Columns
Zwart gat, hobby’s en pensioen
En daar zit ik dan, op dinsdagmiddag, starend naar het e-mailtje van G.Kramer44. G.Kramer44 is gelieerd aan SleenWeb. Zij herinnert mij er altijd trouw aan dat het weer tijd is om een column te schrijven. En dat levert dan altijd wat staren op in eerste instantie. Maar deze keer is het toch anders, ik staar zonder dat ik onder tijdsdruk sta. Jazeker het is zover, ik ben met pensioen.
Fipronaise
Op zaterdagmiddag stond er vroeger bij ons thuis vaak 'bruine bonen met spek' op het menu. Stevige kost in een tijd dat er nog stevig aangepakt moest worden. Aan het bonentijdperk kwam een eind toen Rieks Spiegelaar naast ons huis cafetaria De Hondsrug opende. De bruine bonen maakten plaats voor patat en de spekjes werden ingeruild voor óf een kroket óf een frikandel.
PMD en plastic soep
“Mam, wat eten we vandaag? Kun je nog wat lekkers meenemen van de winkel? Is er nog iets te eten hier in huis? Mam, de koelkast is één groot gapend gat!” Zomaar wat dagelijkse vragen en opmerkingen bij ons uit het gezin. Een huishouden met vijf personen vergt soms wat organisatie. Ik probeer het meestal te beperken tot enigszins georganiseerde chaos. Boodschappen doen voor vijf personen en geregeld eters erbij aan tafel zorgt ervoor dat we ook veel verpakkingsmateriaal hebben.
Aladdin
Waor zun Zudenveldfeest al niet goed veur is: Mien Geert kreeg op zien aole dag nog weer aordigheid an zaodplakken!
Zul dat inderdaod met de leeftied te maken hebben, dacht ik later. De gemiddelde leeftied van de wagen- en bogenbouwers is vrij hoog. Hoe vitaal bint die over acht jaor nog? Maar die zörg is bij Geert en mij hielemaol vort nao dit weekend.
Maar wij hebben Mariëlle ...
Als ik ergens niets mee heb, dan zijn het wel Miss-verkiezingen. Afgelopen zaterdag moest ik er toch aan geloven. Nee, niet meedoen, begrijp me niet verkeerd, geen illusies mijnerzijds, ik zat in de jury. Jawel, in de jury van een miss-verkiezing. De laatste paar jaar zit een bestuurslid van De Gouden Pijl in de jury voor de Miss Emmen verkiezing. De winnares en de first Runner Up (dat is de nummer twee) zijn rondemissen tijdens de Pijl.
Zuidenveld festival komt eraan
Ik weet niet of het u al is opgevallen, mij in ieder geval wel. Doodstil is overdreven maar het is in Sleen tegenwoordig na 18.00 uur opvallend rustig. Ik zou zo maar in mijn meest vrolijk gekleurde onderbroek over straat kunnen lopen na dit tijdstip. Het is dan heel waarschijnlijk dat er niemand is die het dan opvalt. De reden? Sleen is in de ban van het Zuidenveld festival. Dat is de hippe benaming van wat vroeger de landbouwtentoonstelling was.
Vreugde
Toen ik nog klein was, en dat is heel lang geleden, kwam er één keer per jaar een man door het dorp op een brommer, die vol gehangen was met manden en mandjes in verschillende vormen en groottes. Bij elk huis belde hij aan om zijn waar aan de man, of beter gezegd: aan de vrouw te brengen. Het aardappelschilmandje bij ons thuis kwam ook van die brommer. Het was gevlochten door iemand die z'n leven zin gaf in de sociale werkplaats in Emmen met de naam Arbeidsvreugd.
Examenstress anno 2017
Op de verjaardag van de jongste beginnen de andere twee kinderen aan hun eindexamens. Net als vele andere scholieren moeten ze er in de komende periode dus nog flink tegenaan en proberen alle zenuwen zoveel mogelijk de baas te blijven. Uiteraard hebben ze de afgelopen twee jaar heel goed opgelet, altijd braaf hun huiswerk gemaakt en zijn ze dus optimaal voorbereid op deze zeer belangrijke periode van tien dagen stressen.
Decors
Verleden zundag hebt Geert en ik nog ies weer een ende lopen. Daor kow tegenwoordig host niet meer an toe. Geert is zowat vief dagen in de week in de weer met de boog of de wagen veur’t Zudenveld, en ik bin met de buurvrouwen drok met de straotversiering an. Maar de zun scheen zundags en wij bint over Diphoorn kuierd, de Waterkampenweg over, Noord-Slien deur en over de Grunnegerweg weerum hen Slien.
Een vereniging en een mooi gezamenlijk doel
Het Zuidenveldfestival nadert. Dat is te voelen in Sleen en omstreken. Het hangt in de lucht, zit in de harten, komt uit de monden. De spanning en de opwinding is voelbaar. Als voorzitter van het plaatselijk comité merk ik dat bijna iedere dag. Het leeft! Bij zovelen: bij alle bewoners, deelnemers voor onder meer de Wildman Run, commissieleden van de Zuidenveldcompetitie, de jongeren van de keetcompetitie......
Mantingerveld
Vaak als mijn hoofd overloopt van ideeën is een stevige wandeling de beste manier om weer wat terug op aarde te komen. Gisteren koos ik voor het Mantingerveld. Om te komen waar ik wilde starten moest ik een zandpad oprijden. Na een paar honderd meter werd het erg modderig. Terwijl ik een enorme poel ontweek, vroeg ik me af of ik niet beter terug kon gaan. Maar het was al te laat.
Stem
Het zal u niet zijn ontgaan maar Nederland maakt zich weer op voor de verkiezingen. Ik mag hopen dat ook Sleen er helemaal klaar voor is. In ieder geval ziet het aanplakbord in Sleen naast De Kastelein er kleurig uit door al die aangeplakte postertjes. Eigenlijk wel een ouderwets mediamiddel zo’n aan-/opplakbord. Zo’n beetje uit de postertijd van die ouwe Drees. Daar stond dan een wapperende vlag op met de beeltenis van de goede man.
Nepnieuws
Het is de laatste tijd nogal in het nieuws: nepnieuws. Websites die verhalen uit hun duim zuigen, meningen weergeven als feiten en daarmee bewust een hoop lariekoek de wereld inslingeren om mensen te manipuleren. Twitter wordt ook veel voor dat doel gebruikt. Trump en Wilders zijn daar vermakelijke voorbeelden van. U kent ze wel, die mannen met een haardos van schapen in wolfskleren.
De WIFI-man
In de eerste week van februari kregen wij bezoek van de WIFI-man. Voor ons was de WIFI-man voor even een heel belangrijk, onmisbaar persoon. We kennen de WIFI-man nog niet zo lang, we kwamen aan de WIFI-man via de CRV-man. Maar goed, wij hadden zeer hoge verwachtingen van onze beste WIFI-man. Zo heb ik hem in ieder geval in mijn mobieltje staan zodat ik hem gemakkelijker kan opzoeken.
De Zudenveldliest
Vanweek op een aovond, wij wollen net an taofel gaon, gung de bel. Ik zal de naam niet numen, maar er stun een bekende vrouw an de deur met de intiekenliest veur het Zudenveld. Nou ja, zó bekend was zie ok weer niet, aans was zie jao wal achterum kommen. Maar goed, aj achterum komt, wordt ’t al gauw een klein bezuukie. Men prat dan eerst even wat over en weer over de griep, Donald Trump
Allemaal aan de carbid
Wat heb ik weer genoten op oudjaarsdag, één van de mooiste dagen van het jaar. Het begon met oliebollen bakken, samen met de buurvrouw, en op de achtergrond de Top 2000. Soms zongen we enthousiast mee terwijl we de bruine baksels uit het hete vet haalden. We bakten veel te veel en hadden ook nog een doos van de zangvereniging, dus werd er wat weggegeven, waaronder aan de carbidbusjongens van Noord-Sleen.
Mijmeren
Brallend en knallend het nieuwe jaar in gaan heb ik nooit gedaan. Het zit gewoon niet in me die lichtzinnigheid. In het algemeen kan ik al niet tegen lawaai en dronken mensen, maar in de mijmertoestand waarin het einde van het jaar mij brengt is dat al helemaal niet te doen. Gelukkig ken ik meer mijmermensen. Het is fijn om met hen oud en nieuw door te brengen.
Kerstmis 2016
Tjonge, ben ik blij dat de Kerstman weer bijna in het land is. Even geen gedoe meer over iemand die Piet heet en voor een groot gedeelte zwart is. Dat gezever begon dit jaar al zo’n beetje in juli. Hoog zomer was het en de strijd om het behoud van de Nationale Traditie was alweer los gebarsten. Aangezien ik er zelf nogal gekleurd op sta heb ik even overwogen om me zelf rond die datum aan te bieden als Piet.
Wie volgt?
Toen ik net een week 50 was, kreeg ik een envelop in de bus met een uitnodiging voor een gezellige middag in Het Ellertsveld in Schoonoord, georganiseerd door een bejaardenclub, die alle 50-plussers in de gemeente Sleen wat vertier wilde bezorgen. Er was muziek, we zouden samen wat zingen en de middag zou eindigen met een gezellige broodmaaltijd. Had ik zelf geen vervoer?
Luilekkerland voor Karel
Smekende ogen zijn normaal gesproken niet te weerstaan … maar het moet! Ook al vinden we het nog zo moeilijk. Meestal is hij heel vrolijk en blij maar vandaag even niet. Hij krijgt een beetje hoop als hij naar ons kijkt, vooral rond etenstijd. Als hij doorkrijgt dat er voor hem echt geen extra eten inzit druipt hij maar weer af naar zijn mand. Onze Karel heeft een (klein) probleem waar nog geen programma voor is verzonnen: obese voor honden.