|
Stenen en nog meer bij de rotonde
Hoe het allemaal begon
Ons zusterdorp Noord-Sleen is naast ‘Het meest gastvrije dorp’van de gemeente Coevorden, ook nog eens ruim bedeeld met rotondes. Aan één van die rondrijpleintjes is Galerie Geert W te vinden. Hier wonen Geert en Jannie. Naast de Galerie valt ook Camping ‘De Kalverweide’ onder hun zorg. Maar we gaan vertellen over de Galerie en zijn oorsprong.
Geert is geboren aan de rand van Borger tegen de Hondsrug. Zijn ouders hadden een gemengd boerenbedrijf. Op jonge leeftijd werd hem paard en ploeg al toe vertrouwd. Bij het ploegen bracht de gekeerde aarde veel stenen naar boven. Bij het stuk slaan van vuurstenen verwonderde Geert zich over de grillige pracht van alle kleuren die tevoorschijn kwamen.. Maar ook het ketsen van vuursteen rook zo bijzonder. De belangstelling voor stenen en mineralen werd hier geboren.
Geert werd schoolmeester, een keuze waar hij nooit spijt van heeft gehad. In 1971 werd hij benoemd tot hoofd van de lagere school in Orvelte. Een bijzonder dorp dat in 1968 erkenning kreeg - als beschermd dorpsgezicht - na een goed gekeurd bestemmingsplan. Er waren nog maar weinig attracties in het dorp, namelijk een pottenbakkerij, een grafisch bedrijf, de Drenthe Bibliotheek en een huifkar voor rondritten.
De Franse ontdekking
 Om even verlost te zijn van de alledaagse sleur werd er begin jaren zeventig voor een vakantie naar Frankrijk gekozen. Bij het winkelen in Clermond-Ferrand trok een étalage van een juwelier bijzondere aandacht. Met zijn neus tegen de ruit genoot Geert van de talloze uitgestalde mineralen die lagen te schitteren op donkerblauw fluweel. In zijn beste Frans sprak hij zijn bewondering uit over de prachtige collectie, tegen monsieur de juwelier. De goede man beloonde zijn oprechte belangstelling en gaf Geert een kaartje waarop een verborgen groeve te vinden was waar het mineraal Amethyst aanwezig zou zijn. Nog is Geert onder de indruk van deze goedwillende man.
Een emmer vol brokken van dit mooie minerale gesteente vond zo zijn weg naar Orvelte.
Van klein naar groter
Mede door deze - vondst - werd een trommelmachine aangeschaft. Een trommelmachine…?
Het wordt uitgelegd. Een trommelmachine voorzien van water en schuurstof doet mechanisch hetzelfde met stenen als de Rijn van Zwitserland naar ons land. Polijsten, schuren, kantelen, wassen enz. Plusminus zes weken heeft de machine nodig en de stromende rivier ruim 1300 kilometer voor een fascinerend resultaat. Naast de mineralen werd ook voorzichtig begonnen met het maken van vernikkelde hangers, armbanden, ringen enz. Deze sierraden werden ingezet (beplakt) met schilvers mineraalgesteente. Geert wilde ook wel een graantje meepikken van het toenemende toerisme. Er werd besloten een slaapkamer in te richten als werkwinkeltje met mineralen en eenvoudige stenen sierraden. Intussen was Geert ook raadslid geworden van de gemeente Westerbork. Dus druk …druk.
De trommelmachine kreeg steeds meer werk en Geert steeds meer handel.
Het winkeltje groeide uit zijn jasje. Door bemiddeling van burgemeester Lieve kon de ruimte gehuurd worden van de voormalige opgeheven Drenthe Bibliotheek. Het nieuwe onderkomen gaf ook meer mogelijkheden voor expositie van aquarellen, tekeningen en zo meer.
Ook gebreide sjaals, truien, vesten met wol van het Drentse schaap gingen vlot van de hand.
Idar-Obenstein
Het edelsteen walhalla in Europa is te vinden in Duitsland om precies te zijn in Idar-Obenstein, niet ver van Koblenz. De Steinkaulenberg is de enige edelsteenmijn in Europa die voor publiek toegankelijk is. Hier begint de reis door de glanzende wereld vol fascinerende kostbaarheden. Hier worden ook stenen en mineralen verhandeld. Wat dat betreft zijn stenen ook gewoon handelswaar Dit is ook de plek waar Geert zijn boodschappen doet.
Geert is een geboren verteller, op mijn vraag: ’Vertel eens iets meer over al dat moois?’ Gaat hij er eens goed voor zitten, gooit de ene knie over de ander en laat mij een uur lang alleen maar luisteren en dingen opschrijven. Halfedelstenen, zo begint hij is geen goed begrip. In de natuur is niks half en je doet hier mineralen mee te kort. De waarde van stenen heeft te maken met zeldzaamheid, schoonheid, flonkering en de hardheid van het mineraal. Ook ‘Vraag en aanbod,’ speelt hier in mee. Zoals de schaal van Richter de schokken van een aardbeving meet zo meet de hardheidsschaal van Mohs de hardheid van mineralen. Hardheid valt te bepalen door te zien welke stof de andere een kras kan toebrengen. De schaal van Mohs loopt van 1 tot 10.
Hoe lager het getal hoe zachter de stof. Talk en gips zijn het zachts, die staan dus voor 1 en 2 in Absolute Hardheid. Kijken we naar kwarts, (vuursteen) deze heeft een AH van 100 (7 op de schaal van Mohs).
Topaas en korund vallen onder de lichte edelstenen met respectievelijke waarden van 200 en 400. (AH waarde resp. 8 en 9) Er wordt nu een grote sprong gemaakt naar Diamant met een AH van 1500, de meest harde van alle natuurlijke stoffen. Diamant kan alleen gekrast worden met Diamant (10 op de schaal van Mohs).
Naar Noord-Sleen
 Door omstandigheden vestigt Geert zich in 1994 in Noord-Sleen. Oud-burgemeester Appeldoorn opent een jaar later de nieuw opgezette galerie en expositieruimte.
Jannie houdt zich voornamelijk bezig met zilversmeedwerk en het maken van sieraden. Het bloed kruipt waar het niet gaan kan, Geert heeft altijd nog veel affiniteit met kinderen. Onder auspicën van Kunst & Cultuur Drenthe mogen kinderen in de maand oktober hun hart ophalen bij Geert en Jannie door zelf hun meegebrachte stenen door te zagen. De verbazing is vaak groot als de schitterende grillige kleuren in de steen vrij komen.
Ook dit steentje kan bijdragen tot kennis en kunde van de natuur.
Een bezoek is zeker de moeite waard.
Voor meer foto's kik hier.
www.dekalverweide.nl
Ben Offringa,
Sleen 2009.
Foto’s: Guido Hansman
Archief
|
RSS