kunst

Harm Dijkstra ( 21 maart 1961 Norg) Een Slener in hart en nieren. Je kunt je niet voorstellen dat er ook maar één iemand in Sleen is, die deze man niet kent! Een creatieve duizendpoot die overal zijn sporen wel nalaat. Als dirigent van het kinderkoor of als zanger/dirigent van het grote koor, als schrijver en regisseur van de recentelijk opgevoerde musical Heb Lief en Leef, als radiopresentator van Hemmeltied, en binnenkort ook weer op tv te volgen in de trektocht van RTV Drenthe, als columnist voor SleenWeb en natuurlijk met jeugdvriend Roelof, regionaal wereldberoemd als het duo Harm en Roelof. Een echte volbloed Slener, ondanks het feit dat zijn wieg in Norg stond, zo voelt het voor Harm, maar ook voor de Sleners. De hele familie Dijkstra is volop aanwezig in het sociaal-culturele dorpsleven. Zowel zijn ouders als zijn vrouw Mia en de kinderen Willemien, Marchien en Peter-Jan. Als er weer een feestelijke gebeurtenis is, of er wordt een uitvoering gegeven, dan kun je moeilijk om de Dijkstraatjes heen. Is ook niet zo gek natuurlijk, het talent wordt gewoonweg genetisch doorgegeven lijkt het wel. Vanaf twee jaar snuift de jonge Harm met volle teugen van het Slener dorpsleven en zijn rijke natuur. De zangvereniging speelt als een rode draad door zijn leven. Want daar is het dat moeder Lammie Dijkstra en moeder Roelie Klinkhamer hun zoontjes wel als speelkameraadjes zagen. Of ze een vooruitziende blik hadden? Eigenlijk is toen het duo Harm en Roelof al geboren, al waren ze zich er vast nog niet van bewust. Dat kwam later pas. Na de lagere school ging het op “”Hesseln an” , naar de mavo, waarna HAVO-Top in Emmen werd afgerond. De spelweken in Sleen wakkerden het creatieve bezig zijn met kinderen in Harm aan, het door hem opgerichte kinderkoor in 1979 won zelfs de Culturele Jeugdprijs van Drenthe. Tijdens de vermaarde Europareizen (vakantiereizen voor jongeren), werd ook altijd flink gezongen. De pedagogische academie lag dan ook voor de hand. Bij het afscheid van een lerares pedagogiek ervoer de jonge student dat cabaret hem ook wel lag. De cabaretier in Harm is dan ook nooit meer weggegaan. De vrienden voor het leven. Het was op de bruiloft van Emmy ter Heide en Diddy Eising, toen Harm samen met Roelof op cabareteske wijze nog even hun beider sloopwerkzaamheden van de nieuwe stee, de revue lieten passeren in het lied “ De Firma Breek Maar Af BV” . Als “vakkundige” vrienden-slopers in de boerderij aan de Brink, was er al veel gelachen. Op de avond van de bruiloft werd dit op hilarische wijze nog eens weer uitvoerig in herinnering gebracht. Ook als zangkoorleden werd de jaarlijkse uitvoering van de zangvereniging op een revue-achtige manier opgeleukt. Toen dan ook Jans Polling van RTV Drenthe op zoek was naar bijzondere dingen en uitingen in Sleen, kwam het duo Harm en Roelof nog meer uit de muzikale verf. Al gauw volgden er uitnodigingen. De plattelandsvrouwen van Wezuperbrug hadden de primeur. Inmiddels heeft menigeen in de wijde omtrek van Drenthe wel een optreden bijgewoond van Harm en Roelof, of heeft een cd’tje in de kast. Meester Dijkstra en de muziek Het fulltime lesgeven als vakleerkracht muziek op meerdere basisscholen in Emmen, is inmiddels tot drie dagen teruggebracht. Zo is er voldoende tijd voor radiopresentatie op de zaterdagmorgen en optredens tijdens de weekenden. En tussendoor wordt er natuurlijk geschreven. In de nieuwe aanbouw van het huis prijkt een prachtig zwarte piano, waarop de teksten van muziek worden voorzien. Zo even een tekst schrijven is er niet bij; “ tekst moet goed lopen, de klemtoon moet juist zijn, je moet consequent Zuid-Oost Drents gebruiken met goede woorden, en niet zoiets als “veel jool op school”, dat kan gewoonweg niet” . Op de vraag waar de inspiratie voor de teksten vandaan komt volgt het antwoord; “ ik word geïnspireerd door de natuur, door alles om me heen, ben een romanticus, maar ik gebruik de actualiteit ook in liedjes, zoals bijvoorbeeld in het liedje “Majoor voor de Klas”. Ook zijn er een aantal toneelstukken geschreven door Harm. De plaatselijke toneelvereniging heeft er uitvoering aan gegeven, zo ook “t Aol Volk”, waar op verzoek “De juffer en de jongs, voor is geschreven. Nog steeds worden deze toneelstukken door toneelverenigingen in de regio uitgevoerd. Dat er nu ook musicaluitvoeringen aan worden toegevoegd is misschien wel een logisch gevolg van het één en het ander. De oorsprong van de musical Heb Lief en Leef Toen Harm in 1995 het weeklied bij Radio Drenthe moest schrijven ten tijde van de Auschwitz-herdenking, was Mia zijn vrouw, in blijde verwachting. Het contrast tussen het blije gevoel en de trieste lotgevallen van de joodse bevolking stemde hem tot nadenken. Geluk en verdriet; “ hoe hebben die mensen dat ervaren”. Dat was de aanzet tot het schrijven van een musical waar al deze elementen in verwerkt zijn. “Cultuurhistorie in het stuk, het dorpsgebeuren, terug in de tijd en toch proberen het in deze tijd te trekken”. Uiteindelijk is er een verhaal geschreven met daarin veel prachtige liedjes. Het moet gezegd, het is meer dan aardig gelukt, het is een daverend succes geworden, waar de schrijver met recht trots op mag zijn. Het publiek heeft het contrast ook gevoeld, de vreugde en het verdriet, hoe dicht dat bij elkaar ligt, en heeft de verschillen en overeenkomsten tussen mensen op een relativerende wijze kunnen meemaken. Voor meer over de musical lees wwwsleen.nu/ nieuws 1 juni 2008. Muziek, een niet weg te denken element In huize Dijkstra wordt veel muziek gemaakt of geluisterd. Dat was vroeger al zo in het ouderlijk huis. Terwijl vader Wim het toneel een warm hart toedroeg en overigens nog steeds toedraagt , speelde moeder Lammie, als ze niet zong, op de banjo of accordeon. Ook een dirigentencursus werd gevolgd, samen met haar zoon. Zo kwam het dat Harm gevraagd werd een zangkoor te leiden in Gieten. “ Als jongste dirigent van Nederland? mocht ik de oudste dirigent opvolgen”. Toch toevallig of niet? Maar zo is er meer. Als liefhebber van klassieke muziek gaat de voorkeur toch wel uit naar Johann Sebastian Bach, en dan vooral naar de Mattheuspassion. “Ik hoor binnen 35 seconden of het Bach is, daar heb ik wat mee, we zijn ook op dezelfde dag geboren, dat kan dus bijna geen toeval zijn”. Op de vraag of er naast klassiek ook wel eens naar wat anders wordt geluisterd, volgt dan ook het antwoord: “Mooie blues is mooi, maar alleen maar blues? Muziek raakt mij enorm en van blues wordt je nou niet altijd vrolijk, en wat ik van rap vind? Ach rapmuziek is wel grappig, maar niet mijn favoriete muziek, as ik ’s avonds mien glassie wien drink dan zet ik wèl wat aans op” Toch heeft hij voor de kinderen in de musical wel een rapliedje gemaakt. Het gaat hem makkelijk af, dat schrijven van teksten, alhoewel ”ik moet wel gestimuleerd worden, zo was Gerrit Hegen een grote stimulator ten tijde van het musicalgebeuren met zijn vaste agendapunt. Ook als bijvoorbeeld theater de Tamboer foto’s en tekst vraagt voor het nieuwe programmaboek, tja dan moet eigenlijk alles nog geschreven worden, maar dan moet het wel. Meestal schrijf ik eerste de teksten en bouw de melodie eromheen, soms is het andersom. Als je de prozodie (ritme op een stuk proza, red.) in een bepaalde maatsoort schrijft, bijvoorbeeld een wals, dan klopt het altijd.” Op de vraag of Harm dan tevreden is over wat hij geschreven heeft, wordt Mia er bij gehaald. “ Ik ga altijd af op Mia, als ik wat klaar heb, laat ik het haar horen. Mia heeft een superfijn gevoel voor liedjes, als zij me met dikke ogen vol emotie aankijkt, weet ik dat het goed is.”