|
|
CAROLA KIERS
Als Carola voor mij de deur opendoet zie ik een sportieve meid. Ze draagt een spijkerbroek, T-shirt en oogt naturel, zonder make-up. Carola straalt wanneer ze begint te vertellen over haar passie: schaatsen.
De 21-jarige Carola is geboren en getogen in Sleen. Zij is de oudste van 2 kinderen in het gezin Kiers. Haar 4 jaar jongere zus Esmee is ook sportief, zij heeft haar hart verloren aan handbal. Een sportief gezin dus. Carola benadrukt dat zij zonder de inzet van haar ouders nooit gekomen zou zijn waar ze nu is. Veel tijd is opgegaan aan het vervoeren naar en het bijwonen van trainingen en wedstrijden. Dat wil niet zeggen dat haar ouders er soms niet gek van worden, zeker als Carola thuis ook nog eens het liefst alleen over schaatsen praat!
Dat het schaatsen Carola in de genen zit werd al snel duidelijk. Als jonge kleuter al vond zij schaatsen geweldig, zij wilde als 4-jarige op houten schaatsjes op natuurijs in Sleen al niets liever. Haar ouders hadden dan grote moeite haar mee naar huis te krijgen. Een logisch gevolg was, dat Carola op jonge leeftijd lid werd van de plaatselijke ijsvereniging en van daaruit lessen ging volgen in De Smelt in Assen. Toen dat na een aantal jaren geen uitdaging meer gaf, werd Carola lid van de schaatsvereniging de Hunen in Exloo. Het aantal trainingen nam toe en ook in de zomer werd (buiten) training verzorgd. Vanuit de Hunen traint zij nog steeds.
Carola ziet het als voordeel dat zij op de ijshockeybaan van De Smelt (die er nu niet meer is) heeft kunnen trainen. Op die baan heeft zij goed bochtjes geleerd. Dat is veel moeilijker dan op de 400 meter baan, die maar een paar bochten heeft en voor kinderen dus veel minder oefening geeft.
Al snel wer d Carola gevraagd voor de jeugdbaanploeg en later, toen zij 15 jaar was, voor de Drentse selectie. Daarbij schaatst zij nu nog steeds. Sprint heeft haar voorkeur, Carola schaatst vooral 500 en 1000 meter.
Wedstrijden zijn vooral regionaal. Carola’s beste prestatie was zo’n 3 jaar geleden, toen ze als A-junior 5de werd bij de NK sprint. Op basis van deze goede prestatie ontving zij een uitnodiging van de Koninklijke Nederlandse Schaatsbond (KNSB) voor een landenwedstrijd voor A-junioren in Groningen. Helaas was zij dat weekend niet fit en bleef een goede prestatie uit. Wel vond zij het een geweldige belevenis om te rijden in een Nederlands tenue!
Het schaatsen heeft een grote impact op de rest van Carola’s leven. Veel discipline is nodig (en die heeft Carola!) om alle trainingen uit te voeren, het licht is ’s avonds vroeg uit en zeker in het wedstrijdseizoen is uitgaan er niet bij. Daar heeft Carola niet veel problemen mee. Zo af en toe winkelen, naar de bioscoop of een gezellige avond met vriendinnen vindt zij genoeg. Ze heeft niet het gevoel iets te missen, ook niet als haar vriendinnen langer op stap gaan dan zij.
Ook schoolkeuze heeft samengehangen met het fanatieke sportleven. Na de middelbare school heeft Carola in eerste instantie bewust niet voor een sportopleiding (CIOS) gekozen, omdat dat een te zware combinatie zou geven met het schaatsprogramma. Wel heeft zij een 3-jarige Mbo-opleiding bedrijfsadministratie gevolgd en afgerond. Daarna heeft zij besloten alsnog een sportopleiding te gaan doen, de ALO in Groningen. Daarmee is zij 2 jaar geleden gestart. Carola vertelt heel eerlijk, dat ze zichzelf nooit een student heeft gevonden. Misschien heeft in de keuze voor ALO wel meegespeeld, dat ze aan zichzelf en de omgeving wilde laten zien dat ze dat óók kon. Het eerste jaar verliep met wisselend succes, in het 2de jaar heeft Carola besloten de opleiding te beëindigen. Dit door een combinatie van factoren: de opleiding kwam de belofte mee te denken met Carola’s schaatscarrière niet na, de inhoud van de opleiding viel tegen èn de combinatie met het schaatsprogramma was erg zwaar. Noch voor school noch voor het schaatsen kon Carola zich volledig geven. Het leek beter sport te gaan combineren met een parttime baan. In die periode kwam bij toeval  (?) een administratieve functie bij Drieluik kinderopvang voorbij, voor 20 uur per week. Carola was door een stageplaats daar bekend en kon zo ‘instappen’.
Carola vertelt, dat de beslissing om met de opleiding te stoppen geen gemakkelijke was. Het stoppen met de opleiding voelde een beetje als nederlaag “Dat gebeurt mij toch niet??”. Eerder had zij nooit tegenslagen gehad of voor ingewikkelde keuzes gestaan. MAVO in 1 keer gehaald, Mbo zonder problemen doorlopen, rijbewijs in 1x gehaald. Voor het eerst moest Carola een moeilijke keuze maken. Zij schetst zich als iemand die niet erg zeker is van zichzelf en gevoelig is voor de reactie van de omgeving. Het valt haar op als mensen lak aan de omgeving hebben, “hier ben ik” uitstralen. Aan zulke mensen kan Carola zich wel optrekken, maar zo is zij zelf niet. Natuurlijk had de omgeving haar mening klaar. Veel mensen raadden haar af de opleiding in te ruilen voor een baan; dat gaf veel twijfel. Haar ouders hebben haar gesteund in het maken van haar keuze. Carola herinnert zich nog uitspraken van haar ouders: “niet iedereen heeft een Hbo-opleiding nodig om verder te komen” en “liever een leuke baan op Mbo-niveau dan een Hbo-opleiding waar je niets mee doet”. Haar keuze lijkt een juiste te zijn geweest. Tot de dag van vandaag heeft zij er geen spijt van.
Nu Carola weer méér tijd aan haar sport kan besteden, gaat het weer beter. Dat heeft ook te maken met een andere manier van schaatsen. Haar (nieuwe) trainer leert haar een andere techniek, die Carola waarschijnlijk meer mogelijkheden geeft. “Jij kunt nog veel harder” zijn de woorden van haar trainer. Zolang er vooruitgang blijft denkt Carola niet aan stoppen, zij geniet nog dagelijks van haar sport. Het zomerseizoen, waarin zij zo’n 10x per week traint (mountainbiken, wielrennen, hardlopen, schaatssprongen) is nu voorbij, nu wordt er ook weer volop op de baan getraind. Trainen gebeurt aan de hand van een schema dat voor Carola wordt opgesteld. Zij noemt haar behoefte aan bevestiging, zij aarzelt niet haar trainer om advies en sturing te vragen wanneer ze die nodig heeft. Carola is erg gedisciplineerd, traint liever teveel dan te weinig! Haar droom is nog steeds aan de Nederlandse top te komen, Ireen Wust is haar voorbeeld!
Tijdens het gesprek met Carola staat een trainingsweek in Inzell (elk jaar in de herfstvakantie) voor de deur. Selectiegroepen uit het hele land trainen daar. Carola heeft er zin in èn is vol goede moed voor het komend seizoen. Wij wensen haar het allerbeste en vertrouwen erop van haar te gaan horen!
En natuurlijk mag een schaats-actiefoto niet ontbreken. Onderstaand een foto van Carola in actie in Thialf Heerenveen.
Archief
|
bekijk volledige agenda
|
RSS