Ouwe Meuk

Zaterdag was het dan weer zover: het jaarlijkse uitje met de vrijwilligers van SleenWeb, als beloning voor onze tomeloze inzet voor de Slener website. Vorig jaar zijn we wezen golfen op een terrein ergens bij Zwartemeer en het jaar daarvoor hebben we op e-scooters een tocht gemaakt door het Bargerveen bij Weiteveen. We zijn ook al eens in het Veenmuseum bij Bargercompas geweest en dus zijn we benieuwd wat Jeanet, onze touroperator, dit keer uit de hoge hoed heeft getoverd. We gaan naar Laaghalerveen onder de rook van het TT-circuit. Daar ergens bevindt zich een onderneming waar je e-scooters, Solexen en Dafjes kunt huren voor een rondrit door de Drentse dreven ten zuiden van Assen. Jeanet heeft daar een partij Solexen gereserveerd. Als we in drie auto’s Sleen verlaten zien we af en toe nog een klein zonnetje, maar onderweg verdwijnt die achter de wolken en als we in Laaghalerveen uitstappen is het enigszins slof in de lucht. We proberen nog de Solexen in te ruilen voor Dafjes, maar dat gaat niet. Het is er enorm druk en alle Dafjes, een stuk of twintig, zijn al besproken. Kwalmend verlaten ze vrolijk het terrein.
Maar goed, eerst naar binnen voor een kop koffie. Als we weer buiten komen om de Solexen uit de schuur te halen is het droog en gelukkig is de temperatuur redelijk goed. Dan opstellen op het grasveld voor een korte uitleg over de werking van een Solex en vervolgens op hoop van zegen de straat op. Eerst gang maken door te trappen, dan met een hendel het motorblokje naar beneden laten zakken, zodat een daaraan bevestigde rol het voorwiel raakt. Prrrrt…prut…prut…en daar gaat’ie. We komen er achter dat de verplichte helm geen overbodig attribuut is. Met één hand aan het stuur terwijl de andere hand probeert de hendel uit de vrijstand te krijgen is niet geheel zonder risico, zeker met achteropkomend verkeer. Het gaat namelijk best zwaar waardoor het moeilijk is om de koers recht te houden. Mijn stuur staat bovendien sowieso al scheef. Maar gelukkig lukt het iedereen en kan zonder kleerscheuren (prrrrt…prut…prut) de pret beginnen. Door de landerijen en de dorpen. Teun komt er onderweg achter dat van de twee remmen één het maar half doet. Waarschijnlijk de APK-keuring misgelopen. Af en toe wachten we even op elkaar. De fietsen met hulpmotor produceren ongeveer evenveel lawaai en uitlaatgassen, maar ze gaan niet allemaal even hard. In Amen linksaf en verder maar weer. Marco is de reisleider. Hij heeft de routebeschrijving op een kartonnen bordje aan een koordje om zijn nek hangen. Bij het TT-circuit nog even weer een wachtstop. De rol van het wiel halen anders vreet die er een gat in, had de instructeur gezegd, en even wat ervaringen uitwisselen. Dan, terwijl het zachtjes begint te regenen, het laatste stukje naar Laaghalerveen.
Het was een mooie tocht door een prachtig stukje Drenthe. Maar, bedacht ik terug in de auto, waarom moeten we nou massaal dat prachtige stukje Drenthe verpesten met kwalmende ouwe meuk? 

Harm Jan Geugies