Een dagje Wegenwachten

Oprichting
De club is opgericht 1 juli 1883 onder de naam Nederlandsche Vélocipè-Bond. Leden: 200 Later werd de naam veranderd in Algemene Nederlandsche Wielrijders-Bond en nog weer later, in 1905, werd het ‘toeristenbond’ 1946 Was het jaar van de oprichting van de Wegenwacht. En van die Wegenwacht willen we wel eens iets meer weten!

Iedereen die wel eens meegemaakt heeft dat het autootje begint te hikken en te proesten en je staat plotseling naast het karretje in plaats van er in kent als geen ander dat blije gevoel als er in de verte ‘De gele WW service' aan komt rijden. Een vriendelijk mens die je op één of andere manier, direct al op je gemak stelt.
-Sleen nu – mag een dagje mee als bijrijder met onze dorpsgenoot de Wegenwachter: Lucas Hunse, roepnaam Luc, Bij het instappen van de servicebus is het net of je in een cockpit stapt. Alle moderne communicatie is aan boord. Ruim acht jaar geleden verruilde Luc zijn monteurschap van tussen vier muren naar het mobiele beroep van Wegenwachter. Om toegelaten te worden tot dit korps dien je aan strenge eisen en voorwaarden te voldoen. Zoals, opleiding eerste monteur, ruime ervaring met diverse merken auto’s en technieken, EHBO diploma, genegen te werken in ploegendiensten, bijscholingcursussen volgen, basiskennis Duits en Engels en het ondergaan van een psychologische test. Naast technische kennis dien je ook verstand te hebben van mensen. Om kort te gaan, er is een vrij zware sollicitatie-zeef. “Met als resultaat een prachtig beroep,” glundert Luc.
“Iedere dag is weer anders. Je krijgt van alles onder handen, uiteraard veel luxe auto’s maar ook vrachtwagens, motorfietsen, caravans, 45 km auto’s, aanhangers. Er is net zoveel verscheidenheid tussen vervoersmiddelen als tussen mensen.”

Om op gang te komen gaan we eerst ’een bakkie doen’ bij een “kind aan huis tankstation” aan de N34. Voor Wegenwachters is de koffie vrij en in dit geval ook voor de bijrijder.
Na deze opkikker rijden we richting Hoogeveen. Bij Geesbrug nemen wij de afslag industrieterrein waar met enige trots het Steunpunt wordt getoond. Een werkplaats met hefbrug, waar noodreparaties uitgevoerd kunnen worden. Een magazijn met banden, accu’s en de meest voorkomende onderdelen en tevens het kantoor van de regionale Chef d’Équipe. Een uiterst huiselijk ingerichte kantine met TV, magnetron, drankjes, diepvriessnacks staat ter beschikking voor de hulpverleners. Hier wordt graag gebruik van gemaakt, vooral in de winterperiode en met nachtdiensten.

De eerste melding
‘Tommie’ wijst ons feilloos de weg in Hoogeveen. Bij een Mazda is per ongeluk ruitensproeivloeistof in het koelvloeistofreservoir getapt. Als Luc even mee naar binnen gaat om de papieren in te vullen, laat de eigenaresse weten dat ze haar vorig jaar overleden man zo mist, bij dergelijke zaken. Eenvoudig wordt de verkeerde vloeistof afgezogen met een plastic slangetje. We rijden achter mevrouw aan naar het dichtstbijzijnde tankstation, waar het juiste vocht in het juiste tankje bijgevuld wordt.
De volgende klus dient zich aan in Gees. Op weg er naar toe vertelt Luc mij, dat iedere monteur zijn eigen servicewagen heeft, waar tussen de acht en tien jaar mee gereden wordt, met een jaar kilometrage van plus/minus 40.000 kilometer.. Verrast ben ik, bij het horen van 900 Wegenwacht collega’s in Nederland. Dit aantal had ik niet verwacht. In Gees staat een aangepaste Mercedes-Vito op ons te wachten, die er vandaag geen zin in heeft . Met behulp van een extra startaccu, dieselt de Vito er weer lustig op los. Advies: gloeisysteem laten controleren

Speciaal geval
We zijn op weg richting Beilen waar op de A28 staat een Opel staat met pech. Op weg er naar toe, staan op de vluchtstrook van de N32, drie auto’s met knipperlichten, omringd door een stuk of tien jongens van een jaar of twaalf en drie ouderen. De voorste auto is rechtsachter door de vering gezakt. Hulp is niet nodig, een kennis is onderweg om de gestrande wagen op te halen. Er wordt gewaarschuwd de twee andere auto’s met de kinderen uit veiligheidsoverweging naar de volgende parkeerplaats te rijden. Ondanks dit dringende verzoek, blijven ze liever bij elkaar!
Een gedateerde Opel Astra staat ongeveer 100 meter voor de afslag Beilen, op een gevaarlijk punt. Alvorens de auto na te kijken wordt hij naar een Carpoolplaats gesleept. Met horten en stoten bereiken we die. Wel of geen lid van de WW, is in een dergelijk geval niet van toepassing. De Wegenwacht verplicht zichzelf de auto weg te slepen uit veiligheidsoverweging. De motorkap gaat omhoog en binnen enkele minuten is de oorzaak bekend: een absolute vastloper. De twee vijftigers, man en vrouw, vertellen het barreltje enkele weken geleden gekocht te hebben. Dat ze niet tot de Quote 500 behoren is wel duidelijk. Ze waren op weg van Amsterdam naar Leek. Teneergeslagen wordt naar een oplossing gevraagd. Ze zijn geen lid van de Wegenwacht. Afgezien daarvan, is reparatie technisch uitgesloten. “Wat ik voor u kan doen, is u naar het station in Beilen brengen”.
De man komt met een opmerkelijk voorstel. “Zou hier in de buurt een wagentje te koop zijn voor maximaal € 1000.” De raderen gaan draaien bij Luc. Hij komt met het volgende: “Ik zal proberen te bemiddelen bij het vinden van een geschikt wagentje. Hier wordt van harte mee ingestemd. Links en rechts wordt er gebeld. Dan horen we: ”Dit zou wel eens bingo kunnen zijn”. Met ons vieren rijden we naar Emmen..Amicale begroeting, de handelaar is een vroegere collega van Luc. We lopen naar een lichtgekleurde Audi’80. Zo te zien een knappe auto. Geen roest (alu. carrosserie), trekhaak, dubbele uitlaat, lichtmetalen velgen, nette bandjes, in kleur gespoten spoiler. Bouwjaar 1992. Hij geeft de aspirant kopers de sleutel. “Bekijk de wagen maar van boven tot onder. Lijkt het jullie wat, dan kunnen we straks wel een stukje rijden". Tegen ons: ’Wij gaan even een bakkie doen, laat die lui er maar rustig even aan snuffelen”. Ietwat teleurgesteld komt het stel terug. ”Dit gaat vast ver boven onze portemonnee", laat mevrouw weten. “Neem koffie, ga zitten en luister”. De kloeke handelaar neemt het woord. “Staat het wagentje jullie aan? Zo ja…. Dan gaan we een stukje rijden. Ben je daar ook tevreden over, dan kijken we naar het vochtige gedeelte (olie, koelvloeistof, remolie enz.). Lucht in de bandjes, een vrijwaring en bewijs van aankoopdatum. Ik haal het Astraatje op en je betaald mij € 650.” Het voorstel wordt haast met gejuich ontvangen. Duizendmaal dank en twee klapzoenen op de wangen van de redder in nood. Door zich in te laten schrijven, behoren deze pechvogels nu tot de grote club van de vier miljoen ANWB leden
Zelden heb ik mensen zo blij gezien met een “nieuwe” auto.

Eigen initiatief en pauze
Als wij op weg zijn naar Bargeres waar de volgende pech wacht, spreek ik mijn bewondering uit over de fantastische oplossing. “Dit wordt van ons verwacht, zelfredzaamheid, initiatief en een scheutje creativiteit, dat maakt het beroep juist zo boeiend. Natuurlijk hebben wij ook regels en verantwoordelijkheden, maar de vrijheid om naar eigen inzicht problemen op te lossen geeft dit beroep juist de kick en veel voldoening”.
Een Ford Mondeo in Bargeres heeft een defecte benzinepomp. Ter plaatse niet te repareren. Ford heeft evenals meerdere importeurs een servicecontract bij de Wegenwacht, in het kader daarvan staat er een vervangende auto bij de Ford dealer. De Mondeo wordt naar de dealer gesleept en is maandag als eerste aan de beurt. Ook hier weer…dank…dank.
We nemen even middagpauze bij het gastvrije tankstation van vanmorgen. Een broodje, een gehaktstaaf en koffie, aan de ronde statafel, laten zich goed smaken. Een paar vrachtwagenchauffeurs vertellen over een ongeluk in Duitsland, de mooie voorjaarsdag, de afgelegde verre ritten van de afgelopen week enz. “Och, “zegt Luc,” Die mensen zitten ook de hele dag met zichzelf in die truck en willen graag een praatje.

Middagdienst
Een Citoën Picasso met koppelingsproblemen wordt van de Meerdijk in Emmen naar de dealer gesleept en ook hier wacht een vervangende auto.
In Schoonebeek heeft een Volkswagen Camper problemen met een vastzittende rem. Na een half uurtje, weer een blijde eigenaar. Er is een koffie aanbod, maar helaas er staat een Nissan Primera op de parkeerplaats het “Zwinderse veld,” die al drie kwartier in de wacht staat. Op weg naar de gestrande Japanner komt het gesprek op Bekende Nederlanders met pech. “Vorig jaar mocht ik Brigitte Kaandorp weer op weg helpen, een bijzonder leuk mens. Wat schetst mijn verbazing toen er enkele weken later twee vrijkaartjes in de bus lagen voor een optreden van haar in de Tamboer Hoogeveen. We werden ontvangen door haar manager die ons naar een mooie plek bracht. In de pauze drukte Brigitte ons de hand. Mijn vrouw en ik voelden ons even echte Vips.
Bij de Nissan zit de kunststofbeplating onder de motor los en geeft veel klapperende herrie.
Bij het afscheid, van het al wat oudere echtpaar, drukt de aardige mevrouw ons twee Bounty’s in de hand. “Voor de moeite.” Met de avond in zicht gaat het laatste bezoek naar Hollandscheveld. Het spruitstuk van een niet zo jonge Volkswagen Passat is gescheurd en de inkomende valse lucht laat de auto “niezen en ploffen.” Niet meer mee te rijden. Dit onderdeel is niet voorhanden en uitgebreid laat Luc zien dat demontage en montage een fluitje van een cent is. “Maandag even een spruitstuk halen bij de dealer en hij loopt weer als een zonnetje. Neem de autopapieren mee voor het juiste onderdeel. Mocht je er niet uitkomen dan bel je maar”.

Communiceren
Wordt er veel gedaan. Voor bijvoorbeeld aanvullende informatie (meldkamer), het regelen van vervangende wagens of onderdelen (garages). Maar ook bij lang durende pechgevallen: om in dat geval een ander voor jou te vragen een ‘geval’ over te nemen. Net zoals advies geven en vragen bij het oplossen van speciale gevallen, maar soms ook wat ouwehoeren (collega’s). Het hoort er allemaal bij.
Evenals moeder de vrouw te melden dat de piepers op het vuur kunnen.

Einde verhaal
Als we de poort van ons dorp om een uur of half zeven weer binnen rijden, verheugt Luc zich er op nog even zijn drie koters te zien. Een bijzonder leuke dag was mijn deel.

Tekst: Ben Offringa
Foto’s: Guido Hansman

Meer foto's: Fotalbum klik hier