur, andere badkamer, nieuwe keuken; of een andere tegel op de vloer, omdat de huidige tegel in de loop der jaren steeds meer is gaan afwijken van het bestaande modebeeld. De badkamer hadden we vijf jaar geleden gedaan. De storm een paar jaar geleden, waardoor het dak werd gestript, had als bijkomend voordeel gezorgd voor nieuwe plafonds met geïntegreerd licht en andere kleuren in het interieur.
Ergernissen en kleinigheden
Een maatje voor altijd, wie wil dat nu niet. Of dat nu een man, vrouw, hond, kat, paard of cavia is doet er eigenlijk niet toe. Het geeft net even dat extra’s aan je dag als er iemand blij is als je thuis komt of, zoals in mijn geval, de hond een lieve aai komt halen ter bevestiging van onze bijzondere band. Ik kan me geen leven voorstellen zonder een hond als maatje. Het zorgt er ook nog eens voor dat we de broodnodige ontspanning vinden tijdens wandelingen in het bos.
Sloop
Vanweek mus Geert even um een bosschuppie het darp in. Miestal is e der dan zo weer, maar nou was’t al zowat middag en hie was er nog niet weer. Ik begunde mij al host wat ongerust te maken, doe e der toch weer an kwam fluiten. Grote bos prei achter in de fietstas. Die haar e opdaon bij de volkstuunties. Ik weet al niet meer van wel. Maar hie was staon bleven bij de afbraakwarkzaamheden van de hoezen
Sportkooi?!?!
Yes, we hebben er ook één! Sinds afgelopen zaterdag. Een echte pannakooi. Toen ik dat woord jaren geleden voor het eerst hoorde, wist ik niet waar men het over had. Pannakooi? Pannacotta? Pannawat? Iets met room? Al gauw werd me duidelijk dat het ging om een multifunctionele sportkooi waarin soms wel zeven verschillende sporten mogelijk zijn zoals volley-, voet- en basketbal.
Zwart gat, hobby’s en pensioen
En daar zit ik dan, op dinsdagmiddag, starend naar het e-mailtje van G.Kramer44. G.Kramer44 is gelieerd aan SleenWeb. Zij herinnert mij er altijd trouw aan dat het weer tijd is om een column te schrijven. En dat levert dan altijd wat staren op in eerste instantie. Maar deze keer is het toch anders, ik staar zonder dat ik onder tijdsdruk sta. Jazeker het is zover, ik ben met pensioen.
Fipronaise
Op zaterdagmiddag stond er vroeger bij ons thuis vaak 'bruine bonen met spek' op het menu. Stevige kost in een tijd dat er nog stevig aangepakt moest worden. Aan het bonentijdperk kwam een eind toen Rieks Spiegelaar naast ons huis cafetaria De Hondsrug opende. De bruine bonen maakten plaats voor patat en de spekjes werden ingeruild voor óf een kroket óf een frikandel.
PMD en plastic soep
“Mam, wat eten we vandaag? Kun je nog wat lekkers meenemen van de winkel? Is er nog iets te eten hier in huis? Mam, de koelkast is één groot gapend gat!” Zomaar wat dagelijkse vragen en opmerkingen bij ons uit het gezin. Een huishouden met vijf personen vergt soms wat organisatie. Ik probeer het meestal te beperken tot enigszins georganiseerde chaos. Boodschappen doen voor vijf personen en geregeld eters erbij aan tafel zorgt ervoor dat we ook veel verpakkingsmateriaal hebben.
Aladdin
Waor zun Zudenveldfeest al niet goed veur is: Mien Geert kreeg op zien aole dag nog weer aordigheid an zaodplakken!
Zul dat inderdaod met de leeftied te maken hebben, dacht ik later. De gemiddelde leeftied van de wagen- en bogenbouwers is vrij hoog. Hoe vitaal bint die over acht jaor nog? Maar die zörg is bij Geert en mij hielemaol vort nao dit weekend.
Maar wij hebben Mariëlle ...
Als ik ergens niets mee heb, dan zijn het wel Miss-verkiezingen. Afgelopen zaterdag moest ik er toch aan geloven. Nee, niet meedoen, begrijp me niet verkeerd, geen illusies mijnerzijds, ik zat in de jury. Jawel, in de jury van een miss-verkiezing. De laatste paar jaar zit een bestuurslid van De Gouden Pijl in de jury voor de Miss Emmen verkiezing. De winnares en de first Runner Up (dat is de nummer twee) zijn rondemissen tijdens de Pijl.