|
Een schoner milieu, een schoner Sleen Zondagmorgen, nou ja morgen, het loopt al aardig naar de middag toe. Mijn vrouw komt terug van een ontspannende wandeling met onze Sam, labrador met stamboom. Het verontrustende is dat mijn uitstekend ontwikkelde mannelijke intuïtie alleen maar een vrouwelijke non-verbale irritatie waarneemt. Met een zucht leg ik de weekendbijlage van het Dagblad v/h Noorden terzijde. Ik vraag me af wat er gebeurd zou kunnen zijn. “Het is belachelijk, wat ‘n rotzooi” zegt mijn geliefde met een onmiskenbare en overtuigde verontwaardiging in haar overslaande stem. Verschrikt kijk ik naar de tafel voor me of ik wellicht mijn bakkie leut heb gemorst of dat ik weer een peuk heb laten inbranden in het kostbare exotische hout. Maar gelukkig gaat zij razend voort in een staccato van verwensingen. Ik vang flarden op als vervuilers, niet te filmen en waorum nou toch, wat hef dat nou veur zin. Met een zucht van verlichting vraag ik met mijn meest begrijpende toon wat er aan de hand is. Blijkt dat er ter hoogte van de bushalte bij het “eerste bosje” overal vuilnis en glasscherven met kwistige hand zijn uitgestrooid. Volgens zeggen van mijn vrouw; alsof er een volle vuilniszak zo is omgekieperd. Ze is wel twintig minuten bezig geweest met het opruimen. En erger nog, Helma Pruim die zij onder het wandelen tegen kwam, beweerde dat het aan de andere kant van het bosje nog veel erger was. Nadat cycloon “Jeanet” is uitgeraasd zet dit me toch wel aan het denken. De wereld verbeteren door bij je zelf te beginnen? Doe ik dat? Nou ik heb kort geleden een 25 jaar oude landrover aangeschaft. Niet erg zuinig in gebruik, niet erg schoon voor het milieu. Maar wel botsproof en al 25 jaar gebruikt dat scheelt weer in vervuilende productiekosten van een auto. Vooral als je om de 2, 4 of 6 jaar een nieuwe aanschaft. Tja elk voordeel heb zo z’n nadeel. Gewoon maar eens beginnen in het eigen dorp door rotzooi en afval niet rond te laten slingeren.
Column archief |
|