Annemarijn Maandag

Het valt niet mee om voor het interview een gaatje in de agenda van de bijna 18-jarige Annemarijn te vinden. Zij is DRUK. Niet in de laatste plaats omdat zij in het Vwo-examenjaar zit. Eenmaal aan tafel tegenover ons neemt zij echter alle tijd en vertelt zij volop over haar passie(s). In de loop van het gesprek wordt duidelijk, dat het vooral de combinatie met zang- en dansactiviteiten is die de agenda overvol maakt!

Annemarijn is de oudste van 4 dochters in het gezin Maandag. Het gezin verhuisde in februari 2000 van Schalkhaar (bij Deventer) naar Sleen. Annemarijn was toen net 9 jaar en zat in groep 5. Ze kijkt met een goed gevoel op deze ‘move’ terug, vond de verhuizing geen drama en vond haar draai in Sleen al snel. Wel realiseert zij zich steeds meer hoe graag zij nog in Deventer komt.
We kunnen zeggen, dat Annemarijn uit een muzikaal nest komt. Buren (!) waren er jaren op 11 november getuige van hoe prachtig de 4 zusjes kunnen zingen. Samen met zusjes Lillian en Willemijn (Lineke zit nog op de basisschool) zingt Annemarijn tegenwoordig in het koor van het Hondsrugcollege. Dit koor bestaat uit 15 à 20 leerlingen; de familie Maandag is sterk vertegenwoordigd! Verder wordt in het gezin piano, gitaar en trompet gespeeld. Vader Reindert is afgestuurd aan het conservatorium, is trompettist in een band en is in deze tijd van het jaar vrijwel dagelijks te horen op zijn midwinterhoorn. Gewoon in de tuin, maar ook op andere mooie plekken in Sleen of daarbuiten. Tijdens een wandeling met de hond gaat de midwinterhoorn mee.

Terugblik
Met Annemarijn blikken we terug op haar muzikale leven tot nu toe. Zang neemt daarin de belangrijkste plaats in. Zij vertelt ons, dat ze zolang ze zich kan herinneren van zingen heeft gehouden. Haar fotoboek laat zien, dat zij als kleuter al in een musical speelde: ‘Het meisje met de zwavelstokjes’. Zelf kan zij zich er weinig van herinneren, maar van haar moeder weet zij, dat zij door zenuwen niet kon zingen en haar rol toen werd overgenomen. Nu lacht ze erom, heeft ze van zenuwen weinig last meer. In hoeverre die haar parten spelen is wel afhankelijk van de grootte van de groep waarvoor ze zingt en of het wel of niet om bekenden gaat!
Annemarijn werd destijds toegelaten tot het Deventer kinderkoor, een koor waarvoor auditie noodzakelijk was. Op haar 8ste zong zij daar haar eerste solo: ‘Hoe leidt dit kindeke?’ Dat herinnert zij zich nog goed! Na de verhuizing naar Sleen werd zij als vanzelfsprekend lid van kinderkoor Ozewiezewoze, bij veel kinderen (en ouders) uit Sleen wel bekend. Daarnaast begon zij in groep 8, toen het zingen bij Ozewiezewoze ten einde liep, bij CQ met privé-zangles. Tijdens die lessen (gegeven door een zangpedagoog) wordt er eigenlijk niet zoveel gezongen, maar wordt er vooral aandacht besteed aan ademhalingsoefeningen en zangtechnieken. Na een ‘adempauze’ heeft zij vorig jaar de lessen weer opgepikt.

Actueel
Dat Annemarijn zingend aan de weg timmert hebben we op zaterdag 29 maart van dit jaar kunnen lezen in het Dagblad van het Noorden.
Haar klasgenootje Mike de Graaff was onder de indruk van haar stem en vroeg haar refreinen van zijn raps in te zingen; samen vormden zij het rapduo Watnou! Met alleen een computer en een microfoon werden - op de slaapkamer van Mike - nummers opgenomen. Dat deze muziek alom gewaardeerd werd bleek bij het jaarlijkse creativiteitsproject ‘kunstbende’, een project voor scholieren tot 18 jaar. In de categorie ‘muziek’ eindigde Watnou! in Drenthe op de eerste plaats. Na o.a. een optreden op het Bevrijdingsfestival in Assen volgde een optreden in Amsterdam, samen met de winnaars uit de andere provincies. Een prachtige ervaring, maar Watnou! is daar helaas niet in de prijzen gevallen.

In het afgelopen jaar werd Annemarijn gevraagd voor een project op school. In het kader van de opleiding van een Mbo-student (opleiding artiest) moesten nummers worden geschreven, gecomponeerd, opgenomen en geproduceerd. Dit alles onder begeleiding van de betreffende student. Annemarijn werd door haar muziekdocente gevraagd mee te doen. Uiteindelijk bestond de groep uit 3 muzikanten (gitaar, drum, piano) en 2 zangeressen. Er zijn 5 nummers opgenomen, waarvan Annemarijn er 1 geschreven en 2 ingezongen heeft. De nummers zijn opgenomen in een studio in Oosterhesselen (zie foto). Professionele productie bleek helaas te duur.

Het meest recent is een optreden vorige maand (op 20 november) in het kader van Stage1 OpenSession bij Moorman in Erm. Onder begeleiding van Jeroen Wester op de piano heeft Annemarijn zowel met haar zusjes Lillian en Willemijn als solo gezongen. Zij noemt dit het eerste optreden waar zij zelf echt tevreden over was. Zij zong nummers van Alicia Keys. Daarin vindt zij muzikaal een uitdaging. Zij maakt graag zelf iets van de nummers, heeft er graag zelf een inbreng in, zodat het ‘haar’ nummer wordt. Dat lukte die avond goed. Het geeft haar absoluut een kick om op die manier voor publiek op te treden.
Samen met Jeroen maakt Annemarijn vaker muziek. Gewoon bij Jeroen thuis, waarbij zij zingt en Jeroen haar begeleidt op gitaar of piano. Via deze link is daar iets van te zien: http://www.youtube.com/watch?v=jJP5qT5A37g

Als Annemarijn de ervaringen van het afgelopen jaar met elkaar vergelijkt, weet ze wel waar haar voorkeur ligt. Zingen met ‘live’ begeleiding wint het voor haar absoluut! Het inzingen van muziek, zoals met Watnou! gebeurde, lijkt eigenlijk meer op karaoke, aldus Annemarijn. Dat neemt niet weg, dat zij thuis graag muziek opzoekt op bijvoorbeeld songtekst.nl en haar stem daarbij luid door het huis laat klinken. Dat gebeurt dagelijks. Lange tijd had de ballad haar voorkeur, steeds meer wordt dat de meer swingende populaire muziek. Niet iedereen in huis is daar even blij mee, vooral omdat Annemarijn een behoorlijk volume heeft.

Op onze vraag of zij weleens gedacht heeft aan inschrijven voor een talentenjacht als Idols of X-factor antwoordt Annemarijn, dat zij dat nooit serieus overwogen heeft. Hoewel de ervaring geweldig zal zijn kiest zij ervoor op eigen wijze er alles aan te doen beter en bekender te worden.

Dans
Inmiddels voor het 2de jaar is Annemarijn fanatiek aan het dansen. Bij CQ volgt zij lessen in klassiek ballet, jazz ballet, hiphop en gogo dance (aerobic/streetdance). Dit kost haar gemiddeld 4 uur per week! Gelukkig merkt ze, dat ze het dansen snel oppikt. Zij schets zichzelf als ijverig, leergierig en prestatiegericht. Dat komt bij haar danslessen goed uit! Dat zij de lat voor zichzelf hoog legt wordt opgemerkt, waardoor zij gedetailleerd aanwijzingen krijgt. Wat zij leert brengt zij ook al in praktijk: zij geeft 4 uur per week in Sleen les in streetdance, aan kinderen van 6 tot 16 jaar. Dat die lessen succesvol zijn hebben we kunnen zien tijdens de uitvoering van de gymnastiekvereniging op 11 oktober j.l.!

Danslessen zijn zo belangrijk voor haar, dat Annemarijn het ervoor over heeft het accent van haar studietijd te leggen in de examenweken en vakanties. Dan hanteert zij een strakke planning. Dat is nodig, omdat zij doordeweeks niet veel tijd heeft iets voor school te doen. Tot nu toe geeft die manier van werken voldoende resultaat en is zij tevreden met de behaalde cijfers.
Dat Annemarijn tegenwoordig zo veel danst èn dat zij graag wil slagen voor haar examen heeft alles te maken met haar droom:

Toekomst
Heel graag wil ze toegelaten worden tot het conservatorium. Spelen in musicals is haar droom. Zij realiseert zich dat ‘musical’ in deze tijd wel een hype is, maar dat is voor haar geen reden van koers te veranderen. Annemarijn heeft open dagen bezocht van het conservatorium in Arnhem en in Tilburg. Helaas zijn er erg zware toelatingscriteria. Audities zullen in mei plaatsvinden. Op het gebied van theorie voelt Annemarijn zich niet sterk. Waarschijnlijk zijn de lessen piano en trompet die zij ooit heeft gevolgd niet toereikend om de audities door te komen. Daarom gaat zij op korte termijn starten met theorielessen.
Annemarijn vindt het moeilijk haar kans om toegelaten te worden in te schatten. Zij lijkt reëel: “Mensen vinden wel dat ik goed kan dansen en zingen, maar je hebt wel met professionals te maken die daar dan zitten hè?” En zo is het maar net!
 

Graag blijven we op de hoogte, Annemarijn! We gaan vast nog van jou horen.

Archief