|
|
Sietse en Ina tevreden op boerderij in Diphoorn
SleenWeb - 06 november 2009
Een goed onderhouden beukenhaag omkranst een typisch Saksisch boerenerf, geplaveid met veldkeien en met een klimopperkje. De baanderdeuren onder het met rietgedekte dak, het oelnbret, de stalraampjes en dito deuren en het eveneens rietgedekte 'schaophok' met stromotieven links, alles ziet er even oerdrents uit en het is haast niet te geloven, dat er hier in 2002 helemaal niets stond. Het was toen hard nodig, dat de oude bestaande boerderij aangepakt werd en Sietse en Ina Nieuwhoff-Kuipers namen daarom geen halve maatregelen. De eeuwenoude boerderij, die ze gekocht hadden, 'ging er helemaal af' om hem daarna -althans aan de buitenkant- volledig te restaureren.
Sietse en Ina hadden elkaar leren kennen op de tuinbouwschool in Frederiksoord en waren daarna samen een tuincentrum/hoveniersbedrijf in Leutingewolde bij Sietses geboortedorp Roden begonnen. Negentien jaar werkten ze er met veel plezier, maar toen het bedrijf tot vijftien werknemers was uitgegroeid, begonnen werkdruk en verantwoordelijkheidsgevoel zwaar te wegen. Ze gingen uitkijken naar een nieuwe woonplaats met ruimte er omheen, met rust, een aantrekkelijke omgeving en een mooi uitzicht en ook nog in de buurt van een centrumplaats. Anderhalf jaar zochten ze om tenslotte hun ideale plek te vinden in Diphoorn nr. 20, vlakbij Ina's geboorteplaats Sleen. Ze verkochten hun bedrijf en begonnen hun nieuwe onderkomen te verbouwen. 
Voor het optrekken van de muren werden van overal oude afgebikte bakstenen met de oorspronkelijke maten opgescharreld, want er waren in de loop der tijden acht soorten steen gebruikt. In de zuidgevel werden de oude ramen in ere hersteld en de deuren herkregen hun vroegere plaatsen. De baanderdeuren en de kozijnen in de achtergevel werden nieuw vervaardigd van 'eerlijk' eikenhout en al het hang- en sluitwerk werd opnieuw gesmeed door de Zweeler smid Lucas Masselink. Het oude aan de schuur vastgebouwde schaaphok werd ook gerestaureerd en kreeg als bestemming garage. Tijdens de werkzaamheden hier werd een met ossenbloed bewerkt deurtje gevonden, dat vroeger op 'pethoogte' in de zijgevel bevestigd was om de schapen frisse lucht te bezorgen. Er werden ook twee planken met initialen gevonden, waarschijnlijk van knechts, die de jaren door de schapenmest uit de potstal hadden moeten graven.
Ook het stookhok naast de boerderij werd gerestaureerd, maar de kleine kapschuur werd niet meer opgebouwd. Daarvoor in de plaats kwam een kippenhok, althans zo schijnt het. In werkelijkheid is dit gebouwtje het kantoor van Ina, die tuinontwerpster is en die veel opdrachten van particulieren en hoveniers uitvoert. Daarom herbergt het 'kippenhok' een tekentafel en een bureau, dat voorzien is van alles wat een moderne ondernemer zoal nodig heeft. Sietse is in zaken. Hij verkoopt voor een fabriek betonplaten en is veel onderweg. Ina's werk is ook haar passie en dat is duidelijk te zien aan de omringende tuin. Ze 'spaart' planten, poot bijzondere soorten aan en probeert zo een steeds grotere verscheidenheid te bereiken. Beiden zijn ze zeer gesteld op de oude eiken, waarvan er in de voortuin maar liefst acht fors uitgegroeide exemplaren staan. Vanonder de bladerkronen genieten ze van hun uitzicht op de Diphoorner es en de bosrand in de richting van Sleen.
Ze genieten ook van hun boerderij, die veranderd is in een van alle gemakken voorziene ruime gelijkvloerse woning, waarin de moderne ijzeren steunpalen vernuftig in balkvorm zijn weggewerkt. Zij genieten ook van de sociale contacten met de bewoners van de boerschap Diphoorn, waar nu 65 mensen wonen, onder wie toch nog drie melkende boeren. Behalve incidentele evenementen zijn er twee vaste activiteiten, de nieuwjaarsreceptie en de zomerse barbecue. Bij laatstgenoemde bijeenkomst waren 55 deelnemers, stelt Ina tevreden vast.
Ja, de saamhorigheid is groot en dat is altijd zo geweest, vinden ook Albert en Aaltje Hidding, die in 1964 eigenaar van de boerderij werden. Daarvoor waren ze meiersboeren (pachters) van het herschup (de verpachter) Luchien Strating. Alberts grootvader, ook Albert, boerde met zijn vrouw Willemiena Naarding en zes kinderen in Sleen en pachtte in 1909 de aanzienlijk grotere boerderij in Diphoorn. Hun zoon Hendrik en zijn vrouw Suzanna kregen het moeilijk in de Tweede Wereldoorlog. Suzanna overleed nog in 1940 en zoon Albert moest onderduiken, waardoor Hendrik met zijn twee nog jonge dochters en opa Albert het gezin overeind moest houden. Ze hadden ook nog een onderduiker in huis, die bij een overval kon ontsnappen. En na de Slag bij Arnhem namen ze vandaar de twaalfjarige evacué Hans op.
Na de oorlog trouwde Albert met Aaltje Abbing; toen zoon Henk en dochter Suzanna niet voor het boerenbedrijf kozen, werden de koeien na de ruilverkaveling vervangen door jongvee. In 1994 verkochten ze de boerderij aan Wim Roffel, waarna het echtpaar Nieuwhoff eigenaar werd. Aaltje en Albert wonen nu in Sleen met het uitzicht op de Diphoorner es en (als de bladeren gevallen zijn!) op hun vroegere boerderij, die zo prachtig gerestaureerd is. Sta er eens een moment bij stil.
Tekst: Huib D. Minderhoud
Bron: Coevordenhuisaanhuis
Ina Nieuwhoff heeft ook een eigen bedrijf: Kunicom.
Nieuws archief
|
bekijk volledige agenda
|
RSS