Gewoontes, verplichtingen en leuke dingen.

Starend over de Hedera zie ik allerlei varianten van grijs in de lucht. Regelmatig valt er regen en de temperaturen zijn aan de lage kant. Althans volgens de weervrouw op het journaal.  Ik heb zo het vermoeden dat die informatie klopt, want de spinazie in de tuin groeit nauwelijks. Guur, koud en nat buiten.

Bijna dagelijks geef ik aan de buren de standen uit de regenmeter door. Ze zijn op vakantie maar voor zover duidelijk is het weer daar, ergens in Frankrijk, niet veel anders dan hier. 

Het is half mei. De komende week nog wat laatste zaken doen. De Hedera, waar ik het over had, is net weer gesnoeid. Zoals gewoonlijk de komende week nog even de groentetuin op orde brengen, in dit geval handmatig het onkruid wieden. Eind deze week nog een keer het gras maaien en dan begint de vakantie. In ieder geval onze vakantie. Er zijn, zo tussen Hemelvaart en Pinksteren, de nodige mensen op pad. Je ziet het aan het beeld op de snelwegen. Op woensdag voor Hemelvaart meldde de fileberichten de langste avondspits tot nu toe. Meer dan 1000 kilometer langzaam rijden en stil staan. Ook bij Pieterom, onze lokale camping, staat het vol.

We zijn toch wel een volk van gewoontes en verplichtingen.  En zijn die achter de rug, dan komen dus de leuke dingen. Tuin schoon, gras gemaaid, heg gesnoeid, dan mogen we weer een paar dagen of weken op stap. Ingepland in de agenda. Die bepaalt, niet de zon of de temperaturen.

Het is natuurlijk wel even de vraag of die leuke dingen op dit moment wel zo leuk zijn. Het is half mei. De IJsheiligen zijn net voorbij maar de kou en de regen zijn gebleven. Om niet de hele dag thuis te zitten wordt er nog wel even een wandeling gemaakt rond de Jongbloedvaart. Dan zie ik al die caravans bij Pieterom en heb dikke medelijden met de bewoners. Want erg veel plezier op de camping is er niet met dit weer.

In het kader van de verplichtingen, eigenlijk beter het nakomen van afspraken, dient er ook nog even een column te komen. De datum dat deze klaar moet zijn valt halverwege de vakantie. Schrijven over het weer is dus wat riskant. Half juni kunnen de mussen wel van het dak vallen van de warmte.

Of dat erg is? Slecht weer nu, misschien stralende zon over drie weken? Natuurlijk niet, lijkt mij. Weet je nog? Met Pinksteren dit jaar? Zeggen we dan tegen elkaar. En hebben het nog even over de kou op de camping. Over het dauwtrappen heel vroeg in de ochtend met Hemelvaart maar dit jaar niet met de dauw maar gewoon in de regen.

Wat ons bindt is het weer, zijn de gesprekken over hoe warm of koud, droog of nat het was. Het gesprek kent vaak van die standaardvragen, zo'n mooie gewoonte. Vragen als “waar gaat de vakantie dit jaar naar toe” en “hebben jullie een mooie tijd gehad”. En natuurlijk steeds die vraag: hoe was het weer?

De campers en caravans rijden op de snelweg. De campings staan vol met de paraplu onder handbereik. Het tijdsbeeld half mei. Wie weet straks half juni, puffend onder de luifel, paraplu als bescherming tegen de zon onder handbereik en een blik op het langzaam verdorrende gras. Hoe dan ook, een mooie tijd een goede vakantie met leuke dingen gewenst!

Teun de Vries