Het jaarlijkse toneelstuk dat door de toneelvereniging van de SAS werd opgevoerd was dit jaar weer een enorm succes. Beide avonden werden bezocht door een zeer groot aantal bezoekers.
Het stuk werd met veel enthousiasme en overtuiging gebracht. Ook de nieuwe toneelspelers lieten zich van hun goede kant zien en konden met de doorgewinterde spelers meekomen. 

Het was een waar genot om te zien hoe Bertus Lubbers (Olf Zwaan) steeds dieper in de problemen raakte en zich in allerlei bochten wrong, omdat hij zich voor een bekende boxer had uitgegeven. Om uiteindelijk geconfronteerd te worden met “de echte bokskampioen” Bertus Lubbers alias Bart (Jan Tinge), die samen met de verliefde dochter van Bertus, Gini (Ingrid Otten), thuis kwam. Vanaf dat moment namen de hilarische confrontaties toe.

Ondertussen was er ook de “zwierige” danseres Helga Bransing (Bianca Bult) op het toneel verschenen die een heimelijke relatie had met Bert Lubbers (Eddie Kiers), de zoon van Bertus. Deze relatie kwam al gauw op naam van Bertus te staan, wat hem nog meer uit te leggen gaf aan zijn vrouw Sien Lubbers (Marchien Tinge).

Bertus probeerde samen met zijn vriend Job Boes (Jan Klasen) de iet wat sullige en wereld vreemde Zwaantinus Schaopekop (Hendrikus Krabman) te helpen door voor hem ook een “hobby” te bedenken waar hij zijn toevlucht kon vinden. Helaas pakte dat voor Zwaantinus minder goed uit en moest hij uiteindelijk samen met zijn vrouw Mina Schaopekop (Hennie Zwaving) naar het koude Bosbad. Uiteindelijk werd het Zwaantinus te veel en greep hij naar de droge worst en bananen. (Ik vraag me af of hij ook misselijk is geworden van het door elkaar eten van de droge worst en bananen).

Met behulp van zijn vrienden Job Boes en Evert Weuring (Wim Scholten) wist Bertus zich uiteindelijk via miraculeuze wegen toch weer uit deze benarde positie te komen.

Doordat de spelers duidelijk zichtbaar plezier beleefde aan hun spel ging op sommige momenten alles niet zo als het eigenlijk moest gaan. Gelukkig was daar dan de souffleur (Ina Steenbergen) en de regisseur (Ina Nieuwhoff) die het hoofd koel hielden en de spelers weer op het juiste pad brachten.

Dit alles speelde zich af in zeer mooi opgebouwd decor (Wim Dijkstra, Derk Freije en Olf Zwaan). Het decor was ook dit jaar weer een pracht stukje werk dat een omgeving creëerde waarin het toneelstuk zeer goed paste en tot uiting kwam.

Naast het toneelstuk werd er ook de traditionele verloting gehouden. Hierbij werden vele lootjes verkocht en veel prijzen uitgedeeld.

Op de zaterdagavond werd er door een bandje de pauzes gevuld met muziek. En na de voorstelling werd de het voorste gedeelte van de zaal vrijgemaakt en werd er door menig één gedanst.

Al met al waren het weer twee ouderwets gezellige avonden waar een ieder met veel plezier aan terug zal denken.En ook voor volgend jaar zal er weer een spetterend stuk door dit schitterende ensemble neergezet worden.