Over Sleen > Columnisten
Agenda
Weerverwachting
Print
 

Columns

Elke twee weken verschijnt er op de website een column.

Coördinator columns


Mark Hamberg
e-mail: markhamberg@gmail.com.

Hieronder maakt u kennis met onze vaste columnisten.

Marjolein Kleine

Ik ben Marjolein Kleine, 40 jaar, geboren Drent en sinds 2006 na 15 jaar Randstad weer woonachtig in Drenthe. In Sleen dus, aan de Bommertsweg om precies te zijn. Ik deel het leven en onze boerderij met Arnoud de Vos (geen Drent, wel een lekkere vent) en wij hebben geheel uit vrije wil geen kinderen. Ik ben culinair ondernemer, want eigenaar van Taart van Toen, theetuin en taartenbakkerij. Ik hou van eerlijke kwaliteit, van ware gastvrijheid en van mensen die hun dromen realiseren. Taarten bakken en de boerderij onderhouden kost bijzonder veel tijd, dus ik kom bijna nergens, ben nergens lid van en maak niks mee. Toch schijnt het dat ik daarover nog wel aardig kan schrijven. Dat doe ik op m'n eigen website en vanaf nu dus ook op SleenWeb. M'n stukjes zullen denk ik gaan over Sleen en eerlijke kwaliteit, Sleen en gastvrijheid en Sleen en dromen. Ik hoop een aanvulling te kunnen zijn op al die leuke columnisten die al schrijven voor sleen.nu.

Paul Aaldering

 

Sinds mei 1982, dat is dit jaar dus 25 jaar alweer, woonachtig en als tandarts werkzaam aan de Brink te Sleen, de laatste 10 jaar zelfs fulltime werkzaam hier. Getrouwd met Annemarie Elberse en vader van één volwassen zoon die in Groningen zijn plek gevonden heeft. Een belangrijke hobby is sport, en wel voetbal in het speciaal. Aktief als recreatieve zaalvoetballer en aktief als bestuurslid van betaaldvoetbalorganisatie FC Emmen. Daarnaast wordt er getennist en veel tijd doorgebracht met muziek, aktief als drummer/percussionist in een leuke band, Lazy Willy's Dream Team, en passief met de vrij uitvoerige cd collectie. Genoten wordt er ook van frequent theater en bioscoopbezoek, terwijl vakanties vooral in de buitenlucht worden doorgebracht, het liefst wandelend in bergachtige omgeving.

Harm Jan Geugies
 

Ik ben geboren en getogen in Sleen en hoewel ik sinds 1997 voorbij Kibbelveen in het bos woon, is er nog steeds sprake van een binding met het dorp. Dat komt natuurlijk door mijn familie, maar die binding bestaat ook uit het lidmaatschap van de plaatselijke badmintonclub. Iedere maandagavond ben ik in de sporthal van de partij om een shuttletje mee te slaan en ben ik daarna in de kantine gespitst op de laatste dorpsroddels en andere wetenswaardigheden. Columns schrijven doe ik al een tijdje. Op mijn eigen weblog (txtweb.nl) bijvoorbeeld. Maar ik heb ook jaren lang columns geschreven voor de Drents Groningse Pers. Tegenwoordig heb ik een eigen column in het magazine Drenthe. Verder hou ik mij bezig met het schrijven van commerciële teksten en run ik samen met mijn partner Janet Barlagen ons bedrijf TXTWEB tekst en webdesign.

Henderkien

Beste Slieners,
Doe men mij vruug um geregeld een verhaaltie te schrieven over Slien of over de Slieners, heb ik daor ies een hiele zet over naodacht. En nao honderd kilometer fietsen, vittig kilometer hardlopen, twie kuub verstookt brandhold in de terrasheerd en de neudige berenburgies, kwam ik tot de conclusie dat ik wal verhaalties schrieven kun over Slien, maar dat mij al veul gres veur de voeten votmeid was deur luu als Gerriet Kupers en Kees de Weerdt. Over de historie is alles wal al zun beetien opschreven dunkt mij. En de rest kuj gewaar worden bij de VVV of tiedens de darpswandelingen met Gezienus Hilbrands.
Men is dan dus al gauw anwezen op underwarpen die heden ten dage speult in oes mooie darp. En gek genog weet aander mèensen daor altied veul meer van dan ik. Misschien dat die neischieriger bint , of dat dat komp umdat zie dagelieks bij de weg bint en nog wal ies wat opvangt. Postboden bint bijveurbield vaak zulkse neisbladen, en verscheiden vrouwluu hebt daor ok antennes veur. Hoe dat kan is mij een raodsel, maar d'r bint luu die altied van van alles en nog wat op de heugte bint, en daor ok geern heur darpsgenoten in wilt laoten metdielen. en ok daor is het vergeliek met de neisbladen op zien plek, want men kreg er miestied commentaar bij op de koop toe.
Ik heb toen besleuten um mij te laoten informeren deur Henderkien.
Ej kent heur vast en zeker. Henderkien is ien van heur namen. En umdat zie niet geern hef dat elk zuk in de toekomst stil holdt als zie er an komp, hef ze mij vraogd um wieder niet meer over heur lös te laoten. Daor kwam nog bij dat zie neudig hen de kapper mus, zodoende wol zie ok liever niet op de foto.
Beste Slieners, ej begriept dat ik mien rieke neisbron beloofd heb heur niet bij de weg te brengen. Oet respect veur de medemèens, of, zoals Henderkien dat zee, umdat gienien d'r wat met te maken hef.
Henderkien vertelt mij de verhalen, ik tieken ze op. Zo zit't. En niet aans.
Ik wens je veul leesplezeer in de toekomst. En misschien koj jezölf nog wal ies tegen in ien van heur verhalen.
Namens Henderkien groet ik je almaol hartelijk,
Harm Dijkstra

Klaas van der Meulen

Klaas van der Meulen (1956) leraar, recreatieondernemer, echtgenoot, vader, (tweeling)broer, lezer, zanger, hardloper, tuinman, fietser, hobbydichter, kunstliefhebber, atheïst met een C-factor van 50, kleinveehouder, menner, motorrijder, verre familie van Teun de Vries, aangetrouwde kleinzoon van Jan Boer, …

Jacqueline van der Hulst

In juni 2005 ging mijn grote wens in vervulling. Na ruim 20 jaar grote stad eindelijk weer wonen in een dorp. En wat voor een dorp……. Een prachtig brinkdorp met statige hoge eiken en beuken en met een bevolking waarbij mijn gezin en ik zich al heel snel thuis voelden.
Samen met Bas, mijn drie zonen en onze hond woon ik naast een enorme kastanjeboom aan de Menso Altingstraat. Ik werk in Emmen. Voor mijn werk schrijf ik regelmatig stukken en dat vind ik erg leuk om te doen. Toen ik hoorde dat de enige vrouwelijke columnist weg ging bij Sleenweb voelde ik mij dan ook geroepen om te reageren. Columns schrijven is voor mij iets nieuws maar dat lijkt mij nu juist een leuke uitdaging. Mijn grootste hobby is onze tuin, langzaam maar zeker ben ik bezig deze tuin opnieuw in te richten. Eerst de voortuin, die nu bijna klaar is, en dan de achtertuin. Met deze hobby kan ik nog jaren vooruit.

Martin Kramer

Mag ik me even voorstellen? Liever niet? Doe het toch.

Martin Fresco Kramer; uitgevoerd in de kleuren Java-bruin en antiekblond.

Geboren in Djakarta-Indonesia, het voormalig Nederland-Indië. Geboortejaar: 1955.
Nazaat van voorvader Schiedammer: Johannes Gerardus Kramer (1789-1835) kleurvoering: ivoorwit.
Voorvader Johannes had een voorliefde voor de toenmalig bekende “Schiedamse genever” (en die voorliefde is naar alle waarschijnlijkheid genetisch aan mij door gegeven).
Vanwaar deze stamboom uitleg? U kunt meteen mijn “blanke top der duinen naam” plaatsen. Jawel, ik ben dus een nakomeling van de koloniën.
Ondergetekende is opgegroeid in Drenthe om precies te zijn in Beilen. Dat maakte dat de Drentse taal, althans het Midden-Drents dialect, er bij mij door de toenmalige dierbare dorpsgenoten er met de sleef met ruime overdaad werd in geschept.
Inwoner van Sleen ruim 15 jaar (ik ben zo slecht in het onthouden van jaartallen) en dat meestal met veel plezier. Soms ook niet maar dan ben ik weer eens flink chagerijnig.

Ex-lopende band medewerker bij Thomassen en Drijver, ex medewerker van de Iglo, niet meer praktiserend verpleegkundige, ex-manager in de gezondheidzorg zeg maar nog net geen twaalf beroepen maar zeker de dertien bijbehorende ongelukken.

Opleidingen na het basisonderwijs en de zogenoemde bongeljaren, zeer divers. Maar vindt het zelf de moeite waard om de volgende cursussen en opleidingen te noemen. De sociale academie te Groningen, diverse mislukte pogingen het motorrijbewijs te halen en de post-HBO opleiding: “Leidinggeven en Management”.
Tegenwoordig, hoewel betiteld door de overheid als zwaar beroep, met plezier praktiserend als docent aan de opleiding Sociaal Agogisch Werk (SAW) van het Drenthe College alwaar ik, al zeg ik het zelf, breed inzetbaar ben.

Hobby’s? Nee, niet echt wel meestentijds aanhanger van het hedonisme. Vrij vertaald betekend dat genieten in het leven als hoogste doel, welk streven niet altijd met succes wordt volbracht. Maar streven naar, is wellicht belangrijker als het behalen van het hoogste doel. Ik bedoel maar als het hoogste doel bereikt is blijven er waarschijnlijk slechts lagere doelen over.

Vanwaar deze bovenstaande opsommingen en bespiegelingen? Het is de bedoeling om zo nu en dan een stukje te schrijven voor de column van Sleenweb en op deze manier weet u tenminste een beetje met wie u van doen heeft als u weer eens een kolommetje leest die afkomstig is van mijn laptop. Ik mag hopen dat u dat dan het lezen waard vindt.
En zo niet, tja in de Libelle, de Linda en Playboy staan soms ook heel aardige stukjes kunt u dat ook eens proberen.


 

 bekijk volledige agenda