"Mijn park is weg"

Ja, ik woon al best wel lang in Sleen. Vaak liep en loop ik van de Westrupstraat via de Heirweg langs het Armhoes het Eerste Bosje in en uit, stak de N376 over naar de Langakkerweg en de es. Het was mij heel vertrouwd.

Net of het Bosje ook een beetje van mij was en dat het zo zou blijven.

Vroeg in het voorjaar worden daar sommige bladeren al groen en begint er een veelkoppig vogeltjeskoor te zingen.
In de loop der jaren werd het Eerste Bosje steeds mooier. De bomen werden dikker en dikker, hoger en hoger. Hulststruiken omringen het schelpenpad. 
Je liep daar alsof je even van de wereld was, en toch zo dicht bij de huizen.
In februari waren er rode linten gespannen bij de ingang van het bosje. Tijdelijk verboden toegang.
Wat deden ze daar? O, ze gingen zeker het schelpenpad renoveren, maakte ik mezelf wijs .... Maar ik had een poos geleden ook rode stippen op enkele bomen gezien ... Nou ja ... een enkel rood stipje ...
Toen uiteindelijk de rode linten waren verwijderd liep ik het Bosje weer in ...

Ik wist niet wat ik zag.
Niet een mooi schelpenpad. 
Wel heel veel, ja heel heel veel afgezaagde dikke boomstammen, hoog opgestapeld.
Wel een totaal veruīneerd Bosje. 
Eén grote kaalslag.
Dikke, gezonde bomen zomaar omgezaagd.
Waarom? Wat is dit voor iets?
Ik ben het Bosje doorgegaan en via een omweg weer naar huis gegaan.
Een week later, toen de kruitdampen waren opgetrokken en de stapels boomstammen waren weggevoerd per vrachtwagen heb ik de stoute schoenen aangetrokken.
Het was nog erger dan ik dacht.
Grote kale plekken overal. Her en der had AI prachtige dikke majestueuze bomen omgezaagd.
Vier dikke bomen op een rij geëlimineerd.
Wie is hiervoor verantwoordelijk?
"Natuurschoon" komt in diens woordenboek niet voor.
Waarom hoor ik daar verder niemand over?

Ik loop rond.
In het gehavende Bos.
Het is er doodstil.
De vogeltjes treuren. Waar moeten we nu onze eitjes leggen?

Het is stil.
Of ... hoor ik daar gesnik... achter die afgezaagde boom? Ik ga kijken.
Ik zie twee eekhoorntjes. Ze snikken luid.
"Wat is er?", vraag ik.
"Vroeger zwierden we van boom tot boom", zegt de ene eekhoorn en wijst naar de vier afgezaagde boomstronken op een rij. 
"Ja, van boom naar boom", snikt de andere eekhoorn.
"We leefden in een eekhoorntjespark!", snikt de eerste eekhoorn, "Ons park is weg!"
Ja, denk ik, mijn park is ook weg.

Jan van Lenthe, 4 maart 2026

Foto's: Hille Douma