| Help |
| Wat gebeurt er nog in Sleen waar je als columnist wat mee kunt. Koninginnedag? Ach, wat heet. De traditionele jaarlijkse zeskamp is inmiddels zo afgezaagd als een gigantische boomstam. En de muzikanten, die na afloop op een immens podium staan te spelen, stonden er dertig jaar geleden ook al, maar dan niet op een immens podium maar gewoon met hun beide benen op de grond. |
|
16 mei 2012 | Lees verder... |
| |
| Koninginnedag |
| 30 april. Koninginnedag. Een feestdag voor zeer velen, al was het maar vanwege het feit dat het een vrije dag is, maar voor mij een dubbele feestdag.
Koninginnedag is de dag dat ik afgestudeerd ben. Helaas was er 30 jaar geleden op 30 april geen zogenaamde bul uitreiking, omdat het Koninginnedag was, maar de dag blijft voor eeuwig in mijn geheugen gegrift als officiële afstudeerdag. |
|
02 mei 2012 | Lees verder... |
| |
| Voetbalveld |
| Ik weet niet hoet je’t giet vrouwlu, maar ik zal bliede wezen as die voetballerij op televisie dolkies veurbij is. As’t voetballen is, krieg ik Geert nargens met hen. En hie kan met aander kèerels dunkt mij ok host nargens aans over proten. Oh, ik kan er niks an doen, maar ik heb een hekel an voetballen. En al hielmaol an dat gedoedel veurof en nao een wedstried op televisie. |
|
19 april 2012 | Lees verder... |
| |
| Namleerzen |
| Mijn zoon vertelde dat zijn vriend op het ijs had gestaan op de weg tussen Oosterhesselen en Sleen. Hij was door het ijs gezakt en zijn Namleerzen waren helemaal volgelopen met water. Namleerzen? Ik moet meteen aan de Nederlandse Aardolie Maatschappij denken. Aan stoere mannen die in stoere laarzen over boorplatformen lopen. Laarzen met stalen neuzen zodat een vallende pijpleiding niet direct op de tenen terecht komt. |
|
05 april 2012 | Lees verder... |
| |
| Acht |
| Iemand zei laatst tegen mij: "Ie hoeft niks nieuws te organiseer'n hier. Slieners die woont en sloapt hier, doet de inkoop'n bij Bea, maar veur de rest kiekt ze de kat uut de boom en komt ze 't hoes niet uut". Ik mompelde maar wat en dacht, is dat nou echt zo? Ik hou van feiten en ben het eens gaan uitzoeken. 't Was maar een uurtje cijferen. Als bronnen gebruikte ik het CBS, de Informatiegids van Coevorden, SleenWeb, Google, de Viva en mijn eigen ervaring. Ik ben uitgegaan van een workshop die ik zelf gaf op een zaterdag waar acht Sleners op afkwamen. |
|
28 maart 2012 | Lees verder... |
| |
| Zondagochtendwandeling |
| Zondagmorgen: passiemuziek en een mooie wandeling. Start bij de Sleense Joffers. Westwaarts langs stroompje. Voor de eerste waterkering overdenk ik buurman Jo’s woorden, nadat ik hem vertelde dat we naar Emmen, zeg maar noordoost-Sleen, gaan verhuizen: Emmen zou de duurste gemeente van Nederland zijn. Ik heb het uitgezocht. Tot nu toe keek ik niet naar belastingformulieren, de keizer krijgt wat des keizers is. Ik moet Jo gelijk geven. |
|
07 maart 2012 | Lees verder... |
| |
| Duistere types |
| Zaterdagmiddag, nog effe naar de verjaardag van m’n schoonzus in Assen. Zij bereikt namelijk de luisterrijke leeftijd van vijftig jaar. Ach ja, de tand des tijds knaagt aan iedereen. dus dat moet worden gevierd. Een gezellig feestje dat moet ik zeggen. Ze krijgt een geweldig cadeau aangeboden een tripje naar Noorwegen. Dit om een langgekoesterde wens in vervulling te laten gaan, het bewonderen van het magische Noorderlicht. |
|
24 februari 2012 | Lees verder... |
| |
| Elfstedenkoorts |
| Het hoeft maar een week een beetje te vriezen, of in Friesland grijpt de elfstedenkoorts genadeloos om zich heen. Binnen een paar dagen is er zelfs sprake van een ware epidemie, die zich vervolgens over de andere provincies uitspreidt. Rayonhoofden verschijnen op de landelijke televisie en Pauw en Witteman besteden er maar liefst een hele uitzending aan. Zou hij dit jaar weer gereden kunnen worden? De tocht per schaats langs elf Friese steden met aan het eind, behalve de totale uitputting, het fel begeerde kruisje, waarmee je een plaats verwerft in het heldendom van je eigen familie. |
|
08 februari 2012 | Lees verder... |
| |
| Stom |
| In de wachtkamer van de tandartspraktijk liggen veel bladen. Gekochte, geabonneerde, gekregen, geleende en bestelde bladen; het liefst van, wat uitgave vorm betreft, een wat duurzamer soort en het liefst voor elk wat wils. Sportbladen, muziekbladen, tuinbladen, damesbladen, informatiebladen, interieur bladen, noem maar op.
Een van mijn favoriete bladen is, ondanks dat het een damesblad is, de Linda. Dit omdat daar een rubriek in staat die mij altijd weer intrigeert, namelijk de rubriek STOM. |
|
27 januari 2012 | Lees verder... |
| |
| Veuroet of achteroet? |
| Wij waren nog maar goed en wal een dag of wat in’t neijaor, doe Geert en ik op’n störmachtige aovond host wat kribberij kregen met oes twiebeiden. Of’t non van’t weer kwam, Geert hef’t niet zo dik op störm, of umdaw van’t jaor zun snötwintertien hebt, ik weet’t niet, maar wij waren’t lang niet iens. Wij waren er zowat een dag franterig van, Geert en ik. En ja, waordeur kwam’t ok al weer? Oh jao, zo was’t: Geert zee under’t eten dat Slien er geweldig op veurop gaon was de leste jaoren. |
|
11 januari 2012 | Lees verder... |
| |
| Te fien |
| Dit jaar ontvang ik een heel bijzondere kerstkaart. Een kaart van Jozef en Maria. Ze bedanken ons voor de gastvrijheid. Ik ben er stil van... wat leuk dat Jozef en Maria dit doen. Door deze kaart komt de sfeer van de Unieke Kerstreis door Sleen weer helemaal terug. De waxinelichtjes langs de weg, die alles een sprookjesachtige sfeer geven. De regen die wegbleef. De prachtige decors in het mooie decor van ons dorp. |
|
28 december 2011 | Lees verder... |
| |
| Kerstkransje |
| We zijn laatst een week op vakantie geweest. Dat was lang geleden. Had te maken met hoe heerlijk we wonen en – om eerlijk te zijn – hoeveel geld het kost om zo heerlijk te wonen. Daar word je namelijk wel kritisch van. We gingen zeker niet weg voor de actie. Met net een artikeltje over de theetuin in het Dagblad van het Noorden achter de rug, was het even actie genoeg geweest. We gingen weg om lekker te wandelen, een stapel boeken uit te lezen en uit te slapen. |
|
16 december 2011 | Lees verder... |
| |
| Mooi, mooier, mooist |
| Prachtige herfstfoto’s op SleenWeb. Favoriet? De drie keien die het laantje achter het kerkhof afsluiten, gefotografeerd vanaf het grasveld en vanaf het kerkhoflaantje zelf. Op de paardenkar met Jo filosofeer ik elke x weer waar ik het liefst als stokoud net lijk zou willen liggen. (Zo tegen de slootrand, weet ik: vrij zicht naar het oosten en beschutting tegen westenstormen). Jo geeft de voorkeur aan de warmte van cremeren. |
|
29 november 2011 | Lees verder... |
| |
| Crisis |
| Nog maar het begin van de maand en ik sta bij de kassa van Appie Hein. Even wat boodschapjes betalen met de pin. Schrik, grote schrik. Het grijze schermpje geeft aan “geen saldo”. Ik kijk vanuit mijn ooghoek naar de rij achter me, hoeveel mensen staan er eigenlijk. Nou dat zijn er nogal wat. Enig schaamrood begint mij tergend langzaam naar de kaken te stromen. Gelukkig kan je dat door mijn van nature gebruinde kop toch niet goed zien. |
|
17 november 2011 | Lees verder... |
| |
| Vijftig-plus |
| Het valt tegenwoordig niet mee om 50-plusser te zijn. Dan word je namelijk ingedeeld in de categorie ouderen en dat betekent dat instanties je zo maar in een risicogroep stoppen, terwijl je daar niet om gevraagd hebt. Zo is er bijvoorbeeld de risicogroep weggebruikers van 50 jaar en ouder. Veilig Verkeer Nederland, de ANWB en de Bovag-rijschoolhouders hebben deze risicogroep bedacht en dat communiceren ze op een manier, die je de schrik om het hart doet slaan. |
|
02 november 2011 | Lees verder... |
| |
| Hardlopen |
| Opzij, opzij, opzij. We hebben ongelofelijke haast. Veel mensen houden van wandelen. Sommige van snelwandelen, en weer anderen van nog sneller wandelen, ja zelfs van hardlopen. De extremen onder ons doen dat dan gedurende langere tijd en soms zelfs met hindernissen. Ik behoor daar niet toe. Ik heb ook nooit tot het gilde van de gewone hardlopers behoord. |
|
19 oktober 2011 | Lees verder... |
| |
| Veuroetgang |
| Oh dierbaar darp waor men nog veul van vrogger vinden kan.
Veuroetgang hef je in zien greep.
Daor is gien holden an !
Wij leeft hier aal moderner.
Wij kent gien buren meer.
Begun september bint de peperneuten der al weer.
Der komt weer neie winkels, dus wij holdt de moed er in.
En…
bij Aaf en Lambert kuj non ok betalen met de pin! |
|
05 oktober 2011 | Lees verder... |
| |
| Onstuur |
| Mijn collega in ons kantoor te Emmen liep mijn kamer binnen en zei: “Collega X brengt de hele afdeling op onstuur”. Alhoewel ik nog nooit van dit woord gehoord had begreep ik direct wat hij bedoelde: die collega bracht iedereen in de war. Het sein was duidelijk: ga eens snel sturen, want met een stuurloze afdeling krijgen we klachten van klanten. |
|
22 september 2011 | Lees verder... |
| |
| Puntje |
| Toen wij zes jaar geleden eigenaar werden van onze boerderij, werden we ook eigenaar van Puntje. Puntje zou - zo was de verwachting van Dirk en Geesje, de vorige bewoners - zeker niet mee willen verhuizen naar de Westrupstraat. Hij zou zelf z'n weg terug vinden naar de Bommertsweg en daarom konden we hem maar beter overnemen. Zo werden wij tegen wil en dank kattenbezitters. |
|
08 september 2011 | Lees verder... |
| |
| Vragen |
| Op mijn racefietsje in Nieuwe Krim had ik het weer. Ik stap van de fiets en terwijl ik begin aan een vragende gedachte over het verschil tussen Google en God hoor ik het afleidende geklikklak van mijn racefietsschoentjes; gelukkig hoort en ziet niemand me terwijl ik naar een populier loop. Mijn gedachte neemt een zijsprong. Dit loopgeluid doet me denken aan paarden op hoefijzers die me doen denken aan mensen die het hele jaar op ski’s lopen. Paarden kunnen zich heel goed zelf dragen. Elk paardonderdeel is, in een lange evolutie, daarop ingesteld. Echter, langdurig op asfalt of straatstenen lopen, daartegen zijn de hoeven niet bestand, evenmin als oude kaas tegen een rasp. Sinds mensenheugenis worden paarden met stukken ijzer toegerust. |
|
24 augustus 2011 | Lees verder... |
| |
| Blues |
| Het is gelukt, jazeker en wel vijf maal. Wat tan? Zult u zich met een verbaasde blik in de ogen afvragen. Nou ik kan u het volgende melden, mijn dochter Roos heeft ze. Wat tan denkt u al weer. Welnu kaarten voor de eerste “Drentse Blues Opera”. En nog wel voor de woensdag 3 augustus. Het weer is des middags prachtig. Warm zelfs, dus alle tijd om de tent op te zetten. Tja mijn vrouw en ik gaan zoals zij dat zegt op vakantie. |
|
10 augustus 2011 | Lees verder... |
| |
| Dindoa |
| Ik ben 58 en mag dus met een zeker gezag spreken over vroeger. Maar wees niet bang, ik zal niet beweren dat het vroeger allemaal beter was dan nu. Integendeel. Aan vroeger bewaar ik niet de beste herinneringen uit mijn leven. Ik zal u vertellen waarom. De wereld waarin ik opgroeide was verzuild. Was verdeeld in groepen, die naast elkaar ongeveer dezelfde dingen deden, maar dan op basis van een andere overtuiging. Er werden dus andere accenten gelegd. In Sleen waren er slechts twee zuilen en dat maakte het ook wel weer overzichtelijk. Je had de christelijke zuil en de openbare zuil. Vanuit mijn opvoeding zat ik in de christelijke zuil. Daar kon ik verder ook niets aan doen en onbevooroordeeld als je als kind bent, had ik geen enkele moeite met vriendjes, die vanuit hun opvoeding in de andere zuil huisden. |
|
29 juli 2011 | Lees verder... |
| |
| Multi Functioneel Terrein |
| Een MFC. Velen spreken nog van het oude Gemeentehuis, maar dat heet al jaren het MFC, Multi Functioneel Centrum. Daarin is onder andere gehuisvest het TIP, Toeristisch informatiepunt, het voormalige VVV. Achter het MFC, de huisartsenpraktijk en Wilca’s salon ligt, tegen het kerkhof aan, het oude voetbalveld van de vv Sleen. Straks, als de dauw weer over de velden neerslaat, kun je door andere gras en bloembegroeiing nog precies de kalklijnen van het voormalige veld zien liggen. |
|
22 juli 2011 | Lees verder... |
| |
| Dikke stien |
| Hej hum ok al zien liggen? Die dikke stien op de krusing van de Bannerschultestraot met de Heirweg en de Schultestraot ? Vanof de meul jaag ej er op de kop tegenan aj niet oetkiekt. Ik denk niet dat die stien daor wat um gef, want ’t is een gruwelijk dik biest. Hie lag in de bodem van de Kroedhaarst,
achter ’t waterpompstation. Verleden jaor hef Bolderdiek zien ploeg er op stukkend jaagd en non lig e bij oes midden in Slien. Stienen komt mettertied an
de oppervlakte, wus Geert mij te vertellen. Zie gruit umhoog. Hoe kan’t hè ? Wetholder Geert Roeles hef hum met water deupt, samen met de baos van de
waterleiding. Zeker als startsein veur de anleg van al die neie waterleidingbuizen in Slien. Wij waren ’t water lest ok een mörgen kwiet. |
|
29 juni 2011 | Lees verder... |
| |
| Sleen in België |
| Op 10 juni reisde de D1 van VV Sleen af naar België, naar Waremme vlak bij Luik. We speelden in de Hesby cup, een internationaal voetbaltoernooi voor de jeugd. Mijn zoon was reuzetrots: hij speelde zijn eerste interland!
Met 30 Sleners naar België. We ontmoetten elkaar bij het Lyceum in Waremme. Hier was het Franstalig. Het team en de trainers sliepen in een schoollokaal en mochten in de schoolkantine eten. |
|
18 juni 2011 | Lees verder... |
| |
| Keetje |
| Hij is weer weg, de P.A.I.R.container aan de Vijverbrinkenweg. Alle actie en verhalen er omheen konden mijn eerste kennismaking ermee niet overtreffen. Half maart kwam ik om een uur of half negen 's avonds terugrijden naar huis. Het was bijna donker. Ik verheugde me op de aanblik van het warme licht in onze boerderij als ik op de Vijverbrinkenweg de bocht door zou zijn. Mijn blik werd echter getrokken door een ander licht. Links in het weiland, een verdieping hoog, een raam waarachter licht brandde. Er stond nota bene een containerwoning in het weiland en ook een auto. |
|
03 juni 2011 | Lees verder... |
| |
| Nieuwbouw |
| Eén van de mooiste dingen die je kan overkomen is dat er een nieuw huis tegenover je wordt gebouwd. Vanaf de dag dat er nog paardjes zwemles kregen tot de oplevering ontvouwt het hele bouwproces zich voor je ogen als indertijd een toneelstuk op de planken in Zaal Zwols. Wat me altijd heeft beziggehouden is de vraag hoe het dak vast wordt gemaakt aan de muren. Nu weet ik het: nauwelijks. De zwaartekracht moet het meeste werk doen, het dak drukt op de muren als Beatrix’ hoed op haar kapsel. |
|
18 mei 2011 | Lees verder... |
| |
| Meivakantie |
| Gezegend met een prachtige baan in het onderwijs geniet ik met volle teugen van mijn vakantie. De “Meivakantie” wel te verstaan. Prachtig weer zoals u inmiddels ook wel zult hebben ervaren. Wel droog, heel droog, maar ja “elk voordeel heb zo z’n nadeel”. Wel een heel bijzondere meivakantie.
Natuurlijk zoals altijd de geboortedag van wijlen ons Juultje, Koninginnedag dus. De Koningin bezoekt twee voor mij onbekende plaatsjes. Met een hoed die zoals altijd veel weg heeft van een te grote ufo of een karige verjaardagstaart, bekijkt zij in goed gezelschap de feestelijkheden. |
|
06 mei 2011 | Lees verder... |
| |
| Zes jaar christelijk onderwijs |
| Ik ben van ’53 en kom uit een gereformeerd nest. Halverwege de vorige eeuw betekende dat, dat sommige paden ontoegankelijk waren verklaard en andere voor je waren uitgestippeld. Ontoegankelijk was het pad naar werelds vermaak, zoals de kermis, en het pad naar het voetbalveld op zondagmiddag. Uitgestippeld waren de paden naar de kerk en het christelijk onderwijs. In Sleen was dat de School met den Bijbel. Toen nog een lagere school met zes klassen, waarin iedereen met hetzelfde bezig was, omdat individuele takenbriefjes en dyslexie nog niet bestonden.
|
|
22 april 2011 | Lees verder... |
| |
| Co |
| Wij hebben 2 honden. De ene is een Labrador retriever, de ander is Co. Eigenlijk is Co geen hond, zo denken wij, maar een kruising tussen een kat, een hond, een clico en een zwabber.
Ooit ging Annemarie naar het asiel om een hond op te halen. Bij de ingang koos een net binnengebracht slachtoffer haar uit en stonden beiden 5 minuten later weer op straat, met elkaar verbonden via een dun riempje. Toen ze thuis kwamen zij een grapjas, kijk, Annemarie & Co. Sindsdien heet de hond Co. In het begin was dat wel eens verwarrend, want als wij de hond riepen, dan kwam de buurvrouw, die ook zo heet. Eigenlijk heet ze Coba, maar iedereen zegt Co. Of buurvrouw natuurlijk. |
|
06 april 2011 | Lees verder... |
| |
| Hortensiadieven? |
| Ik ben dol op hortensia’s. In mijn voortuin staan ze te pronken. In de achtertuin staan twee ‘krijgertjes’. Dit weekend was ik achter bezig een pol met siergras tot de grond toe af te knippen. Mijn oog viel op de hortensia die er naast stond. Die was ook met de grond gelijk gemaakt. Allemaal keurig schuin afgesneden stelen. Wie had dat gedaan? Welke onverlaat had in mijn achtertuin rondgeslopen? Snel liep ik naar het andere krijgertje....ook gekortwiekt! In de voortuin was gelukkig niets aan de hand. Alles stond nog stevig in de steel. |
|
14 maart 2011 | Lees verder... |
| |
| 'Krimp' |
| Zoals de verstokte VVD’er allergisch is voor het H-woord, je in de vorige eeuw tegen Duitsers het woord ‘Krieg’ niet moest gebruiken (YouTube bij Don’t mention the war – Fawlty Towers en lach mee…) zo werd in de in Noord-Sleen gehouden voorlichtingsbijeenkomst over toekomstige woningbouw in de gemeente Coevorden krampachtig om het woord ‘krimp’ gedraaid. Krimp betekent ontvolking. Krimp betekent leegstand, op den duur kaalslag, afbraak en sloop. |
|
23 februari 2011 | Lees verder... |
| |
| 'Kopdoekies' |
| Onlangs weer eens les gegeven aan jongeren van het MBO. Normaal geef ik les aan de volwassenenopleiding. De les ging over communicatie. In één van de oefeningen ging het er om hoe je met elkaar zou moeten communiceren als je uit verschillende culturen afkomstig bent. Nou de leerlingen deden dynamisch mee zodra het onderwerp via een “slalom” kwam op de Asielzoekerscentra. |
|
11 februari 2011 | Lees verder... |
| |
| De Deel |
| Afgelopen zaterdagavond trad hij op in theater De Deel: Erwin de Vries. Een ras entertainer. Een Groningse jongen, die zijn eigen liedjes schrijft en zingt in het dialect van het Oldambt. Teksten gedestilleerd uit het dagelijks leven en uit zijn jeugd, gegoten in een muzikale mix van lekker in het gehoor liggende pop, rock met hier en daar wat jazzy noten en gevoelige ballads. Zelf op gitaar en verder uitstekend bijgestaan door een gitarist en een toetsenist. En dat alles aan elkaar gepraat met typische Erwin de Vries humor. Onbevangen, ad rem, direct, onverwacht. Erwin de Vries is modern entertainment in het Gronings. Een avondje lachen en luisteren. |
|
26 januari 2011 | Lees verder... |
| |
| 'Totale verwarring' |
| In een vorige column heb ik al kenbaar gemaakt wat de motieven waren met betrekking tot de verhuizing van de tandartspraktijk naar de Koepen, naar de voormalige pastorie van de gereformeerde kerk. Inmiddels heeft die verhuizing plaats gevonden en heeft hierover een prachtig artikeltje op Sleen.nu gestaan met als titel: de tandarts gaat wisselen. Deze wisseling heeft echter ook bepaalde consequenties. Privé en praktijk zijn nu ontkoppeld. Althans dat dachten we. Het vorige praktijk adres, waar ik ben blijven wonen is Brink 18, Sleen. Het nieuwe adres, waar ik alleen praktijk heb is de Koepen 1, Sleen. Waarom de post met goed adres en postcode voor de Koepen, gewoon op de Brink bezorgd wordt, weet ik niet, maar snap ik een beetje. |
|
12 januari 2011 | Lees verder... |
| |
| 'Recessie' |
| Zo. De kerstdagen hew weer had en ik moet zeggen dat Geert en ik er van geneuten hebt. Eerst al ies umdat alles zo mooi wit was. Net als vrogger. Geert
tikt mij altied votadaolijk over de vingers als ik dat zeg, want er bint maar acht witte kersten in een ieuw volgens hum, maar toch vun ik’t weer net als vrogger. Maar ik heb ok ontdekt dat er veul mensen bint die liever hebt dat’t vandaag nog begunt te warm waterregenen. Oes Albert is ok zo iene. Oes Albert is mien breur. Hef vrogger bij gemientewarken zeten en mus met dit weer altied met de sneischoef en zoltstreier op pad. |
|
29 december 2010 | Lees verder... |
| |
| Krantenbezorger |
| De eerste nieuwjaarskaarten druppelen binnen met de post. In onze oude woonplaats Rotterdam kwamen twee personen hun kaartjes persoonlijk overhandigen. De bezorger van het dagblad en de bezorger van het huis aan huisblad. Zij bleven na het overhandigen van het kaartje afwachtend staan en..... de boodschap was duidelijk: een fooi of een gift, hoe je het maar wilt noemen. De bezorger van het dagblad was doofstom en had moeite om zijn kaartjes aan de man te brengen bij de flat naast ons. |
|
16 december 2010 | Lees verder... |
| |
| De Melkhut |
| In de tijd dat paard Foekje nog in een grazige weide bij Lute en Monica aan de Groningerweg stond, vlak naast Sigrid Smeenge, met wie Foekje nog heel lang een zeer speciale band onderhield, getuige het luide gehinnik als we er met de kar voorbij reden, waarbij Foekje soms zelfs de puberale aanvechting had om ongestuurd linksaf te slaan, een jaar of zes geleden, passeerde ik dagelijks een woonhuisloze tuin aan de Vijverbrinkenweg. Aan het hek bungelde een bordje met woorden als ‘welkom’ of ‘vrije toegang’.
Het was een fraaie tuin, een soort hof. Alsof iemand hier een privéplek had gecreëerd. Compleet met tuinschuurtje. Misschien de eerste Slener sheddist? |
|
02 december 2010 | Lees verder... |
| |
| Spoken, horror en een roestvrijstalen schroefje |
| Ik sta weer eens het één of andere schroefje in mijn monumentale bolide vast te draaien. Voor de zoveelste keer. Maar ja monumenten vergen nu eenmaal onderhoud. Het is zo een rvs schroefje die te klein is en op een te moeilijke plek dient te worden vastgedraaid. Het metalen huftertje dreigt steeds uit mijn klamme handen te vallen als mijn mobieltje overgaat. Terwijl dat rotschroefje mij uit mijn elegante klauwen valt roep ik grommend de hogere goden aan. Neem dan toch maar mijn intelligente “bereikbaarheids dictator” op. Ik hoor aan de andere kant: “Moi Martin, met Roel Klasen” hebb’n ie ’t ok drok. Een krachtige vloek met moeite onderdrukkend, zeg ik met een ietwat raspende stem: “Nee hoor, Roel wat ister an de haand”. |
|
18 november 2010 | Lees verder... |
| |
| Fabeltjeskrant |
| Afgelopen zaterdag was het de nacht van de nacht. Dit evenement wil de mensen erop wijzen, dat er ’s nachts op veel plaatsen te veel licht brandt en dat dat niet goed schijnt te zijn voor mensen, maar vooral ook niet voor dieren. Dagdieren gaan door deze lichtvervuiling te laat naar bed en nachtdieren raken volledig de weg kwijt, omdat het overtollige kunstlicht hun zicht nadelig beïnvloedt. In heel Nederland stonden gebouwen die normaal hel verlicht zijn een nacht in het donker, gingen lichtreclames niet aan en werd straatverlichting niet ontstoken. Sleen deed ook een duit in het zakje door de toren van de dorpskerk een nacht niet in de schijnwerpers te zetten. |
|
04 november 2010 | Lees verder... |
| |
| Van Zuid-Westeind naar Noordeind |
| Heb je het gehoord? Aaldering heeft de Gereformeerde Kerk gekocht. Dat heet niet de Gereformeerde Kerk, maar de Ontmoetingskerk. Oh, dan heeft Aaldering de Ontmoetingskerk gekocht. Daar gaat hij wonen. In de kerk? Dat lijkt me sterk. Wat een ruimte; dan wordt het vast een atelier voor zijn vrouw. Of een oefenruimte voor zijn band. De laatste keer moesten ze namelijk bij Hidding repeteren omdat ze
nergens terecht konden. Maar het gaat helemaal niet over de kerk, maar over de oude parochie woning. Goh, mooi huis, maar daar woont de dominee toch nog? |
|
21 oktober 2010 | Lees verder... |
| |
| “Openbaren, stinksigaren!” |
| Ej mugt er um mij van denken waj er van denken wilt, maar het wordt er in Slien en umgeving niet makkelijker op um te bepaolen waor men nou eigenlijk bij heurt. Bin ik nou gereformeerd, of orthodox, of katholiek, of jeuds of hielmaol niks, of… geré-reformeerd, of openbaar of…….nou ja, zeg’t maar ies.
Vrogger wus men waor men an toe was. Slien en umgeving was in twie kampen verdield, de “griffemeerden” en de “openbaren”. Dat was dudelijk. Er was ok
nog een klein groepie dat hen’t lokaol gung, maar die deden de kinder vaak hen de Christelijke schoel. Ej huufden je maar te steuren an ongeveer de helft van’t darp. Daor gungen ej met um, daor zaten ej bij op de zang , op voetballen of op schoel , daor deden ej de bosschuppen, daor luten ej het timmerwark deur opknappen en daor legden ej ’t met an aj verkering hebben wolden. |
|
06 oktober 2010 | Lees verder... |
| |
| Integratie en radicalisering in Sleen |
| Sinds wij in Sleen wonen en de basisschoolkeuze voor onze kinderen hebben gemaakt heb ik gemerkt dat dit veel grotere consequenties heeft dan vooraf gedacht. Mijn kinderen spelen jammer genoeg nooit met kinderen van de ‘andere’ school. Ik heb hierover een kleine enquête gehouden onder kinderen en ouders. Conclusie: kinderen van de twee basisscholen spelen niet met elkaar tenzij ze naast elkaar wonen of familie van elkaar zijn.
Na de basisschool wordt de scheiding definitief. Iemand uit Sleen legde mij uit hoe dit gaat: kinderen uit het veen gaan naar het Carmel, kinderen uit het zand gaan naar het Esdal, tenzij ze op een christelijke school zitten, dan gaan ze naar het Hondsrug. |
|
23 september 2010 | Lees verder... |
| |
| Hedendaagse geschiedenis |
| Een roerig avondje was het destijds op 4 maart 2003 in zaal Zwols. Wethouder Bouwers (what’s in a name) werd fier gesteund & liefdevol gesouffleerd door een aller-charmantste mevrouw van BügelHajema Adviseurs, die, als een blindengeleidehond haar baasje over drempels leidend, de wethouder hielp de plannen struikelvrij te ontvouwen die na 6 jaar hun ‘definitieve’ vorm zouden krijgen. Maar ja, voor een enkele wethouder is definitief wat vormvast is bij waterijs in een kinderhand op de langste dag. Sprekend over de manege zei hij, kom ik pak het verslag er even bij, “dat de manege een inrichting is die niet in de bebouwde kom hoort.” Maar zie: de manege bruist van de activiteiten. Levendig, en beweeglijk als spermatozoïden van een dekhengst (die door een spleet in de stalmuur Foekje begluurt). |
|
09 september 2010 | Lees verder... |
| |
| Vakantiegangers |
| Vroeger hadden we konijnen. In een hok dat door mijn vader was getimmerd. Als het zomer was mochten ze op het grasveld in een ren. Daar konden ze lekker gras eten zoveel ze maar wilden. In het hok kregen ze konijnenvoer, dat wij in de berm langs de weg naar Diphoorn voor ze plukten. Af en toe kregen ze een stukje oud brood. Begin december gingen ze voor een paar gulden weg en in het voorjaar kwamen er weer nieuwe. Zo ging dat. In het bos waar ik woon zijn ook konijnen. Zwarte, grijze, bonte, kleine en grote. Wilde konijnen en verwilderde konijnen. Ze zijn niet bang voor mensen. Sommigen eten een stukje oud brood uit je hand en er is er één bij die je kunt aaien. |
|
17 augustus 2010 | Lees verder... |
| |
| 't Knaol |
| Goeiedag allemaol. Wij bint er weer heur! Gelukkig maar. Aj geern tot rust wilt kommen moej niet met een busreis hen Tirol gaon. Oh, het laand was prachtig. Die bargen en de mensen daor, geweldig. En lekker eten daj d’r kunt. Oh oh, Geert is zes kilo ankommen deur al die dikke schnitsels en die pullen bier. Ik bin dunkt mij nog wal op mien aole gewicht, want wat ik er deur’t lekkere eten bij kregen heb, dat is er an argenis wal weer ofgaon. Kiek, als men met een groep reist, dan möt men rekening met mekaar holden. Maar als wij weten hadden daw met een bus vol brokkenpiloten en körtkoppen hen Oostenriek muzzen, dan waw dunkt mij niet metgaon. |
|
01 augustus 2010 | Lees verder... |
| |
| Stekker nodig |
| Toen ik voor het eerst zijn winkel binnenstapte had ik een speciaal soort stekker nodig. Ik had in mijn badkamer twee elektrische tandenborstels en maar 1 stopcontact. Ik begon met uitleggen. Hij onderbrak me en zei: een mannetje-vrouwtje. Ik schrok even van deze vaktermen maar liep mee naar achteren de winkel in. Daar stond een hoge, vierkante, draaiende kast met allemaal laatjes en daar kwam precies uit wat ik nodig had. We raakten in gesprek en zo kwam ik er achter dat hij vroeger in dezelfde straat gewoond heeft als waar wij nu wonen. |
|
30 juni 2010 | Lees verder... |
| |
| Emmen - Coevorden 1-0 |
| Lintjeswolk, lintjeszonnestralen, lintjesmist, lintjestsunami, alles beter dan het deprimerende, druilerige, ‘lintjesregen’. Onwillekeurig kijk ik naar de fotogalerij van de nieuwste gedecoreerden in de gemeente Coevorden en ik word overvallen door een gevoel van teleurstelling en treurigheid: geen vrouw te bekennen. Na het zien van de geridderden uit Emmen, krijg ik heimwee naar deze plaats. Niet uit een geromantiseerd verlangen naar vroeger, naar de tijd dat zogenaamd alles beter was, nee, puur vanwege het feit dat Emmen er wel in geslaagd is vrouwen met linten te versieren. |
|
16 juni 2010 | Lees verder... |
| |
| Onverwacht naar Vlieland |
| Tja ik ben te laat, te laat voor het inleveren van mijn column. Maar niet tot mijn spijt moet ik constateren. U moet namelijk weten dat ik een nog al bewogen weekje achter de rug heb. Verplicht uitwaaien op Vlieland. Als een verrassing georganiseerd door mijn beide dochters. En dat als beloning voor vijfentwintig jaar trouwe dienst aan mijn innig geliefde “genote in de echt”. En dat was niet altijd pais en vree kan ik u wel vertellen dus die beloning was wel op zijn plaats. Nou ja om eerlijk te zijn ook wel voor mijn vrouw die heeft natuurlijk ook wel haar best gedaan. |
|
08 juni 2010 | Lees verder... |
| |
| Handjeklap |
| ‘Mooi dorp’, zegt de meneer die de spiksplinternieuwe brommobiel voor mijn vader komt brengen. ‘Zeker veel vakantiegangers hier ’s zomers.’ ‘Valt wel mee’, zeg ik. ‘Met slechts één camping schiet dat niet echt op en als het om aanvullende toeristische randvoorwaarden gaat, zoals de horeca, moet je niet in Sleen zijn.’
Martin, want zo heet deze meneer, kijkt verbaasd op. Hij komt uit Hardenberg en daar weten ze wel raad met toeristen. Maar goed, daar gaat het hier verder niet over. Hij komt dus de nieuwe brommobiel brengen, die mijn vader onlangs bij hem heeft gekocht. Pa was behoorlijk flauw van het lawaai dat zijn ouwe vervoermiddel produceerde en besloot onlangs een verbeterde versie aan te schaffen. |
|
19 mei 2010 | Lees verder... |
| |
| Hobby |
| Een jaar geleden heb ik een column geschreven over lawaai. Opgedrongen, en ook eigen lawaai. Sommige mensen hebben dat begrepen, maar niet iedereen. Eén van de meest stompzinnige reacties die ik via het forum mocht ontvangen was het overduidelijke: Och man, zoek een hobby.
Maar, hoe meer ik daar over nadacht, hoe minder erg ik dat vond en uiteindelijk kreeg ik zelfs het besef en zag ik het licht.
Ik moest een hobby zoeken, en dat ben ik gaan doen. Ik ben gaan snuffelen in het Slener verenigingsleven om te kijken of ik iets leuk vond en er mijn hobby van zou kunnen maken. |
|
06 mei 2010 | Lees verder... |
| |
| Ruumte |
| Wij lupen vanweek over’t tegelpad langs de tennisbaan op’t knaol an. Wat is’t daor weer roem worden non Bert Scholte en Roelfie Hoekman en consorten de singel langs de gruunkampen van de manege mooi opsnuid hebt. Mien Geert vun’t host wat te kaal, maar ik hol er wal van. Non kuj vanof ’t knaol het darp mooi zien liggen. En men kan ok veul mooier hen boven kieken, naor de wiedse blauwe lucht. En wat was dat mooi vanweek. Er was gien vliegtuugstreep te zien. Toch mooi daw ok nog ies wat kriegt van Iesland. Wij kregen een beetien het “autoloze zundag gevuul”, maar dan veur vliegtugen. Zo möt de lucht er hiel vrogger ok oetzien hebben. |
|
25 april 2010 | Lees verder... |
| |
| Kind en vuur |
| Vuur. Ik heb er warme herinneringen aan. Toen ik kind was werd er op oudejaarsavond elk jaar een vuur gemaakt midden in ons Veluwse dorp. Jongens legden autobanden op de asfaltweg, overgoten deze met benzine en al snel vlamde het hoog op. Even later kwam de politie er aan met gierende banden en zo begon er een spannende strijd tussen de vuurmakers en de politie. Wat dat betreft viel de eerste oudejaarsavond in Sleen tegen.
Dit werd helemaal goed gemaakt door het paasvuur. Dat overtrof mijn stoutste verwachtingen. En bovendien was dit een geweldige vuurdoop voor mijn gezin. |
|
08 april 2010 | Lees verder... |
| |
| Old papier |
| Slien hef een alleraordigste vörm van inburgeren, een cursus zu’k ’t niet willen numen, mar een ritueel is het wis. De ienige veurwaarde veur deelnaome an dit ritueel is daj kroost veur de basisschoel moet anlevern. Is dat het geval, dan muj met, dan woj twie maol per jaor oetneudigd old papier met te helpen inzameln. Mien allereerste keer was halverwege de jaoren negentig. Under leiding van mien mentor Tonnie Warners mug ik plaots nimmen in de container op een vrachtwagen, de drempelloze deuren wagenwied lös. In uptempo deur Slien sjezen, met ‘n achterneerse blik. Tonnie legde mij de ins en outs van Slien oet en vaoderlijk waorschouwde hie veur gemiene bochten en verwachte remacties, hie wus ja persies de grote papierbulten. |
|
24 maart 2010 | Lees verder... |
| |
| Een schoner milieu, een schoner Sleen |
| Zondagmorgen, nou ja morgen het loopt al aardig naar de middag toe. Mijn vrouw komt terug van een ontspannende wandeling met onze Sam, labrador met stamboom. Het verontrustende is dat mijn uitstekend ontwikkelde mannelijke intuïtie alleen maar een vrouwelijke non-verbale irritatie waarneemt. Met een zucht leg ik de weekendbijlage van het Dagblad v/h Noorden terzijde. Ik vraag me af wat er gebeurd zou kunnen zijn. “Het is belachelijk, wat ‘n rotzooi” zegt mijn geliefde met een onmiskenbare en overtuigde verontwaardiging in haar overslaande stem. |
|
11 maart 2010 | Lees verder... |
| |
| Kunstwerk |
| Een tijdje geleden kreeg onze badmintonvereniging het verzoek om een bijdrage, niet zijnde een creatieve bijdrage, te leveren aan een kunstwerk voor de sporthal, waarvan ook onze vereniging actief gebruiker is. Dit kunstwerk zou de kroon moeten zijn op een onlangs gerealiseerde verbouwing, in de vorm van uitbreiding van de entree en de kleedruimtes, waarvan algemeen wordt gevonden dat dit een enorme verbetering is, aangezien de faciliteiten, op met name het terrein van de kleedruimtes, nogal te wensen overlieten. Ik breng u in herinnering mijn schrijven van oktober 2007, waarin ik mijn beklag doe over de staat waarin de douches van de kleedruimtes zich op dat moment bevinden. |
|
25 februari 2010 | Lees verder... |
| |
| Afvalscheiding |
| Het leven wordt er niet leuker op. Vroeger had je gewoon koude winters waarin je kon schaatsen. Op schilderijen uit de 17e eeuw zie je al de eindeloze ijsprettaferelen, en de eerste generatie voorouders van moeders kant heeft elkaar in februari 1823 op de dichtgevroren Vecht ontmoet, alwaar de verhitte gemoederen een eerste wak van die winter veroorzaakten. Tegenwoordig heb je hier of geen, of een veel te lange winter zonder ijspret, maar met een tekort aan strooizout, zodat de kat ’s morgens van de bak gegooid wordt, omdat je het grit nodig hebt om het pad naar de brievenbus stroef te houden. |
|
10 februari 2010 | Lees verder... |
| |
| Snei |
| Geert en ik komt de leste tied wat minder vaak de deur oet dan aans. Wij bint beide bang um de bienen te breken en ’t is oes smangs ok gewoon te kold. Maar als wij oes er dan toch an waogt, dan geniet wij met volle teugen. Geert en ik holdt wal van de winter, veural als’t dan ok echt winter is zoals van’t jaor. Dan trekt wij oes dik an en dan loopt wij hen de iesbaan. Aj even weerum in de tied wilt, moej hen de iesbaan gaon. Ok al scheuvel ej zölf niet meer, dan nog koj weerum in de tied. In’t hokkien bij Theo en Tinus braandt de kachel, het rök er naor warme sukelaomelk, naor scheuvelveters, naor bezwiette lichamen, en naor de potkachel, en het röp bij mij altied een zee an heldere herinnerings op. |
|
29 januari 2010 | Lees verder... |
| |
| Moi! |
| Het leven in Drenthe geeft telkens weer nieuwe momenten van verwondering. Zo ook met de begroeting van elkaar op straat.
Sinds we in Sleen wonen geniet ik van het feit dat totaal onbekenden mij groeten, en ik groet dan ook altijd enthousiast terug. Meestal met Hallo! of Hoi!Het doet mij denken aan mijn dorpse jeugd in Zuid-Holland en de Veluwe. Overal werd er gegroet door jong en oud. Toen ik als puber naar de grote stad verhuisde bleef ik doorgroeten op straat en in de metro. Maar niemand groette terug. Dus daar hield ik snel mee op. |
|
13 januari 2010 | Lees verder... |
| |
| Kerstnachtdienst |
| Het koor zingt met gevoel, tijdens de uitbestede schriftlezing vraagt de dominee zich glimlachend af hoe hij vroeger zijn werk toch afkreeg zonder de uitgebreide werkbalkopties van Word, de kerstboom doet vol vuur zijn best zo groen mogelijk af te steken tegen de sneeuwwitte kalk en mijn gedachten springen van de kilometerheffing via Q-koorts naar een gedroomde engel die Knillis heet. Door menselijk falen dreigt hij door een dakluik te vallen. Net op het moment dat Knillis zich realiseert dat hij kan vliegen, steekt een andere gewoonte de kop op, een afwijking zeggen sommigen. |
|
31 december 2009 | Lees verder... |
| |
| December |
| December, de maand van cadeautjes, genoeglijk samenzijn en verlichting. December, je optutten voor culinaire etentjes. December, warme chocolademelk, schaatsen, sneeuw en kou. Met name dat laatste is wat mij, als jonge ouderwordende man, altijd weer de rillingen bezorgd. Laten we wel wezen december is op de keper beschouwd een hele vreemde, zeg maar bizarre maand. Maanden van te voren hebben we ons kroost en voor sommigen het nakroost, wijs gemaakt dat Sint Nicolaas met zijn Zwarte Pieten weer zullen arriveren in een stoomboot. Wie vaart er nog in zo’n roestig vaartuig die door de internationale milieucommissie per direct zou worden betiteld als een gevaar voor de gehele mensheid. |
|
17 december 2009 | Lees verder... |
| |
| Sluis |
| ‘Is er nog wat gebeurd in Sleen de laatste tijd?’ Ik vraag het aan Klaas Klasen, die net als ik af en toe een biertje komt drinken in café Moorman in Erm, het uitgaanscentrum van Sleen.
Klaas is onlangs toegetreden tot het genootschap van Bekende Sleners, omdat hij, bij mijn weten als enige na-oorlogse Slener, het NOS-journaal van 8 uur heeft gehaald. Hij werd geïnterviewd in Witteveen langs de kant van de weg, toen het peloton van de Ronde van Spanje daar afgelopen zomer langs het graf van Relus fietste. Klaas vatte de beleving van veel Drenten aangaande de Vuelta samen in een paar prachtige woorden en verdiende zo een plaatsje in het journaal. |
|
02 december 2009 | Lees verder... |
| |
| De Pieterpadter |
| Vorige keer heb ik het uitgebreid gehad over de linedancer, die je overigens in de Verenigde Staten, in sommige staten, nog schijnt te kunnen aantreffen in zijn natuurlijke omgeving. Deze keer een geheel ander fenomeen dat nog letterlijk en figuurlijk rondloopt naar en rond Sleen.
De Pieterpadter.
Afkomstig uit een geheel ander reservaat. Ooit ontsnapt uit de zeehondencrèche te Pieterburen en gevlucht naar de Sint Pietersberg. Hij/zij deed dit in etappes en ruste hierbij uit in Sleen, komende vanuit Anloo. Een dag later ging hij door naar Coevorden, daarna naar Gramsbergen. Om aan de kost te komen heeft hij daar een boekje van gemaakt dat nu door allerlei wandeladepten als heilige wandel-Bijbel gebruikt wordt als leidraad voor een mooie Pieterpad wandeldag. |
|
18 november 2009 | Lees verder... |
| |
| Olderwets duuster |
| Hej al zien dat de haan weer op de toren stiet ? En dat de klokken er ok weer an zit ? Ha man, wat’n opluchting. Ik was al bang dat ze steulen waren. ’s Mörgens stun in de kraant dat de goldpries nog nooit zo hoog west was, aanderdaags waren de haan en de klokken vot. Maar gelukkig, zie bint er weer. D’aol toren stun er ok jao zo haveloos bij. ’t Leek wal oorlog.
Trouwens, dat leek’t de leste tied wal vaker. Veural ‘s aovonds op plekken waor de straotlanteerns het niet deden. Ik miende dat zie dat oet bezuniging deden, maar ’t was net aansum. Er was juust te veul stroom, en doe waren de stoppen knapt of zowat. Zie zeden: Die stroom kwam bij Hazelaar veur op’t Haantie vot. Van die vergister, waor zo gruwelijk veul mais hen giet. Het zwembad zal er dunkt mij ok warmte van kriegen. Het bad kan heur nog wal an de kook kommen. |
|
05 november 2009 | Lees verder... |
| |
| Bovag voor beesten |
| Dankzij een doelmatige lobby van de automobielindustrie en de krakkemikkige staat van de vroegere auto werd ooit de ‘beurt’ geïntroduceerd; om de zoveel tijd of kilometers doorsmeren, nakijken en factureren.
‘Dat kunnen wij ook,’ dacht een door gebrek aan klandizie geplaagde tandarts: alle cliënten halfjaarlijks in de wachtkamer, pijn of geen pijn, kaakrot of niet, altijd gegarandeerd werk.
Uiteraard konden de huisartsen door een tanende markt, voortschrijdend zakelijk inzicht, wie zal het zeggen, niet achterblijven en die vonden de griepprik uit en de suiker- en bloeddruktsjek voor ANBO’ers. Vorig jaar dacht ik: kom, wat goed is voor de baas is goed voor het paard, ik ga eens naar de dierentandarts om naar Foekje’s kiezen en tanden te laten kijken.
|
|
21 oktober 2009 | Lees verder... |
| |
| Waarom zo ver weg als het ook dichtbij kan |
| Hoe komt het toch dat tegenwoordig elke student in den vreemde, het liefst aan de andere kant van de wereld, praktijkervaring meent op te moeten doen. Tenminste zo komt het op mij de laatste tijd over.
Vroeger, toen ik nog een jonge god was, volstond het om op fietsafstand, hoogstens busafstand een instelling of bedrijf te bezoeken. Daar deed je dan door noeste arbeid praktijkervaring op.
Zat je op kamers dan bracht je de onwelriekende was naar mama. Geen haar op papa’s hoofd die er in die tijd aan dacht om deze nobele taak op zich te nemen. Vlak na aankomst bij het ouderlijk huis consumeerde je bij dit praktische familiebezoek dan tevens de gehele koelkast leeg. Wat je niet op kreeg werd je dan wel stilzwijgend toegeschoven door een moeder met een liefhebbende blik in de ogen. Hoefde je tenminste de volgende dag niet meer te koken en dat scheelde mooi in je portemonnee. Dat is tenminste één van die dingen die voor mijn gevoel weinig tot niets zijn veranderd. |
|
07 oktober 2009 | Lees verder... |
| |
| Slijterij |
| Tabak, Timmer, Slik en Prins. Namen waar we als kinderen ontzag voor hadden. Zeker als de mensen die deze namen droegen waren gekleed in uniform. Met van die wijde broekspijpen, die onder de knie verdwenen in hoge schachten van gevaarlijk uitziende laarzen. En niet te vergeten de bijbehorende pet, waarmee hun gezag nog meer uitstraling kreeg en waar je al bang van werd, als de glimmende zwarte klep erop ook maar even in jouw richting keek, terwijl je toch zeker wist dat je niets had gedaan dat bij de wet verboden was, of zoiets. Ze waren in het dorp ook altijd zeer nadrukkelijk aanwezig. Niet vanachter een voorbij rijdende autoruit, maar op een degelijk rijwiel, dat hen was verstrekt door het Korps Rijkspolitie en waarop ze, als dat nodig was, met plichtsbesef de achtervolging inzetten. Blauw op straat was in het Bromsnortijdperk ook écht blauw op straat. |
|
23 september 2009 | Lees verder... |
| |
| Linedancers |
| Volgens recente onderzoeken, uitgevoerd door zeer deskundige en betrouwbare bureaus, heeft ieder mens bepaalde latente gedachten en dromen over zaken die hij graag een keer zou willen doen, maar nooit zal realiseren. Zo ook ik.
Al jaren droom ik, en soms spreek ik het nog uit ook, van iets dat ik heel graag zou willen, maar nooit uitvoer. En net als deze gedachten in frequentie weer wegebben, en verdrongen worden door andere veel minder mooie dromen, nadert het eerste weekend in september en komen alle verdrongen gedachten versneld weer terug.
Want, met het naderen van de najaarsmarkt nadert ook het moment dat zij er weer zijn, mijn favoriete doelgroep, mijn idolen, mijn favoriete levenswijze, de Linedancers.
Een combinatie van humor, souplesse, choreografie, atletisch vermogen, fitness, muziek, aerobics, nostalgie en lifestyle vertegenwoordigd onder één noemer. |
|
09 september 2009 | Lees verder... |
| |
| Peerdeviegen |
| Geert en ik kuiert nog wal ies over het tegelpad langs de sportvelden op de Jongbloedvaort an. En vanweek vrugen wij oes of hoe’t giet met de vlaggiesprikker in de hondekeutels langs dat tegelpad. Keutels ligt er nog wal hier en daor, maar gien vlaggies meer met mooie spreuken er op. Wij zagen trouwens nog wal een vrouwspersoon die zunder schaamte gewoon de hond schieten luut midden op het trainingsveld. Ej zullen zun mèens toch….
Zul er nog zulkswat als hondenbelasting bestaon, vrugen wij oes of ?
Sinds oeze Fikkie dood is, en da’s al weer helderop een jaor of wat, staot wij daor eigenlijk nooit bij stil. Maar vandeweek, vlak bij de bakkerswinkel, mus ik daor zo-in-iens weer an denken. Vlak bij ingang van de winkel lag een dikke öpper stront. Nee, niet van een hond. ’t Was peerdestront. Wal’n emmer vol ! Zul zun ruiter dat non niet vernimmen dat zien peerd daor een vlot stront hen schet, dacht ik bij mijzölf ? En trouwens, wat een gekke plek, zo vlak veur de bakkerswinkel. Wel komp daor non met’n peerd ? En wel möt dat weer ophemmelen ?
|
|
26 augustus 2009 | Lees verder... |
| |
| Mollen |
| De dood is overal. Ook op een camping. Net onder het gras. Een strakke klem heeft zijn werk gedaan. Met een mix van schroom en trots bekijk ik het zachte velletje, de bleke neus en de voorpoten, ik zou bijna voetjes zeggen.
‘Boer Klaas,’ hoor ik een heldere stem van een zesjarige naast me, ‘wat heb je daar?’
Ik toon de dode mol.
‘Dood?’
‘Als een pier.’
‘Mag ik hem voelen?’
Terwijl ik de ingedeukte ribbenkast met mijn hand bedek, laat ik Splinter de mol zien.
‘Mag ik ‘m?’
Uit mijn eigen jeugd herinner ik me de wens dode dieren aan te raken.
‘Nee, maar je mag hem wel aaien,’ en ik strek mijn hand uit naar Splinter, die inmiddels gezelschap heeft gekregen van zijn zus, Vlinder. Nieuwsgierige blikken. Onderzoekend.
Normaal gesproken kieper ik dode mollen over de heg, maar deze keer niet.
Verontwaardiging wanneer ik het dode beestje in de groene container gooi.
|
|
12 augustus 2009 | Lees verder... |
| |
| Vrouw in een mannenpen |
| Mijn nieuwe rondje is al lang niet nieuw meer. En mijn nieuwe omgeving is al even vertrouwd als mijn oude. En dat de hond nu meeloopt,daar ben ik ook lang aan gewend. Alles went namelijk. Het oude vertrouwde verdwijnt langzamerhand naar de achtergrond. Ook al is Sleen nog zo mooi en vertrouwd, dat geldt inmiddels ook voor Drijber. En ook hier wonen aardige mensen. En ook hier is veel te doen. De binding met Sleen, waar ik in mijn vorige column ook al over sprak, verdwijnt meer en meer. Vorige keer zei ik dat ik nog contact blijf houden door het schrijven van mijn columns. Maar dit is toch mijn laatste column.
|
|
05 augustus 2009 | Lees verder... |
| |
| Vakantie |
| Ik zit in het restaurant van de jachthaven van Kuressaare. Een aardig meisje brengt een cappuccino. Buiten giert de storm. Op de kade trekken vlaggen masten krom en de boten in de haven dansen aan de steiger. Het is windkracht 8 met uitschieters naar 9. Ik vaar mee op de Super Nova in de Golf van Riga. Terwijl ik in het restaurant zit te schrijven aan deze column, zitten Jan, Herman en Auke op de boot. Die ligt met de achterkant naar de steiger en met de punt schuin in de wind. 'We hadden gisteren toch een extra lijn moeten aanleggen', zei Jan de kapitein vanmorgen bezorgd. De boot ligt aan de voorkant maar met een lijn vast en de vraag is of die het wel houdt. Zo niet dan waaien we tegen de buurboot aan en moet er snel worden gehandeld om schade aan beide boten te voorkomen. |
|
17 juli 2009 | Lees verder... |
| |
| Een bijna tien. |
| In mijn vorige columns heb ik mij wel eens een beetje kritisch uitgelaten over bepaalde activiteiten en sferen. Daar werden weer een boel mensen nerveus van, omdat ze het niet snappen of willen begrijpen en die gaan daar dan weer raar op reageren.
Lieve mensen, ik heb alles ter harte genomen en wil vanaf nu alleen nog maar vrienden maken en niemand meer ongelukkig laten worden of laten ergeren. Ik geef het toe, het is moeilijk maar het moet. Per slot van rekening hebben we net het feest van de verbroedering achter de rug. Het feest van het collectieve vrolijk zijn, per straat, buurt, ja zelfs gehele dorp. Het maakte niet meer uit, Akker of Fontein, als we maar vrolijk zijn. |
|
07 juli 2009 | Lees verder... |
| |
| Straotversiering. |
| Hiel Slien is in de ban van’t Zudenveld. Trouwens, niet allen Slien, maar volgens oes ok de rest van Drenthe, want ’t is ’s aovonds tegen half elf net of de A-37 umleid wordt, dwars deur Slien hen.
Geert zeg wonsdag tegen mij: “Wij kunt oes tan’Aoltie ok nog wal ies even ophalen, ien dizzer dagen”. Tante Aoltien zit in “Heidehiem”. Zie komp zowat nargens meer, en daorum zul een bezuukie an oes versierde darp wal een mooi verzettien veur heur wezen, hadden wij zo dacht.
Gistermiddag tegen drie uur hef Geert heur ophaald, met rolstoel en al. Even een deken over de bienen, de jas an, das en kopdoek um, en zo scheuven wij even later met oes aole tante deur Slien. |
|
20 juni 2009 | Lees verder... |
| |
| Paardenkar |
| Vooral ’s zomers maak ik ritjes met de paardenkar. Kamperende gasten achterop, de kinderen beurtelings naast me op de bok en vaak buurman Jo erbij.
Paard Foekje inspannen (bestaan er mooiere namen? Eerst die zachte F, dan die rustgevende OE, afgesloten door een kloeke K en een wegglijdend appendixje). Een buurmeisje van vroeger heette Foekje, Foekje van der Zee, dochter van de melkboer. Vorig jaar nog stelde ik me voor aan een mevrouw die stralend haar voornaam Foekje noemde waarop ik haast nog stralender zei dat dat mijn favoriete meisjesnaam was waarop zij het toppunt van stralen bereikte, dat ik onnodig doofde door te vermelden dat mijn Friese merrie die naam ook draagt. Hoefschoenen aan, ja, je bent een moderne paardenman of niet; en dan, kalm stappend de Vijverbrinkenweg in; de in onze folder beloofde onthaasting begint nu op volle toeren. |
|
08 juni 2009 | Lees verder... |
| |
| Mijn lief |
| Het is donderdag, het wordt avond. Het is 23 april. De vergadering is twee weken uitgesteld. Niet vanwege mij, maar omdat er toch teveel bestuursleden niet aanwezig kunnen zijn. Kan ik me dus nog beter voorbereiden. Voorbereiden op mijn afscheid. Afscheid van SleenWeb. En van www.sleen.nu. Denk ik.
Ik rijd met gemengde gevoelens naar Sleen, vanuit het kleine en mooie Drijber, langs een prachtige route: het Mantingerveld, Meppen en Oosterhesselen. En ik neem gewoon deel aan de vergadering. Tot mijn afscheid nadert. Ik heb de behoefte om nog wat uit te leggen. Dat het wel raar is. Dat ik er vanaf het begin bij betrokken ben geweest, bij het nadenken over een website. Na de oproep die Geke had |
|
20 mei 2009 | Lees verder... |
| |
| Forum |
| Leuk idee, dat forum op sleen.nu. Iedereen kan op deze manier goeie en slechte ideeën kwijt over Slener zaken. Het slechtste idee tot nu toe, vind ik het verplaatsen van de grote zwerfkei bij het Armhoes naar het oude gemeentehuis, dat tegenwoordig multifunctioneel centrum heet. Het voorstel komt van Mojo Clinton. De jongens van Mojo vinden dat de kei, met een bordje erop omgetoverd tot oorlogsmonument, beter tot z’n recht komt op de door hen voorgestelde locatie. Mojo Clinton is een rockband en dat is waarschijnlijk ook de enige verklaring waarom ze zich met deze steen bezig houden.
Nog zo’n idee waarvan ik denk ‘wat moei d’r met’, is het plaatsen van een muziekkoepel op het grasveldje tegenover het appartementencomplex. Best handig als mijn ouders die daar wonen volgend jaar 60 jaar getrouwd zijn en het regent pijpenstelen. De serenade van Crescendo kan dan |
|
06 mei 2009 | Lees verder... |
| |
| Kolere herrie |
| Vooruitgang houd je niet tegen. Hoeft ook niet, maar dat wil niet zeggen dat we er op vooruit gaan. Maaide mijn opa nog met de zeis, mijn vader met een handmaaier, ik doe het met een benzine maaier. Daarnaast heb ik nog een kettingzaag, een kloofmachine, een versnipperaar, een bladblazer en een elektrische heggenschaar, en het vervelende is, ik gebruik ze ook nog. Net als de buurman, die hetzelfde heeft en gebruikt. En zijn buurman, en mijn overbuurman en ook zijn buurman En altijd gebruiken die buurmannen het spul als ik even niets gebruik, behalve een maaltijd. Maar dat merkt buurman niet, die heeft al gegeten en gehoorbeschermers op. |
|
22 april 2009 | Lees verder... |
| |
| Paosen. |
| Wat is’t een bedrievigheid in Slien hè, non’t zulk mooi weer is. Elk is in de tuun an’t krabben, of’t leven er van ofhangt. En non hielemaol vanzölf, met het Zudenveld in aantocht.
En waor ik zölf slim bliede um bin dat is dat er weer een echt Sliener gebouw veur oes Slieners beschikbaar komp. Ik bedoel natuurlijk de Deel. Ej weet wal, waor vrogger Gerriet Bussemaker in woonde, en waor later de bibliotheek en de VVV in zat. De leste jaoren hiette’t zo-in-iens het Mariushoes. Ik moet eerlijk bekennen da’k er in die tied nooit binnen west bin. Och, ik haar oet neischierigheid nog wal ies kieken wilt, maar dan mus ik allen hen binnen. Mien Geert hef an zulkse galerieën al hielmaol gien oardigheid. En als ’e die karstenboom daor in de hof zag die daor half van de |
|
10 april 2009 | Lees verder... |
| |
| Een nieuwe lente, een nieuwe dag, een nieuw begin. |
| Vrijdagmorgen 20 maart, 7.00 uur, een irritant geluid wekt mij uit de slaap der rechtvaardigen. Met het gevoel alsof ik ben overreden door het treinstel van de Betuwelijn kijk ik naar mijn wekker. Tijd om me om te draaien en nog even te soezelen zoals ik dat noem. Soezelen is tijd rekken, nog even een poging wagen om je wederom te begeven naar dat land van de slaap, vergetelheid, de droom en wat al niet meer. Een vreemde neiging, temeer daar tijd dan een oprekbaar begrip lijkt. Een kwartier verandert met een beetje geluk in een eeuwigheid. Deze morgen lukt het niet. Mijn anders zo stalen conditie van het lichaam is |
|
22 maart 2009 | Lees verder... |
| |
| Ode aan de buurman |
| Een jaar geleden schreef ik:
Mijn auto wilde vanochtend niet starten. De accu had het begeven. Tja, wat doe je dan? Ik loop gewoon de straat in, op zoek naar behulpzame buurmannen. En al vrij snel vond ik er een. Ja, hij wou mij graag even helpen. Hij duwde de auto uit de garage, parkeerde zijn auto heel dicht bij die van mij en bevestigde de startkabels. Mijn auto vond dit nog niet voldoende aandacht, en deed dus niets. Tja, aanduwen dan maar. Ook de vrouw van de aardige buurman kwam erbij, maar al wat er gebeurde, de motor begon niet te lopen. Gelukkig zijn er nog meer behulpzame buurmannen, die ook nog alles zien. Er kwam er dus |
|
04 maart 2009 | Lees verder... |
| |
| Ratelgoot |
| Er zijn dorpen waar je je bij binnenkomst zo ongeveer te pletter rijdt op objecten, die daar op de weg zijn neergezet als snelheidsremmers. Levensgevaarlijke obstakels zijn het, die in veel gevallen twee meter na het bordje ‘50’ al zijn opgeworpen en vaak niet eens verlicht zijn en ook niet middels waarschuwingsborden ver daarvoor worden aangekondigd. In het donker zo’n situatie binnenrijden is levensgevaarlijk en kan dus onmogelijk bijdragen aan het verbeteren van de verkeersveiligheid in het bijzonder. Hoewel in het algemeen de snelheid er bij aanraking natuurlijk wel meteen uit is. Sleen kent deze obstakels niet. Als je vanaf Erm komt rijden, moet je wel afremmen om de bocht te halen. Kom je uit de richting Diphoorn, |
|
18 februari 2009 | Lees verder... |
| |
| Langs wegen en paden. |
| Heb ej ok al griep had met mekaar? Zölf bin ik er tot non toe gezegend ofkommen, maarja, ik heb de griepspuit had. Mien Geert niet. Die haar zulks niks in de reken. En vanweek hef ‘e ’t er an kregen. Hie hef drie dagen stief op bedde legen, maar non is ’t al weer wat beter, maar hie is nog zo nustig als wat. Kört veur de kont zeg maar. Hie kan niks verdragen en mak zuch um ‘t minste of geringste hellig.
Non hef ‘e vanmörgen ies even weer een endtie fietst. Even over Diphoorn, het Westerveld en de Broeken deur. Ik denk: Daor wordt ‘e vast beter van. Maar hie brieskerde’t oet doe ‘e thoes kwam. Zo kwaod. Ik zegge: Wat hej toch man. Hie zeg: “Ik arger mij kapot! D’r bint aal |
|
04 februari 2009 | Lees verder... |
| |
| Spelen en vallen |
| Naast columnist zijn voor Sleen.nu heb ik nog een paar andere functies die mijn tijd opslokken. Zo speel ik in een buitengewoon leuk bandje, speel ik een soort voorzitter van een betaald voetbal organisatie en speel ik af en toe voor tandarts.
Dat laatste doe ik het vaakst , en vind ik daarnaast ook nog steeds erg leuk. Maar niet altijd.
Zogenaamde dienst hebben vind ik nooit echt heel leuk. Wel noodzakelijk maar nooit echt leuk. En wanneer zo’n dienst dan gekoppeld is aan de eerste echte ijsdag sinds 12 jaar |
|
21 januari 2009 | Lees verder... |
| |
| In de supermarkt |
| Hij sluit zich aan bij de rij wachtenden voor hem. Onopvallend bekijkt hij de mensen en hun inkopen in de winkelwagentjes. Hij herkent opeens de rood groene verpakking van het wasmiddel bij de vrouw voor hem. In gedachten ziet hij hetzelfde pak, thuis op de plank naast de wasmachine staan. Hij heeft het verkeerde waspoeder uit het schap gepakt. Omruilen doet hij niet. Schuifelend zet de rij zich af en toe in beweging om na een paar passen weer te stoppen. Hij neemt het boodschappenbriefje nog maar eens door. Het is net een quiz! |
|
07 januari 2009 | Lees verder... |
| |
| 2009 zonder kleerscheuren |
| Woordenwisseling in mijn hoofd, onderweg van Emmen naar Sleen. Mijn linker- en rechterhersenhelft hebben ruzie:
‘Je mag niet doorrijden, dat kun je niet maken.’
‘Jawel hoor, iemand anders kan het beter dan ik.’
'Maar misschien ziet een ander het niet, en dan gaat ie dood’
‘Maar ik durf niet, en ik weet ook niet hoe het moet.’
En ik rijd door, voorbij de plek des onheils, naar Erm. Even later keer ik toch de auto en rijd ik terug, parkeer bij de boerderij, gluur door de ramen, zoek een deur waar ik kan bellen of binnengaan, niets. De overburen dan? Zij weten er vast wel raad mee. |
|
24 december 2008 | Lees verder... |
| |
| Rooklounge |
| Roken is niet gezond. Onderzoeken hebben dat ruimschoots aangetoond. Maar roken is wel lekker, dat hebben onderzoeken onder rokers aangetoond. En rustgevend, want al eeuwenlang is een roker geen onruststoker. Patat is lekker. Onderzoeken onder junkfood verslindende jongeren en Paul de Leeuw hebben dat aangetoond. Maar patat en aanverwante artikelen zoals: kroketten, frikadellen en schijven met een onduidelijke inhoud zijn niet gezond. Wetenschappelijk onderzoek heeft aangetoond dat je daar dik, vet en vadsig van wordt. Het kan leiden tot hart- en vaatziekten, een vette hekel aan bewegen en suikerziekte op jonge leeftijd. |
|
10 december 2008 | Lees verder... |
| |
| Wereldsleed |
| Je hebt soms in de wereld zogenaamde niet leuke dingen. Je hebt onaangename zaken, erge dingen, ja, zelfs heel erge of verschrikkelijke dingen. Zaken waar je je verschrikkelijk druk over kunt maken of die je je verschrikkelijk aantrekt.
De eerste categorie is bijvoorbeeld een onwillig supermarktkarretje, of een lekke band op een regenachtige ruilverkavelingweg, waarbij je geen krik bij je hebt en de ANWB je niet kan vinden. Erge dingen zijn een onverkoopbaar huis, de aandelenkoersen, of patat willen halen als blijkt dat de cafetaria dicht is. Heel erge dingen zijn die omstandigheden waar je direct niets aan doen kan zoals wereldleed, aardbevingen, tsunami’s of stammenoorlogen met miljoenen vluchtelingen. |
|
26 november 2008 | Lees verder... |
| |
| Snötteren |
| Verscheiden mensen zult er hiel aans over denken, maar ik hol wal van de maond november. Al die diepe kleuren van ’t ofstarvend blad, de geuren van ’t erpel- en bietenlaand, de overvloed an appels, de herinnering an vrogger doe wij in dizze maond altied een biest en een zwien slachtten…
Het ienige wat in dizze maond minder mooi is, dat is dat ik um dis tied altied een dag of wat barre verkollen bin en demp op de börst. Niet echt ziek, maar ok niks te fris. Gewoon snötterig zeg maar. Ik bin er non weer zun beetien of, maar non kregt mien Geert ’t te pakken. Die hef’t zölfde als ik, maar hie klag wal iens zo hard. Kerels bint ok zo kleinzerig hè. |
|
14 november 2008 | Lees verder... |
| |
| Het Diphoorngevoel |
| Bestaat dat eigenlijk wel, zo’n gevoel? En, wat is dat dan wel ? Er moet dan toch ook een Sleengevoel, een Drenthegevoel en een ga-zo-maar-door-gevoel bestaan!?
Toch heb ik bijzondere gevoelens voor dit dorp waar ik nu alweer 33 jaar woon. Wat voor gevoelens dan?
Het is een beetje van alles. Het is er prettig wonen, de mensen zijn vriendelijk en voorkomend. Ze vragen ook regelmatig naar je doen en laten. Wonderlijk is altijd weer dat je er achter komt dat ze veel meer van je weten dan jezelf denkt.
Er wordt door onze buren op ons huis gelet als we er niet zijn. |
|
29 oktober 2008 | Lees verder... |
| |
| En maar kijken naar de …. van het …… |
| Ze kent de weg. Is hier al eerder geweest. Dus gaat ze voorop. En ik volg. Ik zie niet zo veel. Ik moet me concentreren. Op het pad. En op Rita. Af en toe schiet er een deuntje door mijn hoofd: en maar kijken naar de kont van het paard, in een rijtuigie ……
Na een tijdje lukt het me wel, even heel snel om mee heen kijken. Hoe langer we fietsen, hoe vaker het lukt. Prachtig, die bossen rondom de Kibbelkoele. En wat is het een mooie route. Bomen vlak langs het paadje. Wat je soms amper een paadje kunt noemen. Toch weet Rita precies waar we langs moeten. |
|
15 oktober 2008 | Lees verder... |
| |
| Het is 22.30 uur. |
| ‘Wil je wat drinken?’, vraagt Janet.
‘Ja, een glas water graag.’
‘Water? Ben je ziek of zo.’
‘Nee, nog niet.’
‘Wil je geen biertje?’
‘Jawel, maar dat mag niet van de dokter.’
‘Hoezo. Ben je bij de dokter geweest?’
‘Nee, ook nog niet. Daar moet ik morgenochtend heen. Je weet wel, voor een meting van mijn bloedsuikerspiegel en het vaststellen van mijn bloeddruk. En helaas word ik geacht daar nuchter te verschijnen.’
‘O ja, daar heb je laatst een brief over gehad, maar is dat morgen?’
‘Nee, het kan volgende week ook nog, maar ik ga morgen.’
‘Waarom morgen?’
‘Omdat ik morgen een column moet inleveren voor Sleen.nu en ik nog geen flauw benul heb waar die over moet gaan.’ |
|
02 oktober 2008 | Lees verder... |
| |
| Het Gat van Sleen |
| Monumenten en bezienswaardigheden: Sleen heeft zijn kerk, zijn ex-gemeentehuis, zijn molen, zijn brink. Leuke plekken om te bewonderen, te bezichtigen of te fotograferen.
Daar kunnen we nu nog wat aan toe voegen: Het Gat van Sleen. Afgezet met wegenbouwlint is het dagelijks te bewonderen, vlak naast de manege. Een gat, wat is daar nu voor bijzonders aan?
Het volgende: Enige weken geleden stond op de plek van dit gat een heel mooi huis, de directeurswoning van de manege. Stond weliswaar leeg, maar bleef een heel bijzonder huis. Met de aankoop van de manege door de gemeente was deze ook eigenaar geworden van eerder genoemde woning. Veel personen en instanties hebben bij de gemeente |
|
17 september 2008 | Lees verder... |
| |
| Brummels zuken. |
| Ik zeg vanweek tegen Geert: Wij kunt wal ies hen brummels zuken gaon. Langs de Jongbloedvaort, daor bint er dunkt mij zat van’t jaor. Veur vittien dagen zöchten de toeristen ze almaol op, maar ’t is er non weer een stuk rustiger. De brummels bint weer veur oes. Net als de Kibbelkoel. Daor hebt Geert en ikke zundagnaomiddag nog een zettien in de zun zeten, Geert met de boksepiepen opkruld. Aans wil ‘e dat nooit, middel maank aal dat volk, maar non was’t er heerlijk rustig. Huufde gien mèens zuch an zien dikke spatao’ren te steuren.
Wij hebt gister wal drie uur bij de jongbloedvaort umscharreld, en wij bint gien mèens tegenkommen. Heerlijk. En wij hadden een emmer vol brummels. |
|
03 september 2008 | Lees verder... |
| |
| De neie tied |
| Ik werd door de redactie van Sleen.nu gevraagd om ook eens een column te schrijven. Waarom men mij daarvoor gevraagd heeft begrijp ik eigenlijk niet want ik sta nu niet bepaald als schrijver bekend! Toch maar geprobeerd.
Al jaren zijn Nita en ik woonachtig in Sleen. Ook al jaren (ik denk wel zo’n 14 jaar) regelmatig op stap met onze honden. Eerst met onze hond Bor en daarna met Rob en nu ook met Freek. Veel mensen kennen onze hond(en) wel en kennen daarom ons ook. |
|
20 augustus 2008 | Lees verder... |
| |
| Levensbomen in Erm |
| ´t is weer maandagavond. En weer samen met Ronald. Rondje Erm nu. Het blijkt vooral een rondje mooie boerderijen te zijn. En weer langs die derde lichtmast. Nu voor een andere route van de Deelgebiedcommissie I van de gemeente Coevorden. Nadat we vorige keer het Rondje om de Slener Toren liepen, doen we nu de wandeling door en om Erm.
De brink. Waar vroeger de tram stopte. Ik ben er al ontelbare keren langs gekomen en zie nu voor het eerst dat de bomen daar in een prachtige rechte lijn staan. Hier zal vroeger de tram tussen door hebben gereden. Ik zie het voor me. |
|
06 augustus 2008 | Lees verder... |
| |
| Klapkassie |
| Maandag waren ze in Sleen, de jongens van het trektochtteam van RTV Drenthe. Een nieuw team zonder mevrouw Benak. Die zit waarschijnlijk thuis te defibrilleren omdat ze zich vorige week vreselijk uitgesloofd heeft om geld te verdienen voor het Drentse Klapkassiesproject. 'Maar met kinderen doet ze het hartstikke goed', zei iemand. Klopt. Dat kan ik niet ontkennen, maar tegen volwassenen doet ze net zo klapkassie als tegen kinderen, vind ik. Aaldert Oosterhuis en Serge Vinkenvleugel gaan daar iets anders mee om. |
|
23 juli 2008 | Lees verder... |
| |
| Voorvallen om bij te zijn |
| Soms zijn er van die voorvallen waarvan je je maanden, ja zelfs jaren later nog realiseert waar je was en wat je toen aan het doen was. Bijvoorbeeld: toen de eerste man op de maan liep was ik met mijn ouders op vakantie aan het Gardameer in Italië. Toen Kennedy vermoord was was ik nog te jong maar bij het huwelijk van Charles en Diana was ik op visite bij een tante in de Achterhoek tijdens een fietsvakantie. Toen FC Twente van Ajax won zat ik in het stadion, en bij de première van Harm en Roelof zat ik toevallig in de zaal.
Soms heb je ook van die voorvallen waar je bij had willen, of moeten zijn om het helemaal op juiste waarde weten te schatten en te beleven. |
|
09 juli 2008 | Lees verder... |
| |
| V.V.V. |
| Ik zeg vanweek tegen mien Geert: “Het mag an mij liggen, maar ’t is net of er aal meer vrumd volk deur Slien trekt. En da’s aans niet zo slim, maar wij kunt de kop niet oet de baander steken, of er komp wal ‘n ien of aander vrumdeling op oes ofstappen die weten wil waor of ‘e langs möt hen Hesselen, of waor of de brievenbus is, en of er ok een bus deur’t darp komp. Het was de leste tied zo slim dat wij het gres er smangs host niet ofkregen. Haw net weer een streek ofmeid, stun er weer zun toerist. Woj weer begunnen, kriej de gresmeier niet an. Hej hum eindelijk an de loop, staot er weer toeristen bij de heeg. Ik zeg tegen Geert: wij moet er ’s mörgens maar um zes uur oet aw gresmeien wilt, aans kriew’t niet daon. |
|
25 juni 2008 | Lees verder... |
| |
| Luierweekend |
| Vrijdag, eindelijk vrijdag. Het is toch altijd weer een genot om dan huiswaarts te rijden. Aangezien ik in Emmen mijn dagelijkse brood verdien heb ik altijd de keuze uit twee routes. Op vrijdag neem ik altijd de toeristische route via Westenesch, over het ruilverkavelingsweggetje. U kent dat wel, dat weggetje met die bovenmaatse gasaansteker langs de weg. Jawel, dat weggetje waar je elkaar nauwelijks kan passeren. En waar je dan soms bij een naderende tegenligger denkt: ”as ie niet an de kaant giet, doe ik ’t ok niet.” Terwijl je dat denkt krijg je een donkerbruin vermoeden dat je tegenligger hetzelfde denkt. Gelukkig is het zo dat op het laatste moment “je met sien beid’n” dan in de naast gelegen modder en of kuilen langzaam weer voorthobbelt. |
|
11 juni 2008 | Lees verder... |
| |
| De derde lichtmast |
| Bij de derde lichtmast, rechts, zandpad Staatsbosbeheer. U wandelt langs een prachtige eiken bossingel …………….. Eerste zandweg rechts ………… Ca. 50 meter voorbij de stuw in het stroompje, rechts en meteen weer links, ruiterpad volgen ………
Samen met Ronald loop ik de wandelroute Rond de Sleener Toren, uitgegeven door Deelgebiedcommissie I, Buitengewoon platteland van de gemeente Coevorden. Ronald komt niet uit Sleen, en kent de omgeving ook niet. Hij verbaast zich over, en geniet enorm van de verschillende landschappen waar we door heen lopen op onze ruim 15km lange tocht.
|
|
28 mei 2008 | Lees verder... |
| |
| Sleen leeft! |
| Je moet even geduld hebben, maar uiteindelijk gebeurt het toch. Iemand krijgt een lid van het Koninklijk Huis zover, dat deze hoogheid, met een blinddoek voor, probeert een stuk uit een plak koek te happen, dat ergens in Friesland aan een touwtje bungelt. Het is Koninginnedag: het feest van folklore, tradities, vrijmarkten, oude ambachten, koekhappen en andere oubolligheden. Nergens ter wereld schaart een volk zich elk jaar zo massaal op dezelfde dag onder dezelfde noemer als in Nederland. Hoezo de Nederlander bestaat niet? |
|
14 mei 2008 | Lees verder... |
| |
| De komende festiviteiten |
| Rond het verschijnen van deze column zijn ze er weer. De koninginnedag festiviteiten, de 1 mei feesten, Hemelvaart dauwtrappen, de 5 mei wel of niet activiteiten en de pinksterdagenperikelen. |
|
27 april 2008 | Lees verder... |
| |
| Digitaal wandelen |
| Van Recreatie & Toerisme naar Kunst & Cultuur, dan via Educatie naar Zorg & Welzijn om tenslotte bij de Ondernemers uit te komen. Vervolgens nog even naar Sleen, het contact en de links en je hebt een rondje Sleen achter de rug. Binnen een paar seconden wel te verstaan. Wat ik heb gedaan? Laat op de avond, als half Sleen op één oor ligt en ik nog niet kan slapen? Een digitale wandeling over www.sleen.nu. En dat is leuk. Wat je allemaal niet tegen komt en wat je allemaal te weten komt! |
|
10 april 2008 | Lees verder... |
| |
| Paosen |
| Als men zo zien oor te lusteren leg, dan bint er toch een bult mensen die niet gelukkig bint.
Nee, niet dan? Gao maar ies nao in je iegen umgeving. Of krieg de buren maar ies’n aovond op visite. Wordt er nog wal waorens aans over proot als over ziektes, scheidings, dat alles zo duur is en over ’t weer ?
|
|
02 april 2008 | Lees verder... |
| |
| De gast-hond |
| Er is mij gevraagd om een stukje te schrijven voor Sleen.nu. Als gastcolumnist nog wel. En als gast kun je je niet alles veroorloven. Dan ga je denken en kom je tot de ontdekking dat het niet meevalt om zo’n ‘stukkie’ te schrijven. Zoiets te doen, zonder personen te kwetsen. Maar na enig nadenken besloot ik toch om het erop te wagen. Laat ik het maar eens proberen. Niet om te kwetsen, hoor. En zolang ik het niet over personen ga hebben, over een bestaand persoon schrijf, dan valt dat kwetsen ook wel mee. |
|
19 maart 2008 | Lees verder... |
| |
| Afdakje |
| Het schijnt dat er al bijna twee jaar lang een commissie bezig is met de opdracht een kunstwerk te realiseren voor het centrum van Sleen. Voor alle duidelijkheid: het centrum van Sleen is het punt met de grootste middenstandsdichtheid en als grootste trekker Albert Heijn. Dat kunstwerk hebben we te danken aan de reconstructie van 'downtown' Sleen, waar het hoogste bouwwerk nu het appartementencomplex is. Veel Sleners vinden dat het nooit zover had mogen komen. Hoe kun je zo'n mooi dorp nou verpesten met zo'n bombastisch gebouw? |
|
05 maart 2008 | Lees verder... |
| |
| Gastvrij |
| Coevorden is volgens een televisie programma uitgeroepen tot een zeer gastvrije gemeente. Sleen maakt deel uit van deze gemeente en dat is mooi meegenomen. |
|
20 februari 2008 | Lees verder... |
| |
| Ofscheid dokter Trompert |
| Heb ej ok nog hen’t ofscheid van dokter Trompert west ? Vast wal, want volgens mij hef hiel Slien er west. Foi foi, wát’n volk als daor was bij Wielens. Zie zeden van wal zeshonderd man. |
|
05 februari 2008 | Lees verder... |
| |
| Mijn Sleen |
| Jij doet toch iets in de journalistiek? Wil je dan geen column schrijven voor de website van Sleen? |
|
23 januari 2008 | Lees verder... |
| |
| Ogen in de buus. |
| Geert en ik mucht geern een ende lopen. Als’t niet regent, dan is oes het weer al gauw goed genog um de stevige stappers an te trekken. Wij hebt oes van’t veurjaor van die dikke lopschoenen koft in Exloo. |
|
14 januari 2008 | Lees verder... |
| |
| Kerstboom |
| ‘Een kerstboom is een naaldboom die traditioneel rond kerstmis in huis wordt gehaald om versierd te worden met kaarsjes, ballen, slingers, engelenhaar, uiteenlopende decoratieve figuren en eventueel een piek. |
|
28 december 2007 | Lees verder... |
| |
| Dokter? |
| In Sleen kun je alles verkrijgen, je kunt ‘t zo gek niet verzinnen of iemand heeft het wel. |
|
12 december 2007 | Lees verder... |
| |
| De Sliener toren |
|
185 stappen is het, precies 185. De oprit af, rechts, dan weer rechts, meteen links, en dan ben ik er, exact 185 stappen. |
|
30 november 2007 | Lees verder... |
| |
| Blad |
| Daor zint wal welken die een hekel hebt an de harfst, maar daor reken ik mijzölf niet bij. Ik vind’t wal mooi als de blaar an de bommen begunt te verkleuren. |
|
14 november 2007 | Lees verder... |
| |
| Douchen |
| Een kopje koffie bij Jan en dan tegen acht uur met z’n tweeën in de auto naar de sporthal. Elke maandagavond is dat een vast ritueel. |
|
31 oktober 2007 | Lees verder... |
| |
| De mannen op de heuvel |
| Afgelopen zaterdag stond ik weer een keer langs de lijn. Langs de lijn van het voetbalveld, bij Sleen-1. |
|
17 oktober 2007 | Lees verder... |
| |
| Moment van bezinning |
| Soms, heel soms heb ik een moment van bezinning en ga ik lopend door Sleen. |
|
05 oktober 2007 | Lees verder... |
| |
| Dokter Trompert |
| Weej wat mij non begroot ? Waor ik zo non en dan wal even um reren kan ? |
|
19 september 2007 | Lees verder... |
| |
| Aardige man |
| Nog een uur, dan moet ik weg. Ik begin al een beetje zenuwachtig te worden. Voel ik al wat of is het verbeelding? Nog een keer naar de wc. Ik ben toch net geweest? Nou ja, nog maar een keer. Is ook lastig als ik daar straks moet. |
|
05 september 2007 | Lees verder... |
| |
| AT-05-55 |
| Er zijn dingen die onuitwisbaar op je harde schijf staan gebrand. AT-05-55 en JZ-08-12 zijn van die dingen. Het zijn de kentekens van een Ford Anglia-bestel en een Ford Zephyr. |
|
22 augustus 2007 | Lees verder... |
| |
| Sleen. |
| Zanddorp in Zuid Oost Drenthe. Parel in het Drentse Zuidenveld. Toonbeeld van Drentse rust.
Zomaar wat aanduidingen die je kunt vinden in beschrijvingen met betrekking tot ons dorp op bijvoorbeeld flyers, folders en advertenties. |
|
07 augustus 2007 | Lees verder... |
| |
| Hoe zal ‘t weden met die lui oet Zweden? |
| Op 31 juli staan er in Sleen ongeveer 40 Zweden voor de deur. Hoe zal het dit keer weer gaan? |
|
24 juli 2007 | Lees verder... |
| |
| Zie zegt….. |
| Zun grote Albert Heinwinkel hier bij oes in Slien is barre plezerig veur aj wat dan ok maar hebben moet; ej komt er zelden vergees. |
|
11 juli 2007 | Lees verder... |
| |
| Prestatieloop in Sleen |
| Afgelopen zaterdag, 23 juni, was er een prestatieloop in Sleen. |
|
27 juni 2007 | Lees verder... |
| |
| Voorheen |
| Het leuke van een evenement is dat je er mensen tegenkomt en dat was onlangs ook zo bij de wielerronde in Sleen.
|
|
13 juni 2007 | Lees verder... |
| |
| Sleen |
| Een eigen website, een flat, een wielerronde, een industrieterrein, een echte Albert Heijn, een MFC, een dorpsvloer, Crescendo, een onoverzichtelijk kruispunt. We horen er bij, we staan op de kaart. |
|
04 juni 2007 | Lees verder... |
| |
| Regen |
| Het mag mij niet heugen, zee ik kösdaags tegen oes Geert, da’t al zo vrog in’t jaor zo dreug was. |
|
14 mei 2007 | Lees verder... |
| |
| Arm hoes, wat sta je daar alleen! |
| Hoe waardevol waren je eerste jaren toen je al die mensen,
die het hoofd niet boven water konden houden, wel een
plekje kon geven. |
|
08 mei 2007 | Lees verder... |
| |
RSS