Zoeken
Agenda
Portret van Lammert Kootstra (Odoorn 15 juni 1932)  Veel kinderen weten nog niet precies wat ze willen doen later, dat gold echter niet voor Lammert Kootstra. Hij wist het precies, kunstenaar wilde hij worden. Dat je zoiets makkelijker kunt zeggen dan daadwerkelijk waarmaken, ging ook voor hem op. Toelatingsexamen kunstacademie In Odoorn is hij geboren, als kleutertje verhuisd naar oma Hoving’s boerderijtje in De Kiel. Daar was het ook dat er veel en  van alles werd getekend. Pa en ma Kootstra vonden dat de jonge Lammert best de kunstacademie mocht doen, maar eerst diende hij maar eens even een “echte school”, de ambachtschool, af te maken. Je moest per slot van rekening toch centjes verdienen en veel fiducie hadden zijn ouders niet in een kunstenaarsloopbaan. Toch trok Lammert nadat hij een “echt vak” had geleerd de stoute schoenen aan, hij meldde zich aan bij de kunstacademie in Groningen, deed een toelatingsexamen en werd toegelaten. Maar weer kwam er een kink in de kunstkabel, de militaire dienstplicht moest vervuld worden, hij kwam er niet onderuit. Na zijn soldatenbestaan trouwde hij met Hennie en ging als werkmeester onderhoudsschilder werken bij de gemeente Sleen. Er werd niet meer getekend of met penselen gewerkt. Pas toen hij met 50 jaar met vervroegd pensioen ging, begon het toch weer te kriebelen. Hij ging een opleiding tekenen en schilderen volgen waarbij hij o.a. les kreeg van Edith Stoel uit Klijndijk. Al gauw ging het les nemen over in het les geven, medeleerlingen vervoegden zich vaak bij Lammert, waarop er al na een jaar geconcludeerd werd “dat hem toch niks meer geleerd kon worden”, hij kon in plaats van les nemen beter lesgeven.Schilderen op de wasmachine in het achterhuis De materialen waarmee amateur-kunstenaar Kootstra werkt zijn o.a. acrylverf en houtskool, maar ook olieverf en softkrijt, deze laatste twee hebben toch wel een beetje zijn voorkeur, “hier kan je zo fijn mee werken”. Een voorkeur voor onderwerpen is er niet echt, hij schildert eigenlijk van alles. Stillevens, dieren, landschappen maar ook af en toe abstracten. Je zult hem niet gauw met een schildersezel in de berm vinden, daarentegen werkt hij het liefst vanuit het achterhuis, waar de wasmachine dienst doet als verhoging voor de schildersezel. Zittend schilderen is er ook niet bij, want zoals hij het zelf zegt, “ zo nou en dan moej afstand nemen en het eens van een aandere kaant bekieken”. De onderwerpen die hij schildert, worden meestal met foto’s ondersteund, maar zo vertelt hij “ik maak nooit exact wat ut plaatie is, want aans is het niet van mezulf” Echte voorbeelden heeft hij niet, maar Rembrandt en Renoir vindt hij toch wel echte natuurgetrouwe schilders. Doceren en organiseren  Lammert was en is lid van het NIVON ( vereniging voor natuur-en cultuurvrienden met 40.000 leden), deze organiseren ook schildercursussen voor hun leden. Zo geeft hij al jaren les in Havelte en Emmen. Ook geeft hij sinds een paar jaar, cursussen aan “Vrouwen van Nu” in Sleen. Belangrijk voor hem is, dat er geen “fouten” in een schilderij zitten. “Dan is het hier een streep en daar een streep toevoegen en goh mijn hele schilderij is anders geworden. In een schilderij behoort diepte te zitten, dit doe je vooral met behulp van donkere en lichte kleuren. Of er wordt bijvoorbeeld niet perspectivisch getekend”. Waar hij ook ontzettend veel waarde aan hecht zijn de licht- en schaduwwerking in een schilderij of tekening.Naast het lesgeven en zelf schilderen, organiseert hij ook exposities in Sleen. Ondanks het feit dat er in Sleen toch aardig wat  amateur-kunstenaars actief zijn, valt het hem op dat de aanvragen voor een expositie vaak van mensen uit Emmen, Assen, Rolde of zelfs uit Stadskanaal komen. Dus bij deze nog even een oproep aan de Slener amateur-kunstenaars.Regelmatig worden er werken tentoongesteld in o.a. De Schoel, de bibliotheek en Het Ellertsveld in Schoonoord. Zelf exposeert Lammert momenteel met een aantal werken in het gebouw van de Woningstichting in Sleen. Familiegenen? Voor zover hij kan nagaan is er niemand in zijn familie waar hij het talent van doorgekregen heeft. Op de vraag of hij zijn talent ook genetisch doorgegeven heeft aan zijn kinderen, moet hij bekennen dat zijn dochter Greta ook mooi kan tekenen, maar dat hij van kleindochter Djuvera, toch nog wel het meeste verwacht, die heeft het in de vingers volgens hem, maar doet er nog niets mee. Dus Djuvera, er wordt nog het één en ander van je verwacht op artistiek gebied!! Wat betreft afstand doen van een eigengemaakt schilderij, dit is toch wel een moeilijke zaak voor Lammert Kootstra. Hij heeft wel eens wat verkocht, maar toch … Elk schilderij wat hij gemaakt heeft is voor hem uniek, “want je kan immers nooit meer hetzelfde maken”. Ach en uiteindelijk komt dit toch maar weer goed van pas, want echtgenote Hennie wil nog wel eens een verandering aanbrengen in het interieur, en dan is het wel handig dat er ook een flinke voorraad schilderijen in huis is, “zo heb je weer eens wat anders om naar te kijken!”  archief |
|
RSS
© 2007 Sleen Web I Design by MultiMove