|
Eline de Jonge
Vooraf
Ditmaal zijn we in gesprek met Eline de Jonge, een geboren en getogen Sleense. Bij de vraag naar haar leeftijd is zij eerst even stil, dan lacht zij: in januari 19 geworden. Ze moet er nog even wennen.
Eline volgt de opleiding tot doktersassistente. Ze zit nu in het tweede jaar, hierna volgt er nog een. Zij had met haar Havodiploma een hogere opleiding kunnen doen, maar zij heeft bewust voor deze gekozen omdat het beroep haar leuk lijkt en goed te combineren is met haar passie: paarden. Eline hebben we uitgenodigd na berichtgevingen in de kranten, waarin we lezen dat zij enkele grote prijzen heeft gewonnen.
Misschien moet ik op deze plek vertellen, dat Eline haar verhaal bij mij tot in detail kwijt kan, omdat ik niet thuis ben in de paardenwereld. Alles wat ik hoor is nieuw. Het lijkt een andere wereld.
Eline komt niet uit een paardennest. Haar ouders en jongere broer Jaap hebben niets met paarden. De liefde voor  deze dieren is bij Eline ontstaan via de twee pony’s van vriendin Erin, toen zij een jaar of acht was. Bij Erin heeft Eline haar eerste ritjes gemaakt. Na ongeveer een jaar zijn de dames samen lessen gaan volgen bij de manege in Sleen, gewoon een keer per week, zoals iedereen leert paardrijden, aldus Eline.
Lessen volgen betekent aanvankelijk leren hoe je het paard onder controle krijgt, zodat hij doet wat jij zegt. Goed leren sturen en kijken, figuren rijden.
Van zadelmak tot wedstrijden
Kansen om meer met paarden in aanraking te komen ontstonden met de komst van de familie Woering aan de Heirweg in Sleen. Adrie (zelf een goede springruiter) zocht een verzorger voor pony Daniel; die verzorger werd Eline. Wassen, borstelen, dagelijks berijden: voor Eline een mooie kans om iets met haar liefde voor paarden te doen.
Wat ons opvalt, is dat Eline niet alleen paardrijden en wedstrijddeelname leuk vindt, maar ook en misschien wel vooral liefde heeft voor het hele proces dat daaraan vooraf gaat.
Eline vertelt ons over het zadelmak maken van (jonge) paarden. Paarden moeten eerst wennen aan een nieuwe omgeving. Zij moeten worden verzorgd, wennen aan bit, hoofdstel, peesbeschermers en zadel en aan het bereden worden. Als dat zover is, is het paard nog niet wedstrijdklaar. Ook het vervoerd worden in een trailer moet het paard leren, evenals het lopen van een parcours buitenshuis, een oefenparcours. Hiervoor heeft elk paard een ‘eigen’ periode nodig, die varieert van enkele weken tot enkele maanden.
Als een paard zadelmak gemaakt is en wedstrijdervaring heeft opgedaan, is het niet vanzelfsprekend dat Eline met dat paard blijft werken. Verkoop is dan zeker een optie, het paard levert ‘opgeleid’ meer op dan bij aankoop. Er ligt een uitdaging om een ander paard opnieuw zover en het liefst verder te brengen.
Pony’s
Pony’s zijn er in verschillende hoogtes, de kleinste is een A-pony, de grootste een E-pony. Groter dan 156 cm is een  paard. Daniel is een C-pony. Met Daniel is Eline lessen gaan volgen en heeft ze zich vooral op springen gericht, meer dan op dressuur. Eline heeft met deze pony de eerste stap in de wedstrijdwereld gezet.
Bij springwedstrijden kan worden meegedaan in verschillende klassen: B, L, M en Z. In een hogere klasse zijn de hindernissen hoger en is het parcours moeilijker. Een hogere klasse kan worden bereikt door in wedstrijden netjes over de hindernissen te gaan en daarmee punten te verzamelen. Met Daniel heeft Eline de Drentse kampioenschappen in klasse L bereikt en wedstrijden in klasse M gesprongen. Verder is zij met hem niet gekomen, omdat ze te groot werd voor een C-pony. Leuk om te vertellen is, dat Daniel nu een adres in Zweden heeft en internationale wedstrijden springt!
Na Daniel kreeg Eline, opnieuw bij Adrie, een dubbelde taak: twee jonge pony’s opleiden en op wedstrijden uitbrengen. Verzorgen, berijden, trainen, wedstrijden: Eline was hier veel tijd aan kwijt! Het duurde even voordat deze twee pony’s aan wedstrijden toe waren. Uiteindelijk hebben beide aan B-wedstrijden meegedaan.
Paarden
Toen Eline zo’n 13 jaar was, was zij aan haar eerste paard toe. Zij kreeg een eigen paard van haar ouders: Toloma. Een paard bij de fokker vandaan, dat ook zadelmak gemaakt moest worden. Na ongeveer 2,5 jaar is Toloma verkocht, Eline vertelt ons waarom.
Het klikte niet zo goed tussen Eline en Toloma, hun karakters botsten. Toloma was nog heel jong en onstabiel van karakter. Daarbij kreeg Eline met Toloma ook een erg nare ervaring, er gebeurde een ongeluk: in een periode met veel sneeuw besloot Eline Toloma na een paar dagen op stal even naar buiten te laten. Door de  weersomstandigheden reageerde Toloma op een onverwachte manier: ze steigerde, draaide zich om en schopte. Ze raakte Eline daarbij in het gezicht, net boven haar oog, bij haar wenkbrauw. Een gapende wond (die zij zelf stiekem in de spiegel heeft bekeken) was het gevolg. Een plastisch chirurg heeft met 22 hechtingen de wond prachtig gehecht. Mooi genezen!
Door de optelsom van factoren is besloten Toloma te verkopen en een nieuwe uitdaging te starten. In de daaropvolgende jaren had Eline verschillende paarden, die ze ook uitbracht op wedstrijd.
Eline is in die tijd privé-lessen in dressuur gaan volgen. Zij heeft zelfs een jaar les gehad van Wendy Veldman, die bij Albert Zoer (een Olympisch springruiter!) heeft gereden.
Tegenwoordig is Eline erg succesvol met Voblesse Sky, waarmee zij aan dressuur- en springwedstrijden deelneemt. Ook in de dressuur zijn er verschillende klassen: B, L1, L2, M1, M2, Z1, Z2.
In februari is Eline in klasse B met Voblesse bij de Drentse kampioenschappen dressuur 5de geworden! Kort daarna wonnen zij de Rabobank-bokaal en het dressuur talentenplan. Bij de Rabobank-bokaal wordt over 4 wedstrijden bezien wie de beste is van alle deelnemende verenigingen. Eline was nu de beste van de ‘Zuidenveldruiters’ uit Sleen. Het dressuur talentenplan is een individuele wedstrijd, over de hele klasse B. Goede prestaties Eline! Inmiddels is Eline met Voblesse gestart in de klasse L1 en heeft ze ook daarin verschillende prijzen gewonnen. Er zijn nu zoveel punten verzameld, dat gestart mag gaan worden in de volgende klasse, L2.
Eline straalt wanneer zij over haar passie maar in het bijzonder Voblesse spreekt. Zij bevestigt dat er een speciale band met een paard kan ontstaan. Aan een paard gehecht zijn betekent ook kwetsbaar zijn. Eline is laatst erg  geschrokken toen zij Voblesse op haar rug in de stal vond. Een houding waarin het paard hulpeloos is en niet meer overeind kan komen. Eline moest over haar heen klimmen, Voblesse liet dat gebeuren. Toen het Eline lukte Voblesse te kantelen voelde zij grote dankbaarheid.
Voblesse staat nu op stal bij de Horze Stables in Klijndijk waar ze het erg naar haar zin heeft. Het paard loopt een paar uur per dag in de wei, wat Eline erg belangrijk vindt.
Eline heeft tegenwoordig ook een sponsor, ruitersportwinkel De Peerdezolder. Een sponsor heeft zij wel nodig, omdat paardrijden op de manier zoals Eline doet een erg dure sport is. Om maar iets te noemen: stalling, startkaart (bewijs dat je mag starten) en startgeld bij wedstrijden, trailer, dekens en kleding (witte rijbroek en jasje, bij springen en dressuur gelijk), enz. kosten veel geld. Tot nu toe is Eline erg geholpen door haar ouders. Financieel, maar ook voor vervoer naar en hulp bij wedstrijden. Eline’s moeder Leny gaat vaak mee ‘op wedstrijd’, om tijdens de dressuur de opdrachten voor te lezen.
Toekomst
Na het bovenstaande zal het niet verbazen, dat Eline zich ook in de toekomst zal richten op het opleiden van paarden, het deelnemen aan wedstrijden en het winnen van prijzen. Springen ligt haar meer dan dressuur; Anky is daarom niet haar grote voorbeeld!
Vriend Roy heeft Eline op haar 14de in de paardenwereld leren kennen. Wellicht door hun gedeelde passie raakten zij in de ban van elkaar; ze zijn dat nog steeds! Roy komt in tegenstelling tot Eline wel uit een paardenfamilie. Hij woont in een boerderij-met-stallen in Dalen. 
Eline en Roy zijn ook samen begonnen met koop, opleiding en verkoop van paarden. Als Eline straks klaar is met haar opleiding hoopt ze te gaan samenwonen met Roy en naast het ‘gewone’ werk van beide, nog volop tijd te hebben voor haar passie.
Voor zover wij het kunnen beoordelen, zal het vervolg van haar leven zeker in het teken staan van paarden. Wij gaan vast nog van haar horen!
Simone Hoelen
Archief
|
RSS