|
|
Slener in de spotlight: Siebrand Oudeboon
A - AM - B - BE
Dit is geen wiskundig probleem dat om een oplossing vraagt. Maar een opsomming van certificaten om je wettelijk te mogen verplaatsen in een voertuig naar keuze. Populair gezegd: Vroeger het roze papiertje, nu het pasje om een auto, brom- of snorfiets te mogen berijden. Voor veel mensen is dat van groot belang voor beroep en bewegingsvrijheid
Een man die hier veel in heeft betekend zit naast mij: Siebrand Oudeboon, bouwjaar 1946
Een geboren Slener, met een pa die in dienst was bij de Gemeente.
Na een fijne jeugd en lagere schooltijd werd de U.L.O bezocht. Dit vlotte niet al te best. Vroegtijdig, vrijwillig in militaire dienst was een optie.
De marechaussee zag wel wat in onze jonge vriend. Beide partijen hebben daar geen spijt van gehad. Het dienstverband resulteerde zelfs in het alsnog behalen van het U.L.O. diploma. Ook werd nog wat technische scholing opgepikt ‘Discipline en een stok achter de deur hebben mij daarbij geholpen.’ Na het vervullen van de diensttijd werd er gezocht en gevonden.
Siebrand kwam in dienst bij de DOAM, dit stond voor Drents Overijsselse Automobiel Maatschappij. Naast zijn taak, als verkoper, van onder ander Dafjes met het pientere pookje, kreeg hij de ruimte binnen de organisatie een rijschool op te starten. Na het beëindigen van deze baan begonnen de Oudeboon’s ‘voor zich zelf.’ Allerlei activiteiten werden ondernomen. O.a. exploitatie van benzinestations in Sleen en Exloo, handelsonderneming in auto onderdelen, vroege ochtenddienst bij de D.V.M (Drentsche Vervoer Maatschappij) zodat er ’s middags autorijles gegeven kon worden. Jennie, de wederhelft van Siebrand, heeft ook haar sporen verdiend. Naast de kinderen en het huishouden was er het aansturen van het bedrijf, de telefoon, de agenda, het tankstation bedienen, administratie enz…enz.
Dit alles was het ondernemerspalet van Siebrand en Jennie. Verschillende activiteiten zijn in de loop van de jaren afgestoten. De rijschool kwam centraal te staan.
Het leslokaal
Terwijl Siebrand en uw schrijver in het leslokaal aan de Bannerschultestraat deze gezellige praat houden, loopt het in en uit met mensen. Schoondochter Hetty staat iedereen vriendelijk te woord, installeert bij de simulator, schrijft in voor opleidingen, maakt afspraken, zet een krabbel voor de ontvangst van dieselolie, schenkt koffie, enz.
Veertig jaar les gegeven
Interessant is terug te kijken naar het verkeer van die tijd. De toename daarvan, ontwikkeling in de techniek, verandering mentaliteit.‘Vroeger was het lesgeven meer gericht op voertuigbeheersing, in een rechte lijn rijden, bochtenwerk, schakelen, op de juiste manier remmen, (pompend bij een glad wegdek). Het op de juiste manier voeren van ‘groot licht’ en ‘dimlicht ’om maar wat te noemen. Nu ligt het accent meer op het verkeer in alle omstandigheden. Meer aandacht voor inzichtelijk rijden, meer anticiperen. Verdraagzaamheid in het verkeer is ook zo iets. Een vriendelijk handgebaar, zo van –ga uw gang – heeft veelal plaats gemaakt voor een opgestoken middelvinger.’ Als er fouten gemaakt worden tijdens het lessen wie is dan aansprakelijk? Een cursist(e) maakt een verkeerde manoeuvre. De opdracht is niet goed verstaan of begrepen. Er wordt bv. rechtsaf geslagen in een weg met tegemoetkomend eenrichtingsverkeer, in plaats van de weg te vervolgen. Wie wordt dit aangerekend? ‘De instructeur is te allen tijde verantwoordelijk tijdens het lessen. Onverwachtse handelingen, foutief inrijden van een verboden weg, een te hoog alcoholpercentage, maximale snelheid negeren. De instructeur is de wettelijke bestuurder, de kandidaat de feitelijke bestuurder.’
Eerder kreeg een cursist, in bijzondere gevallen, zoals bijvoorbeeld examenvrees, de mogelijkheid een staatsexamen te doen. ‘Dit is niet meer van toepassing. Na vier keer regulier examen gedaan te hebben, zonder resultaat is er de mogelijkheid om via B.N.O.R. (Bureau Nader Onderzoek Rijvaardigheid) examen af te leggen. Bij absolute ongeschiktheid een voertuig in het verkeer te besturen wordt dat kenbaar gemaakt aan de aspirant kandidaat en die zal daar mee moeten leven.
Een nieuw fenomeen is dat mensen ‘uit het westen’ hier les nemen en examen doen. Pakken een hotelletje en komen met de rijschool overeen dat ze in die periode intensief les krijgen. Een beginneling heeft hier nog de gelegenheid op rustige wegen de eerste lessen te krijgen. In de overvolle Randstad wordt dit steeds moeizamer. Er zijn voorbeelden dat in een vol lesuur er nog maar vijf of tien minuten gereden kan worden. De rest van de tijd sta je stil in de file of opstopping. Ook liggen de opleidingskosten hier een stuk lager.’
 Onze verkeersdeskundige wil nog een paar dingen gezegd hebben. ‘Naast irritant verkeersgedrag, kleven, links blijven rijden, zijn er nog enkele. Geen richting aangeven bij het verlaten van een rotonde, stadslicht voeren buiten de bebouwde kom, mistlicht met een zicht van meer dan vijftig meter, geven ook ergernis. Verkeerde handelingen die ook nog eens strafbaar zijn.’
Schaap in de kattenbak en de straat gebruiken als kwispedoor
Komische belevenissen worden opgehaald. ‘Een al wat berijpte vrijgezel ging voor het rijbewijs. In één van de eerste praktijklessen werd tot mijn grote verbazing de deur van de leswagen bij de stoplichten open gegooid en een straal bruin tabakssap op het asfalt uitgespuugd. Ik maakte hem duidelijk dat dit niet kan in het verkeer. In het vervolg geen pruim tabak meer achter de kiezen tijdens het lessen’ Siebrand schiet in de lach bij het volgende verhaal ‘Een wat oudere cursist vroeg of we tijdens het lessen even via Emmer-Compascuum konden rijden. Hij wilde even naar zijn schapen kijken die daar liepen te weiden. Na een rondje schaap: Of ik de kattenbak leeg had. Een ziek schaap wilde hij graag meenemen naar huis om het daar te kunnen verzorgen. Ook dat ging door.’
Is les krijgen in een bepaald merk auto ook van invloed voor de eerste aanschaf van een wagen bij de geslaagde kandidaat? ‘In veel gevallen wel, maar in het duurdere segment ligt dat wat anders. Lesauto’s worden zakelijk aangeschaft. Fiscaal gezien een wat ander prijskaartje.
Het bedrijf heeft vijf instructeurs in dienst en geeft opleiding aan 250 tot 300 cursisten per jaar. Met trots, maar zonder arrogantie, laat senior weten dat in Kring 16, Emmen en wijde omgeving, Oudeboon Sleen aan de top staat met het slagingspercentage.
Hobby boer
Na veertig jaar les geven was het welletjes. Het werd tijd dat zoon André het roer overnam of beter gezegd, het stuur. ‘Af en toe val ik nog wel eens in voor het geven van theorielessen. Dat is leuk.’
Het drukke bestaan heeft plaats gemaakt voor liefhebberij. Keuterboeren! Hobbyboeren, hoe je het maar wilt noemen. Schoonmoeder, die op hoge leeftijd nog zelfstandig woont in het gerestaureerde oorspronkelijke boerderijtje in omgeving Ommen, is erg tevreden met de geboden hulp van dochter Jennie en haar schoonzoon. De dochter voor het ‘binnenwerk’ Siebrand voor het ‘buitenwerk.’Bijna dagelijks zijn ze te vinden in het Overijsselse. Schapen verzorgen, maaien met de vijftigjarige Mc. Cormick tractor, sloten schoonhouden met de bosmaaier, bomen en takken met de motorzaag verwerken tot openhaardhout. Het is zijn lust en z’n leven.
Tekst: Ben Offringa
Foto’s: Guido Hansman
Archief
Alle foto's: klik hier
|
bekijk volledige agenda
|
RSS