Inleiding
Ditmaal dekt de titel ‘Slener in de spotlight’ niet helemaal de lading. Voor het interview wijken we uit naar Erm, waar we spreken met Abbey Hoes. Dit meisje dat onder de rook van Sleen woont is zo talentvol, dat we haar verhaal op onze site niet willen laten ontbreken. Het kost enige moeite met haar in contact te komen, maar tijdens het interview wordt snel duidelijk dat het die moeite meer dan waard is. Het gesprek met de 15-jarige Abbey verloopt in een plezierige sfeer; vol passie vertelt zij over dat wat zij het liefst doet: acteren. Het is drie jaar geleden dat zij haar eerste rolletje kreeg, in een tv-reclame. Sindsdien heeft zij in meerdere jeugdseries en films gespeeld. En er komt nog meer…

Wat eraan vooraf ging
Abbey, geboren in Rotterdam op 20 mei 1994, koos aanvankelijk helemaal niet voor acteren. Ondanks de suggestie van haar moeder, die haar een mooi meisje vond en haar suggereerde zich voor de camera te begeven, nam Abbey liever zelf de camera ter hand: om foto’s te maken. Fotografie is ook de hobby van haar vader, van wie Abbey overigens haar donkere uiterlijk heeft.
De ommekeer kwam toen twee vriendinnen in Rotterdam musicallessen gingen volgen bij het Hofpleintheater. Dat leek Abbey ook wel wat. Zo gebeurde het dat zij elke zaterdag vier uur les kreeg in dans, zang en toneel. Eenmaal per jaar volgde er een voorstelling in een groot theater. Bij de eerste voorstelling en het applaus dat daarop volgde wist Abbey dat zij op de ingeslagen weg verder wilde, met het accent op toneel.

Nadat Abbey twee jaar de musicallessen had gevolgd, deed zij samen met een vriendin auditie voor de productieklas van het Hofpleintheater. Daarin werd toegewerkt naar een grote productie. Beiden kwamen door de auditie heen. Voor Abbey volgde een verhuizing naar Erm, waardoor de kans aan haar voorbijging. “Een van de ergste dingen van de verhuizing”, aldus Abbey. Haar vriendin mocht na een jaar meespelen in de musical ‘Assepoester’.

Abbey is vier jaar geleden verhuisd van Mijnsheerenland (waar zij als peuter ging wonen) naar Erm. Haar ouders hebben ervoor gekozen die move te maken om hier hun eigen bedrijf aan huis te kunnen voortzetten. Op de vraag hoe Abbey de verhuizing heeft ervaren krijgen we een duidelijk antwoord: “ik vond t ècht verschrikkelijk” … “ik dacht o nee, gaan we tussen de koeienpoep leven?”. Abbey heeft zich erg boos gevoeld op haar ouders. Inmiddels is zij best ingeburgerd, heeft zij hier al geruime tijd een vriendje en heeft zij oog voor de Drentse natuur. In Drenthe is zij vooral geconcentreerd op school en thuis, daarnaast blijft zij genieten van alle contacten, audities en opnamen in het westen van het land. Opnamen zijn vaak in Amsterdam of Utrecht.

Audities
Na het succes in Rotterdam vroeg Abbey haar moeder op zoek te gaan naar een auditie voor haar. Die werd gevonden: Abbey deed mee aan de audities voor de musical ‘Annie’. Dat werd helaas een teleurstelling, vooral omdat er een groot beroep gedaan werd op zang, waar Abbey (nog) niet voldoende in geschoold was. Daarna was het zo’n anderhalf jaar stil rond Abbey, totdat … zij in 2007 een rol kreeg in de Roosvicee-reclame: Abbey was ‘het

meisje van de knipoog’, volgens haar website èn volgens dit filmpje: http://www.youtube.com/watch?v=7r1smlBZUsc
Dit reclamespotje leek de start van een reeks successen. Abbey deed daarna heel veel audities, waarvan inmiddels een aantal tot een mooie rol leidde.

“Ik heb weleens als ik een script voor het eerst lees: dat ga ik ècht m’n mond niet uitkrijgen”. Meestal zijn kleine aanpassingen wel mogelijk. Na een auditie weet Abbey meestal wel wat (niet) goed gegaan is. Het komt natuurlijk voor, dat zij na een auditie afgewezen wordt. Zo was zij de laatste afvaller bij de audities voor een rol in de verfilming van ‘Hoe overleef ik mezelf’. Abbey vertelt ons dat zij bij een afwijzing ongelooflijk baalt, maar ook kan relativeren. Bij een auditie wordt niet alleen het talent beoordeeld, maar ook bezien of je het juiste type voor de vacante rol bent. Abbey heeft door alles wat wèl gelukt is voldoende bevestiging gekregen dat zij het kan en “hoe vaker auditie, hoe meer ervaring, zo moet je het maar zien”.
Inmiddels is Abbey ook ingeschreven bij een aantal castingbureaus, waarvan de bekendste Kemna Casting in Amsterdam is. Nu zij enige bekendheid geniet door de rollen die zij heeft gespeeld, komt het ook voor dat zij gebeld wordt met het verzoek auditie te doen.

Op dit moment heeft Abbey nog het één en ander ‘openstaan’: ze heeft de laatste tijd veel audities gedaan en wacht nog op een aantal reacties. Het duurt meestal zo’n twee a drie weken voor je iets hoort, aldus Abbey.

Het is vooral Abbeys moeder die het internet afstruint naar passende audities voor haar dochter. Dit vooral om eventuele risico’s (‘meisje gezocht’) zo gering mogelijk te houden, maar ook omdat haar moeder het erg leuk vindt om te doen. “Zij is heel erg gedreven samen met mij”, aldus Abbey. “Zij vindt het echt hartstikke leuk om te doen en ik kan die hulp goed gebruiken”. Haar moeder staat overigens ook meestal klaar voor het vervoer van en naar audities en opnamen, zij is er bijna altijd bij.

Successen
De eerste jeugdserie waarin Abbey speelde was Spangas, onder de jeugdige lezers wel bekend. Abbey speelde de rol van Brechje, een gastrol. Eind vorig jaar was zij te zien in ‘2012, het jaar nul’, een 12-delige jeugdserie. Abbey had daarin een hoofdrol, zij speelde de rol van Felix. Een van de andere spelers was Yannick van der Velde, bekend uit onder andere ‘Een brief voor de koning’. Voor de opnamen verbleef de crew vorige zomer twee weken in Mexico. Het was voor het eerst dat Abbey zo lang zonder haar ouders van huis was.

De grootste filmrol had Abbey in ‘Maite was hier’, een telefilm: een film van ongeveer 40 minuten die op televisie uitgezonden werd. Abbey speelde hierin de (hoofd)rol van de 14-jarige Maite. In de film krijgt Maite voor de derde keer te horen dat ze leukemie heeft en moet zij kiezen of ze nog een heel zware chemokuur wil of niet. De moeder van Maite werd gespeeld door Anneke Blok. De première van deze en twee andere telefilms vond plaats in het Rembrandttheater in Utrecht. “Een geweldige ervaring”, aldus Abbey. Trots vertelt zij dat de film een nominatie kreeg voor een gouden kalf.

De verfilming van het boek Tirza, geschreven door Arnold Grunberg, komt in november in de bioscoop. Abbey speelt daarin de rol van Ibi, het jongere zusje van Tirza. Abbey vertelt ons, dat zij meestal het gehele script of boek leest, om te weten waar het verhaal over gaat en zich te kunnen inleven in de situatie.

Acteren, ook het improviseren daarbij, vindt Abbey “zo geweldig”. Op onze vraag of ze dat kan toelichten antwoordt Abbey: “Ik vind het gewoon heel erg leuk om iets anders te spelen. Je hoeft dan helemaal niet bezig te zijn met wie je zelf bent. Je hoeft je niet te schamen, want je bent toch in een rol en kan alles doen wat je wilt”. En, stralend: “Ik vind het een beetje raar klinken en moeilijk om echt goed uit te leggen hoe blij ik daarvan word”.

Voor een volledig overzicht van alle rollen die Abbey heeft gespeeld verwijzen we naar haar website: www.abbeyhoes.nl

En verder
Abbey is leerling van het Esdal College in Emmen. Na een moeizame start gaat het dit jaar lekker, nu zij haar profiel heeft gekozen en vakken heeft die haar liggen. Zij is nu leerling van HAVO 4.
Op school is er een docent die het talentenbeleid op zich heeft genomen. Als Abbey hem vrij vraagt voor audities of opnamen regelt hij dat. Abbey is erg blij met de betreffend docent: “Hij is zo lief om dat te doen”. Van anderen die zij ontmoet hoort Abbey dat verlofmogelijkheden op scholen vaak beperkt zijn.

Abbey schetst zichzelf als perfectionistisch en heel erg druk. Zij doet altijd veel te veel. Naast school, vriendje (met wie zij zich een hecht koppel noemt) en alle acteeractiviteiten maakt zij tijd voor dans-, muziek- en zangles. Vooral zingen vindt zij superleuk om erbij te doen, dat doet zij al een jaar of acht. Gitaarles heeft zij ook al geruime tijd, als hobby, dansles volgt zij sinds kort weer één keer per week.
In haar drukke bestaan maakt Abbey ook tijd vrij om te schrijven: zij is bezig aan twee boeken en schrijft af en toe gedichten. Die gebruikt zij vooral als uitlaatklep als zij zich verdrietig voelt.

Toekomst
De bovenstaande aanvullingen op alle acteerervaring die zij opdoet kunnen Abbey straks helpen toegelaten te worden tot de toneelschool. Dat is op dit moment een grote wens. Na haar HAVO-examen (dat voor toelating nodig is) zou Abbey heel graag naar een toneelschool gaan, bij voorkeur die in Amsterdam of Maastricht. De kans om toegelaten te worden is klein: per jaar worden er van de 3000 aanmeldingen maar tien mensen toegelaten. “Dat wordt echt een uitdaging”. Wanneer toelating er voor Abbey niet (direct) in zit, zou zij graag gaan reizen om zich te verbeteren in de talen en/of toneelcursussen doen zoals die er zijn in New York of Londen.

“Carice van Houten is echt, echt, echt mijn voorbeeld in Nederland”, overtuigt Abbey. Een geweldige actrice, goed, leuk, fris. Zij heeft mooie films op haar naam staan. Abbey noemt de film ‘Dorothy’, een film waarin Carice volgens Abbey schittert.

Van de mannelijke acteurs is Abbey erg onder de indruk van Johnny Depp. “Hoe hij acteert is echt perfect” … ”Bij zijn rol verzint hij altijd een trekje wat hem bijzonder maakt”. Abbey noemt de prachtige film “What’s eating Gilbert Grape”, waarin Johnny Depp de zorg heeft voor zijn gehandicapte broer, gespeeld door Leonardo di Caprio.

Samengevat kunnen we zeggen gesproken te hebben met een jong, mooi, bijzonder meisje, dat het acteren in het bloed heeft. Met haar veelzijdigheid en ambitie lukt het haar vast om verder te komen en haar (acteer)dromen te verwezenlijken.

Abbey, we blijven je graag volgen!

Tekst: Simone Hoelen

Foto's: Guido Hansman

 Foto album klik hier