Veel publiek bij paasvuur in Noord-Sleen
Tweede paasdag, 6 april, was het weer tijd om een mooi paasvuur in Noord-Sleen te bekijken en vast te leggen. Aan de Groningerstraatweg, net buiten het dorp, werd al weken aan deze paasbult gebouwd. Er werd veel snoeihout voor het bouwen van de bult gebracht.
Een prachtige paastraditie die lijkt te verdwijnen. Gelukkig in onze omgeving gaat het nog steeds mooi door. Twee paasbulten mochten weer aangestoken worden. Dit in Sleen en Noord-Sleen. Zelf bezocht ik dit keer Noord-Sleen.
Paasvuren zijn in vele plaatsen een traditie. Het verbroedert, er wordt altijd weer een feestje gevierd als de bulten in de fik gaan. Ook voor bezoekers is het een hele mooie traditie.
Het weer werkte dit jaar mee om het groots te vieren. In Noord-Sleen was de publieke belangstelling dan ook groot. Veel mensen waren in Noord-Sleen lopend of op de fiets gekomen. Mensen van buitenaf konden hun auto mooi langs de kant van de weg parkeren. De bouwers van de paasbult wilden wel even op de foto voor Sleen.nu!
Veel kinderen waren er en die vermaakten zich met stokken en vuurtje stoken. Wat vroeger al leuk was is nog steeds leuk voor kinderen. Een stok met op de voorkant stro en vuur. Echt leuk en spannend zo’n vuurtje. Veel kinderen moesten vast nog wel even in bad bij thuiskomst, want zand gooien is ook leuk en de geur van rook blijf je dagen ruiken.
De sfeer was prima met muziek en een drankje. De bouwers deden precies om acht uur benzine op de paasbult en de fik ging erin.
De jeugd wilde graag op de foto en dat zie je niet overal.
Wat is het toch mooi die vlammen en het schijnt zo mooi door de takken en iedere minuut zie je dat het vuur de overhand krijgt. Stiekem droom ik er een beetje bij weg.
Als laatste foto de gehele paasbult die in lichterlaaie staat. Ik pak mijn fiets en kijk nog even achterom. Ik hoop volgend jaar weer op een mooi geslaagd evenement.
Dank aan alle vrijwilligers die dit mogelijk hebben gemaakt. Zonder deze jeugd gaat het niet worden. Natuurlijk hopen we dat deze traditie in Drenthe blijft!
Verslag en foto's: Silvia de Vries