Mooie lampionnen en prachtige liedjes met Sint Maarten
SleenWeb - 11 november 2009
Het was weer prachtig. Al die blije gezichten en die mooie lampionnen. Maar ook het zangniveau was erg goed. Het was een lust om die kleine kinderkoortje bij de deuren te horen zingen. Ook in De Schoel zaten veel bewoners te wachten op de kinderen met de mooie lampionnen. We gingen ook daar een kijkje nemen en merkten dat het daar niet alleen een feest voor kinderen was, maar ook voor de bewoners. Er werd zelfs gebak bij de koffie geserveerd. Dus de stemming was helemaal geweldig.
De bewoners waren ruimschoots op tijd in de grote zaal want ze wilden natuurlijk niets missen van Sint Maarten. Het duurde dan ook even voor de eerste kinderen kwamen, maar dat was geen probleem. Zo konden ze even bijpraten en kon alvast koffie geserveerd worden, en gebak dus.
Ik schoof even gezellig aan bij deze drie dames. En vroeg ook even hoe ze heetten. De dame links: "Noem me maar bij de meisjesnaam", Grietje Onrust zei ze. Toen liet ze me de leeftijd raden. Dat werd lastig, ze zag er wel heel vitaal uit met als gevolg dat ik er nogal ver naast zat, veel jonger ingeschat gelukkig. Vol trots vertelde ze me dat ze 90 jaar was en blij was zo oud te mogen zijn. Naast haar Annechien Betting (87 jaar) en daarnaast een evenzo vrolijke dame van 94 jaar; Rieka Eiting. Op de vraag of ze ook ooit Sint Maarten gelopen hadden verschilden de antwoorden. Grietje komt van Nieuw Weerdinge, daar deden ze het altijd wel. Ook Annechien heeft wel met lichtjes gelopen, maar Rieka komt uit Noord Barge, daar kenden ze het toen niet.
Ze lieten me weten het erg goed naar de zin te hebben in De Schoel, erg aardige mensen en heel gezellig.
En de vrijwilligers hadden er ook erg veel plezier in. Eentje had er wel een hele reis voor gemaakt. De dame rechts is een bekende in De Schoel, Marja den Ouden die zeker rond deze tijd bijna dagelijks meehelpt, maar de dame links was voor mij een onbekende. Ook geen wonder want ze woont al 30 jaar in Zambia. Sientje Doornbos. Ze is op bezoek bij haar moeder, mevrouw Doornbos (op de eerste foto zitten ze naast elkaar) en verblijft hier ongeveer vier weken en ze hielp Marja graag een handje mee.
Maar dan moet ik erbij zijn, want de eerste kinderen meldden zich.
Met prachtige lampionnen. Ze deden hun uiterste best en zongen een prachtig liedje, gevolgd door een daverend applaus. Hopelijk zijn er nog veel kinderen langs geweest want er was wel op veel gerekend.
Ik ging even verder het dorp in op zoek naar meer kinderen.
Ja hoor, op de Heirweg ook een groepje zingende kinderen. Ze waren ook al om zes uur vertrokken en hadden tot acht uur ingepland zo lieten ze weten. Dus dat werd nog even lopen, maar zo hoort het ook.
Dan rijden we het Schapenveld in en dan zien we toch dat in deze wijken meer de kleinere kinderen wonen. Hier troffen we Erik, Wout en Lisa. Dat ze er dik schik in hadden was van hun gezichten af te lezen. Lekker weer, prachtige lampionnen, veel snoep, wat wil je nog meer!
Hier een wat grotere colonne, en meer samenzang, maar wel heel mooi. En de rugtasjes: er kan in ieder geval heel veel in.
Ook de mensen thuis genieten van dit kinderfeest, het is toch prachtig één keer per jaar zingende kinderen aan de deur te krijgen.
Hier was het wel extra gezellig gemaakt bij de woning van Paul en Christel Weigand aan de Schaapstreek. Een open haard met daarop heerlijke knakworstjes. Maar ja ik had niet meegezongen. In Apeldoorn waar Paul vandaan komt kenden ze dit niet, maar dit is echt prachtig, zo liet hij ons weten. Ze wilden er een extra tintje aan geven, en met succes.
En dit was het bewijs dat er goed gezongen werd. Ze kregen hier van mevrouw Warmolts een flink applaus.
En deze kinderen hadden voor wat extra veiligheid gezorgd door een reflecterend hesje aan te doen. Goede zaak, want het is op plekken behoorlijk donker. Dus is dit zeker geen overbodige luxe. Maar wat ook een creativiteit met zulke grote en mooie lampionnen.
Apetrots toonden Anouk en Alex deze grote pakketten die ze op de Struikheide kregen.
En weer thuisgekomen wachtte me nog een prachtig slotakkoord. Toen ik met het verslag begon hoorde ik een prachtig duet, dus even een foto en natuurlijk nogmaals dat prachtige liedje. Karlijn (rechts) en Floor (links) wilden dat met plezier nog eens zingen. En later even Googlen naar de tekst die snel gevonden werd.
Een prachtige tekst en mooie melodie.
En mocht je hem kennen, zing hem gerust even mee.
Ik loop hier met mijn lantaarn
(versie 1)
Ik loop hier met mijn lantaarn
En mijn lantaarn met mij
Daarboven stralen de sterren
Beneden stralen wij
Mijn licht gaat aan, ik loop vooraan,
rabimmel rabammel rabom
Mijn licht gaat uit, ik ga naar huis,
rabimmel rabammel rabom
(versie 2)
Ik loop met mijn lantaarn
Lantaren loopt met mij
Ik loop met mijn lantaarn
Lantaren loopt met mij
Mijn licht gaat uit,
ik ga naar huis,rabiemel rabammel rabom
Mijn licht gaat uit,
ik ga naar huis, rabiemel rabammel rabom
Hopelijk raken de kinderen hierdoor weer helemaal geïnspireerd voor Sint Maarten 2010 en zien we weer veel kinderen op straat lopen en zingen met die mooie lichtjes.
Van onze verslaggever
Nieuws archief
|
RSS