|
Dennis Dorgelo: SleenWeb - 04 mei 2010 Op Koninginnedag werd de Slener zeskamp de 23-jarige Dennis Dorgelo uit Sleen bijna fataal (klik hier voor dat artikel). Veel toeschouwers van de zeskamp hebben het ongeluk zien gebeuren. In het dagelijks leven is Dennis assistent-bedrijfsleider van AH Kortwijk en lid van de vrijwillige brandweer. Daarom is hij geen onbekende in het dorp. Hij is nu gelukkig weer thuis en doet op sleen.nu zijn verhaal. Ik ben weer thuis, het was allemaal even schrikken toen het gebeurde, 30 april 2010 tijdens zeskamp Koninginnedag. Toen ik in het water terecht kwam (op mijn hoofd) merkte ik al direct dat er iets niet goed was ik kreeg nauwelijks adem en had ontzettend pijn in mijn borst en onderrug! In een reflex stond ik op, en wilde uit de waterbak klimmen dat lukte me niet en ik ging op de rand liggen. Gelukkig waren mijn brandweercollega’s - concurrenten voor die dag - er ook. Ze zagen in mijn ogen dat er iets niet goed was. Ze tilden me eruit en direct werd ik gestabiliseerd en warm gehouden! Ik was goed bij kennis en had nog volop praatjes. Toch hadden we zoiets laten we voor de zekerheid de ambulance er maar bij halen. De mensen van de ambulance vertrouwden het niet en namen me voor de zekerheid maar mee. In het ziekenhuis werd ik direct naar de afdeling Spoed eisende hulp gebracht. Na een paar testen hadden ze zoiets van dit loopt allemaal met een sisser af er is niks aan de hand. Ik werd van de plank gehaald en ik mocht voorzichtig mijn nek buigen en knikken. Mijn moeder vertrouwde het niet en stond erop dat er foto’s gemaakt werden. Ze gingen akkoord en er werden van alle kanten foto’s gemaakt. Toen de foto’s klaar waren schrokken de doktoren en zusters zich dood. Ik had wel mijn nek gebroken (2e nekwervel) dus ik werd direct weer gestabiliseerd en geplankt. Dokter Kamstra werd erbij gehaald. Hij vertelde me wat er ging gebeuren. Ik werd naar de O.K. gereden en daar stond een heel team voor me klaar. Daar kreeg ik een halovest aangemeten. De operatie liep vlot en zonder complicaties.
Toen alles klaar was werd ik na mijn kamer gereden waar ik de komende dagen zou verblijven. Hier bleef ik veel pijn houden in mijn borstbeen en kon nauwelijks ademen. Na een tijdje besloten ze toch voor de zekerheid om foto’s te maken van mijn borst. Gelukkig was hier niks op te zien en mocht ik weer naar mijn kamer. Hier werd ik om de twee uur wakker gemaakt voor controle. Alles liep voorspoedig en de zusters en doktoren waren blij verrast hoe ik op alles reageerde en hoe rustig ik bleef. Op 3 mei mocht ik weer naar huis. Voor alle zekerheid wilden ze nog even een CT-scan maken. Toen de uitslag binnen was belde de dokter en vertelde hij mij tot mijn grote verbazing dat ik nog een breuk had (namelijk de vierde borstwervel). Dit verklaarde achteraf de benauwdheid en de pijn in mijn rug. Desondanks mocht ik wel na huis. Nu moet ik 6 tot 8 weken rondlopen met het Halo frame en daarna een nekkraag om en fysio. Ik wil graag iedereen bedanken voor jullie steun en bezoek. En de vele kaartjes die ik heb gekregen van vrienden, familie, bekenden, maar ook onbekenden uit Sleen. Super dat maakt het allemaal wel een stuk makkelijker voor me! Ik zie jullie allemaal snel weer in de AH Kortwijk! Groeten Dennis Dorgelo
Nieuws archief |
|
RSS