|
Slener in de spotlight: Marcha Neijmeijer-Haan Onverwachte ontmoeting
Als hobby 'Levend beeld' Het allereerste 'beeld' kan ze zich nog goed herinneren. Samen met Wim in Duitsland. Als ze erover vertelt zie ik het helemaal voor me. Daar stond hij: een oude man, lang haar en een hoed op. Een lange jas aan en in zijn armen een pop. Deed je een duit in het zakje dan begon de man zijn “baby” te wiegen. Marcha werd getroffen door de sfeer, de beweging, dat wat hij uitstraalde. Met Wim woonde ze in Huissen, vlakbij Arnhem. Daar is elk jaar, in de zomerperiode, het Nederlands Kampioenschap Levende Beelden. Zo dichtbij, dan pak je de fiets en ga je kijken. Geweldig! “Dat kan ik ok wal”, zei ze (met mien grote mond). Maar voor het zover was gingen er toch nog heel wat jaartjes voorbij. Sleen 2002
Parijs
Er zijn mensen die getroffen worden door de sfeer, de durf. Buiten dat was er bij mij zelfs sprake van een lichte jaloezie. De meesten vinden het knap dat ze zo lang stil kan staan, terwijl iedereen naar haar kijkt (niet aanraken aub!). Af en toe vindt ze het fijn even te bewegen, dus ziet u haar: geef iets, voor een mooie beweging en een kleine bijdrage in de kosten. Wil je haar ergens graag in aktie als levend beeld neem dan contact met haar op. Marcha, een vrouw die haar hobby doet met grote passie. Maar, volgens haarzelf: "Wat is er nu gemakkelijker dan stilstaan?!" Deze uitspraak bracht mij in beweging!
Voor informatie (ook met betrekking tot kleuradvies): Marcha Neijmeijer, Anssenstraat 2, tel: 0591-361362. Tekst: Jantje Oosterhof Klik hier voor meer foto's. |
|
Onlangs werd 'Het Klaverblok' geopend. Het was enigszins aan mijn chaotisch brein voorbij gegaan. Mijn buurvrouw was erg enthousiast. “Ze verkopen er prachtige regenlaarsjes, ’t is dat ik geen kleinkinderen heb!” Die heb ik wel, dus oma direct richting Sleen. Vlug wat boodschapjes bij de Albert Heijn en langs de bakker. Dan op naar 'Het Klaverblok'. Buiten wordt mijn aandacht getrokken door een mooi beeld, een pompoen. Ik word getroffen door de uitstraling. Pompoen? Beeld? Is dat niet de moeder van? We hebben een kort gesprek en mijn interesse is gewekt. Tijd voor een kennismaking. We plannen een afspraak in de donkere dagen voor Kerst. Als het zover is sta ik eerst bij de verkeerde deur op de bel te lellen. Maar al gauw ben ik dan toch binnen bij Marcha Neijmeijer om voorlopig niet weer buiten te komen.
ze 'op kamers' in Utrecht. Hier deed ze haar studie verpleegkunde. Al gauw was ze lid van de toneelvereniging. Daar leer je veel van. Bijvoorbeeld dat je het publiek ruimte moet geven voor een reactie. Het inleven in je rol was ook toen al de uitdaging.
Als ze heeft besloten wat ze gaat worden, begint het in haar te werken. De out-fit, de beweging die je wil maken. Langzaam maar zeker wordt ze haar Beeld. De elfjes bliezen bellen om je mee te nemen naar hun droomwereld. Als engelen waren ze te bewonderen tijdens het Cultureel Kerstproject. Staand, liggend bij de ramen met glas in lood kregen ze spontaan het idee om kerstliedjes te gaan zingen. Ook al is er maar één iemand die geraakt wordt door de sfeer of de kwetsbaarheid van het beeld, dan is haar dag goed! Het zal duidelijk zijn dat het wel enige voorbereiding vergt. De make-up, het verven van kleren. Als image-consulente heeft ze de nodige kennis van kleuren, dat is absoluut een voordeel. Ze staat niet stil. Zo deed ze een workshop in Westerbork, gegeven door de groep uit Arnhem. Marcha wil graag ruim van te voren weten wat het thema is of wat ze moet zijn. Als ze dan in gedachten bezig is met haar beeld komt de rest vanzelf!
RSS